بررسی معناشناختی واژگان متفرد حوزه معنایی طبیعت در بافت کلامی نهج‌البلاغه
واژگان متفرد نسبت به واژگان مترادف هم حوزه ی خود، دارای بارمعنایی و مفهومی خاص و متمایزی هستند که آنها را با سیاق و بافت کلامی خودشان در بالاترین حد هماهنگی قرار می‌دهد.
نویسندگان:حسین چراغی وش: استادیار گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه لرستان حسین فلاحی اصل: استادیار گروه معارف دانشگاه لرستانکبری حیدری: دانشجوی کارشناسی‌ارشد نهج‌البلاغه دانشگاه لرستانچکیدهدر متن نهج‌البلاغه واژگانی وجود دارد که تنها یکبار به‌کاررفته است، ازاین‌رو می توان آنها را متفرد نامید، برخی از این واژگان در حوزه ی معنایی خود مترادف دارند، ولی هیچ‌یک از این واژگان مترادف، نمیتواند در محور هم نشینی کلام، جایگزین واژه ی متفرد شود؛ چرا که واژگان متفرد در عین اشتراکات معنایی گاه در بافت کلام بار معنایی و مفهومی منحصربه‌فردی هستند که سایر واژگانِ همان حوزه معنایی این ویژگی را ندارند و گاه استفاده از آرایه های ادبی که از میان آنها سجع، استعاره و کنایه بیشترین کاربرد را دارد، باعث تمایز واژهی متفرد و به‌کار رفتن آن در بافت کلام حضرت شده است. در این پژوهش درصدد هستیم با استخراج واژگان متفرد حوزه ی معنایی طبیعت، چه از نظر معنا و مفهوم و چه از نظر ادبی که برجستگی بیشتری در بافت جمله دارند، به بررسی معانی آنها با توجه به کتب لغت و شروح موجود و مقایسه ی هر یک از این واژگان با واژگان مترادف هم حوزه‌اش بپردازیم و با توجه به معانی به‌دست‌آمده، تفاوت و فروق معنایی واژگان متفرد با سایر مترادفات در حوزه معنایی خاصش را در پی بررسی روابط معنایی بین آنها ذکر کنیم.
از این رهگذر به‌علت استفاده ی این واژگان متفرد در بافت کلامی مخصوص خود و گستره ی مفهومی خاص و منحصر به فرد هر واژه و ابعاد زیبایی‌شناختی کلام حضرت دست می یابیم از دیگر دستاوردهای این پژوهش این است که آشکار می‌شود. واژگان متفرد نسبت به واژگان مترادف هم حوزه ی خود، دارای بارمعنایی و مفهومی خاص و متمایزی هستند که آنها را با سیاق و بافت کلامی خودشان در بالاترین حد هماهنگی قرار می‌دهد. ما در دستیابی به این اهداف از روش توصیفی تحلیلی بهره می بریم.پژوهشنامه نهج البلاغه - دوره 3، شماره 10، تابستان 1394.برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید. .
.pdf
05:02 - 30 دی 1394
0 بازدید
1 پاسخ