اخلاق پزشک در مواجهه با بیمار از منظر آموزه های دینی
با بهره گیری از آموزه های دینی می توان در یک تقسیم بندی کلی، اخلاقیات پزشک را در مواجهه با بیمار به دو دسته تقسیم کرد: نخست، وظیفه پزشک در مقابل بیمار و دیگر، وظیفه پزشک در درمان بیمار.
چکیدهبی گمان علم دین و علم طب، نقش سترگی در قوام و دوام جامعه به دوش دارند؛ چه این که وظیفه علم دین سلامت روح انسان است و وظیفه علم طب سلامت جسم انسان (همان مرکب). بنا بر این، صاحبان هر دو علم نقشی بی بدیل در جامعه ایفا می کنند. از این روی، همان گونه که اولیای دین اخلاق مدارترین افراد جامعه بودند، گزافه گویی نیست اگر گفته شود که سزا است طبیبان نیز بیش از دیگر پیشه وران، به آراستگی اخلاقی درآیند؛ چه این که یکی با بیماران روحی مواجه است و دیگری با بیماران جسمی. با بهره گیری از آموزه های دینی می توان در یک تقسیم بندی کلی، اخلاقیات پزشک را در مواجهه با بیمار به دو دسته تقسیم کرد: نخست، وظیفه پزشک در مقابل بیمار و دیگر، وظیفه پزشک در درمان بیمار. ذیل عنوان نخست، هفت وظیفه اخلاقی می توان به دست داد و تحت عنوان دوم نیز هفت وظیفه اخلاقی قابل شناسایی است. کلیدواژه ها: اخلاق؛ پزشک؛ بیمار؛ آموزه های دینینویسندگان:رسول محمد جعفری: استادیار دانشگاه شاهد علی اکبر خالقی: دانشجوی کارشناسی ارشدمجله حدیث و اندیشه - دوره 10، شماره 20، پاییز و زمستان 1394.برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.
06:56 - 24 آبان 1396