نگاهی بر چالش‌های آینده حکومت‌داری در قزاقستان
قزاقستان که سال‌ها به عنوان موفق‌ترین و با ثبات‌ترین کشور در منطقه آسیای مرکزی به شمار می‌رفت، به اذعان کارشناسان و همزمان با بالاگرفتن مباحث مربوط به جانشینی، با چالش‌های جدی در داخل و سیاست خارجی خود روبروست.
به گزارش خبرنگار دفتر منطقه‌ای فارس در دوشنبه و به نقل از پایگاه تحلیلی «اینترنشنال کرایسیس»، قزاقستان که سال‌ها به عنوان موفق‌ترین و با ثبات‌ترین کشور در منطقه به شمار می‌رفت اکنون با چالش‌های جدی روبرو است.
ظاهر ثروتمند آن براساس مصرف قابل توجه انرژی در 2 شهر آلماتی و آستانه که شهرهای اصلی قزاقستان هستند و همچنین قراردادهای چند میلیارد دلاری انرژی با چین، بسیاری از چالش‌های موجود را پنهان می‌کند.
رهبر پر سابقه‌ای که هیچ جانشین تعیین شده‌ای ندارد، عدم ثبات در دستگاه‌های دولتی که حتی در مواجهه با چالش‌های امنیتی جزئی قادر به پاسخگویی نمی‌باشد، همه اینها نشان می‌دهد که دولت قزاقستان با چالش‌هایی جدی در داخل روبروست.
این در حالی است که به اذعان کارشناسان، بدون تلاش برای انجام اصلاحات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی که بارها وعده داده شده است، شکست خورده و قزاقستان در حال تبدیل شدن به یکی دیگر از رژیم‌های مستبد در آسیای مرکزی است که منابع طبیعی فراوانش را از دست می‌دهد.
موضوع اصلی که به نظر می‌رسد تعداد کمی از نخبگان حاکم تمایل به بحث در مورد آن را دارند، بحث جانشینی «نور سلطان نظربایف» 73 ساله که کشور را از زمان استقلال در 1991 تا امروز رهبری کرده است، می‌باشد.
گذشت زمان نشان می‌دهد کنار رفتن وی از قدرت ممکن است بزودی انجام شود اما هنوز هیچ نشانه‌ای از استراتژی جانشینی وی وجود ندارد. مجلس ضعیف است و اولین بار نیست که سازمان امنیت و همکاری اروپا اعلام کرده که انتخابات در قزاقستان باید آزاد و عادلانه برگزار شود.
همچنین قوانین اخیر، آزادی‌های سیاسی را محدود و رسانه‌ها را سانسور کرده که نشانه‌ای از بازگشت به استبداد می‌باشد و جانشین نظربایف میراثی را به ارث خواهد برد از جمله اینکه نخبگان ثروتمند با دارایی‌هایی کلان و مردمی که به طور فزاینده‌ای احساس می‌کنند که حکومت در راه نمایندگی سیاسی یا رفاه اقتصادی اقدامات کمی انجام داده است.
تحولات «ژان اوزن» در دسامبر 2011 زمانیکه پلیس بر روی کارگران معترض شرکت نفت آتش گشود، نشان داد که واکنش مقامات به مخالفت می‌تواند بطور نگران کننده‌ای نابجا باشد.
کارشناسان هم معتقدند، نفت قزاقستان و منابع معدنی آن نه تنها حکومت را در برابر خشم روز افزون داخلی، بلکه در برابر ناآرامی‌های بالقوه خارجی هم محافظت نمی‌کند.
برخی از فرماندهان وزارت دفاع قزاقستان نگرانی‌هایی در مورد آمادگی این کشور ابراز داشته‌اند، برخلاف آن دفتر رئیس جمهور اظهار خوش بینی کرده اما به نظر می‌رسد قزاقستان فراتر از درگیری با جناح‌های امنیتی مانند سازمان پیمان امنیت جمعی و سازمان همکاری شانگهای، طرحی ندارد.
همچنین نشانه‌هایی وجود دارد که افراط گرایان اسلامی قزاقستان که در افغانستان و پاکستان آموزش دیده‌اند امیدوارند که این مبارزه را به کشور خود بیاورند و در مناطق غربی تحرکاتی را آغاز کنند.
سرمایه‌گذاری خارجی در نفت، گاز و مواد معدنی برای قزاقستان پرستیژ و بودجه مورد نیاز برای ترسیم تصویری هماهنگ و با ثبات در جایگاه بین‌المللی به ارمغان می‌آورد اما سیاست نظربایف در پیشرفت اقتصادی و اصلاحات سیاسی برای توسعه ثروت در آلماتی و آستانه شکست خورده و سیستمی از دولت منطقه‌ای و محلی به وجود نیاورده که قادر به گسترش نوسازی اجتماعی در سراسر کشور باشد.
در همین حال، مناطق وسیعی از کشور با خدمات ناکافی و تأسیسات قدیمی مواجه هستند و نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی به نارضایتی‌ها دامن می‌زند.
انتهای پیام/خ
12:08 - 22 اکتبر 2013
2 بازنشر
6 بازدید
1 پاسخ