نابرابری درآمدها در آمریکا اوج گرفته است
این افزایش عجیب و غریب شکاف طبقاتی و نابرابری اجتماعی در این کشور نتیجه بلافصل سیاست‌هایی است که بر اساس آن حمله‌ای سهمگین به مزایای اجتماعی و استاندارد زندگی مردم فقیر و طبقات متوسط آمریکا تدارک دیده شده است.
بر اساس یک گزارش جدید که توسط موسسه ی سیاست گذاری های اقتصادی منتشر شده است، نابرابری درآمدها در تمام ایالات آمریکا در دهه های اخیر افزایش چشمگیری یافته است. این گزارش که عنوان جالب «ایالات نابرابر آمریکا» برای آن انتخاب شده است، متذکر می شود که گرچه ایالت هایی که مراکز مالی متروپل در آن ها واقع شده مانند نیویورک، شیکاگو و ناحیه ی خلیج بیشترین سطوح نابرابری درآمد را داشتند، شکاف فقیر و غنی منحصر بدان ها نبوده بلکه تمام ایالات آمریکا به این معضل بزرگ دچار اند.
از یک درصدی ها به یک دهم درصدی ها
این گزارش می گوید که بین سال های 2009 و 2012 یک درصد بالایی پردرآمدها حدود 105 درصد از درآمدهای کسب شده در آمریکا را به خود اختصاص دادند. دلیل این امر، کاهش عجیب میانگین درآمد 99 درصد پایینی جامعه در طول همین دوره بوده است. تقریبا در سراسر ایالات متحده این روند صادق بوده است و تنها دو ایالت شاهد افزایش درآمد بالایی ها به میزانی کمتر از 15 درصد بوده است.
حتی بیشترین میزان تمرکز ثروت نه در میان یک درصد بالایی بلکه در میان یک دهم درصد (0.01) بالایی آمریکائیان مشاهده است. برای نمونه، برای اینکه فردی در رده ی یک درصد بالای ها قرار بگیرد می بایست سالانه 506051 دلار درآمد داشته باشد اما همین میزان برای کسی که می خواهد در میان یک دهم درصد بالایی جامعه قرار گیرد سالانه 16 میلیون دلار است. درآمد میانگین برای یک دهم درصدی ها در نیویورک رقم خیره کننده ی 69 میلیون دلار بوده است.
مارک پرایس، اقتصاددان مرکز تحقیقاتی کیستون در هریسبورگ پنسیلوانیا و استل سامیلر نویسندگان و پژوهشگران این گزارش، کار تحقیقاتی شان برای این گزارش را بر اساس روش توماس پیکتی و امانوئل سائز انجام داده است. مطلع ایم که اقتصاددان فرانسوی، توماس پیکتی، کسی است که انتشار کتاب اش تحت عنوان «سرمایه در قرن بیست و یکم» سرو صدای زیادی به پا کرد و مدلل ساخت که افزایش نابرابری در جوامع غربی و به ویژه ایالات متحده ی آمریکا روند صعودی خیره کننده ای داشته است. کتاب وی اخیرا در کشورمان به زبان فارسی منتشر شده است.
برابری در استثمار تنها نوع برابری در آمریکا
افزایش درآمد یک درصدی ها در سراسر آمریکا به طور کلی 29 برابر میانگین درآمد 99 درصدی ها بوده است ولی در نیویورک و کنکتیکت میانگین درآمد یک درصدی ها به ترتیب 51 و 48.8 برابر بقیه ی مردم آمریکا (یا همان 99 درصدی ها) بوده است. می دانیم که شهر نیویورک مرکز مالی وال استریت و منزلگاه بیشترین میلیاردرهای دنیاست. کنکتیکات نیز محل فعالیت های بزرگ ترین صندوق های تامینی (Hedge Fund) در دنیاست. ری دالیو، موسس صندوق تامینی Bridgewater Associates فقط در سال 2011 حدود 3 میلیارد دلار درآمد کسب کرد! به رغم آن که تمرکز ابر سرمایه داران در تمام ایالات آمریکا یکسان نیست اما پژوهش جاری نشان می دهد که جریان ثروت و سود در تمام ایالت ها با سرعت زیاد به جیب ثروتمندان همان ایالت روانه شده است حتی اگر ایالتی دارای معدودی از ابر سرمایه داران بوده باشد. مثلا در ایالت آلاسکا که قشر ابر سرمایه داران نازک تر و اکثریت عظیمی دستمزد و حقوق بگیر دارد، درآمد یک درصد بالایی بیش از 15 برابر بقیه ی مردم (و یا 99 درصدی های معروف) بوده است. اگر بشود به یک مورد برابری در آمریکا اشاره کرد همین برابری است که تمام 99 درصدی های ایالت ها استثمار شده اند!
نقش سیاست های دولتی
این افزایش عجیب و غریب شکاف طبقاتی و نابرابری اجتماعی در این کشور نتیجه ی بلافصل سیاست هایی است که بر اساس آن حمله ای سهمگین به مزایای اجتماعی و استاندارد زندگی مردم فقیر و طبقات متوسط آمریکا تدارک دیده شده است. جالب این است که در همین دوره ی اوباما به رغم تبلیغات پرطمطراق وی و حزبش مبنی بر حمایت از طبقات میانی و فقیر، توزیع ثروت وضعیت وخیمی به خود گرفته است. پول هایی که دولت اوباما خرج نجات بانک های ورشکسته کرده است و نیز برنامه ی تزریق پول مفت به بازارهای مالی تحت عنوان «سیاست تسهیل مقداری» که به جیب گشاد بورس بازان و نخبگان مالی ریخته شده نقش بسیار پررنگی در افزایش این نابرابری ها داشته است. البته اوباما در این میان، تنها مقصر نبوده است. فرقی نمی کند چه دموکرات ها و چه جمهوری خواهان در این سیاست های بنیادی علیه منافع مردم عادی کشورشان سهیم اند. اوباما اگر در حرف ادعای پشتیبانی از اقشار میانی و فقیر را دارد، جنگ طلبان جمهوری خواهان همین را هم نمی گویند؛ اما در نهایت هدف تمامی هیئت حاکمه ی آمریکا چه دموکرات و چه جمهوری خواه زدن از جیب مردم کشورشان برای حفظ زندگی انگلی صاحبان شرکت ها و بانک ها و نخبگان مالی است. منافع همین گروه اخیر است که تحت عنوان سیاست های امپریالیستی ایالات متحده و به زیان زندگی و سلامت مردم عادی این کشور جهان را درمی نوردد و ملت های فقیر را به خاک سیاه می نشاند.
منبع: دیدبان آمریکاانتهای متن/
01:00 - 13 بهمن 1393
0 بازدید
1 پاسخ