بیکاری، فرصت‌های شغلی و منحنی بوریج در استان‌های ایران با رویکرد داده‌های تابلویی
هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی رابطه بین نرخ بیکاری و نرخ فرصت‌های شغلی و همچنین بررسی رابطه بین تعداد افراد جویای کار و تعداد فرصت‌های شغلی در استان‌های ایران است.
چکیدههدف اصلی تحقیق حاضر بررسی رابطه بین نرخ بیکاری و نرخ فرصت‌های شغلی و همچنین بررسی رابطه بین تعداد افراد جویای کار و تعداد فرصت‌های شغلی در استان‌های ایران است. به عبارت دیگر این تحقیق به دنبال استخراج منحنی بوریج و تابع تطبیق در استان‌های ایران بوده است. منحنی بوریج، یک رابطة تعادلی است که جریان‌های ورودی و خروجی بیکاری را با هم برابر می‌کند و تابع تطبیق تعادل در بازار کار را توصیف می‌نماید و به دنبال آن وضعیت طبیعی و نرمال کشور را در بلند‌مدت نشان می‌دهد. این مطالعه برای30 استان کشور، در فاصلة سال‌های1390– 1386 با استفاده از داده‌های تابلویی صورت پذیرفته است.نتایج حاصل از تابع تطبیق نشان داده است که ارتباط مثبت و معنی‌داری بین فرصت‌های شغلی و تطبیق شغلی وجود داشته است. نتایج ارزیابی منحنی بوریج نیز مطابق با انتظارات تئوریک بوده و رابطة منفی و معنی‌داری بین نرخ بیکاری و نرخ فرصت‌های شغلی به اثبات رسیده است. در این مطالعه ضریب مثبت مربع فرصت‌های شغلی تحدب منحنی بوریج را مطرح کرده است. کلیدواژگانبازار کار؛ منحنی بوریج؛ تابع تطبیق؛ داده‌های تابلویی؛ ایراننویسندگان:محمد حسین احسانفر: استاد‌یار، گروه علمی اقتصاد، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایرانابوالقاسم اثنی عشری امیری: دانشیار، گروه علمی اقتصاد، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران سیده وجیهه میکائیلی: کارشناس ارشد، گروه علمی اقتصاد، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران فصلنامه پژوهش های رشد و توسعه اقتصادی - دوره 5، شماره 20، پاییز 1394.
برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید .
.pdf
06:58 - 4 دی 1395
0 بازدید
1 پاسخ