چشم نگران آمریکا به بحران منطقه یورو
خبرگزاری فارس: یک اندیشکده آمریکایی مینویسد: بارزترین نگرانی سیاستگذاران واشنگتن در مورد آینده اروپا این است که این بحران از تمایل و توانایی متحدان آمریکا در سازمان ناتو به استفاده از قدرت و نیروی نظامی و همکاری با آمریکا در صحنههای جهانی میکاهد.
به گزارش فارس، اندیشکده «شورای آتلانتیک آمریکا»، در مقالهای به قلم «جف لایتفوت»، معاون مدیر «مرکز برنت اسکوکرافت برای امنیت بینالمل»، مینویسد: «نگرانی سیاستگذاران آمریکایی از این است که بحران منطقه یورو از تمایل اروپا به شرکت در ماجراجوییهای نظامی ناتو میکاهد، توازن ژئوپلتیکی اروپا را تغییر میدهد و امنیت خود اروپا را تضعیف میکند. بنابراین، لازم است که این بحران را بیشتر در متنی راهبردی بررسی کنند تا متنی اقتصادی».* بحران یوروزون عواقبی ناخوشایند برای آمریکا به همراه داردبعید نیست که بحران منطقه یورو عواقب راهبردی سنگینی به همراه داشته باشد که بر نقش اروپا در جهان و دینامیسم اتحاد آمریکا و اروپا تأثیر منفی بگذارد. شاید هنوز خیلی زود باشد که دقیقاً بفهمیم این بحران چه تغییری در روابط آمریکا و اروپا خواهد داد، اما به هر حال این مسأله نیازمند توجه سیاستگذاران آمریکایی است که در پرتو اهمیت اروپا در سیاست خارجی آمریکا به آن بپردازند. وقتی از دید آمریکا به مسأله نگاه میکنیم، دغدغههای اصلی از این قرارند که این بحران از توانایی و تمایل اروپا به استفاده از نیروی نظامی میکاهد، توازن ژئوپلتیکی اروپا را به شکلی تغییر میدهد که به نفع منافع آمریکا تمام نمیشود و در نهایت به بازگشت ناامنی به خود اروپا منتهی میشود.
* کشورهای اروپایی از بودجههای دفاعیشان کاستهاندبارزترین نگرانی سیاستگذاران واشنگتن در مورد آینده اروپا این است که این بحران از تمایل و توانایی متحدان آمریکا در سازمان ناتو به استفاده از قدرت و نیروی نظامی و همکاری با آمریکا در صحنههای جهانی میکاهد یکی دیگر از نگرانیهای مهم سیاستگذاران و قانونگذاران آمریکایی این است که کشورهای اروپایی از بودجههای دفاعیشان کاستهاند و این نکته نیز آشکارا در آخرین سخنرانی تند و آتشین وزیر دفاع سابق آمریکا، «رابرت گیتس»، برای متحدان ناتو در ژوئن 2011 روشن شد.* کاهش بودجه دفاعی آغاز، رکود دفاعی بلندمدت در اروپاطبق یکی از پژوهشهای موسسه پژوهشی «رند» در آمریکا، بزرگترین متحدان اروپایی سازمان ناتو، به استثنای لهستان، در حال کاهش بودجههای دفاعی هستند. بریتانیا برجستهترین نمونه این فرایند است و لندن برنامهریزی کرده که تا سال 2015 هشت درصد از بودجه دفاعیاش کم کند. دیگر کشورهای اروپایی نیز همین روند را در پیش گرفتهاند، در سال 2013، هزینههای دفاعی ایتالیا 10 درصد و هزینههای دفاعی هلند 13 درصد کم شد و آلمان نیز 10 میلیارد دلار کاهش بودجه دفاعی داشت. فرانسه بیشتر از کاهشهای زیاد اجتناب کرد، اما نمیتواند با بودجه فعلی مدت زمان زیادی ادامه دهد و دولت «اولاند» نیز سیاستهای ریاضتکشانهای در پیش گرفته است.
ترس سیاستگذاران آمریکایی از این است که این کاهشها به شکلی ناهماهنگ و تکروی صورت میگیرند و به این ترتیب ظرفیتهای مبارزهای مهم متحدان اصلی را میفرسایند، و تازه ممکن است که این روند آغاز رکود دفاعی بلندمدت در اروپا باشد* نفوذ بیشتر آلمان در اروپا نتایجی خلاف میل آمریکا داردحال که پنتاگون روی کمخرجی و سیاست زاهدانه اروپا، در مورد امور دفاعی متمرکز شده، سیاستگذاران آمریکایی تازه تأثیر بحران بر توازن ژئوپلتیکی رو به تغییر اروپا را دریافتهاند. بد نیست به یاد داشته باشیم که ژئوپلتیک اروپا به سرعت در حال تغییر است. همین ده سال پیش، فرانسه در پی ساخت قطبی اروپایی بود تا به استیلای آمریکا توازن بخشد. امروز، آلمان بازیگر اصلی اروپا برای تعیین آینده و سرنوشت اروپاست. اما آلمان به جای آنکه رهبری و تسلط آمریکا را به چالش بکشد، در پی حفظ و عمق بخشیدن به فراملیگرایی اروپایی است، تا از این راه از سقوط یورو جلوگیری کند و اهداف اقتصادی را پیش برد. مسأله اینجا است که آیا نفوذ اقتصادی برلین موجب قدرتمندتر شدن نفوذ راهبردی آلمان بر امور خارجی اروپا میشود یا خیر؟ با توجه به اینکه آلمان اصلا تمایلی به شرکت در عملیات نظامی خارج از کشورش ندارد، افزایش نفوذ راهبردی آن نتیجهای جز عدم تمایل بیشتر اروپا به استفاده از نیروی نظامی در صحنههای جهانی نخواهد داشت.
* تغییر ژئوپلتیک اروپا با بحران یوروزونیکی دیگر از نتایج محتمل بحران این خواهد بود که فرانسه، که در عین نارضایتی مجبور شده در اروپا زیردست آلمان قرار بگیرد، در پی مقابله با استیلای اقتصادی آلمان، بربیاید و با حمایت از نقش قاطعتر اتحادیه اروپا در سیاست امنیتی، ضعف نظامی کلیاش را جبران کند علاوه بر این، این احتمال نیز هست که ژئوپلتیک اروپا با ظهور و قدرت گرفتن کشورهایی جدید در اروپا تغییر کند. اسپانیا، بلژیک و بریتانیا با خطر جنبشهای جداییطلبانهای مواجه هستند که آنها را از بخشهای مهمی از سرزمینهایشان محروم میسازد.* بحران فعلی، موجب خطر آینده روابط بریتانیا-آمریکااین بحران در حال تغییر آینده روابط بریتانیا-آمریکا نیز هست. قبلا نیز کاهشهای عمده بودجه دفاعی بریتانیا در سال 2010 زنگ خطرهایی را در واشنگتن به صدا درآورده بود. علاوه بر این، مقامات آمریکا به رفراندوم محتملی هم که قرار است در بریتانیا برگزار شود و در مورد آینده بریتانیا در اتحادیه اروپا نظرخواهی کند، اعتراض کردهاند و هشدار دادهاند که کنارهگیری بریتانیا میتواند هم روابط اروپا و هم روابط آمریکا-بریتانیا را تضعیف کند. بریتانیای از لحاظ نظامی تضعیف شدهای که از اتحادیه اروپا هم خارج شده باشد، چندان فایدهای به حال واشنگتن نخواهد داشت و بر «روابط ویژه» این دو کشور پایان خواهد داد.* اروپا در آستانه بازگشت فاشیسم یا خشونتهای قومیسرانجام اینکه این بحران میتواند امنیت خود اروپا را تضعیف کند.
برخی تحلیلگران سناریوهایی برای اروپا پیشبینی کردهاند که در آنها کار اروپا پایان مییابد، سناریوهایی چون بازگشت فاشیسم، سیاست افراطگرایانه، یا حتی خشونتهای قومی این سناریوها هنوز به واقعیت درنیامدهاند و رأیدهندگان نیز در پای صندوقهای رأی دست رد به سینه افراطگرایان زدهاند. با این حال، بیکاری طولانیمدت بیش از 50 درصد جوانان در یونان یا اسپانیا، و بیش از 35 درصد در ایتالیا و پرتغال، نشانه هشدارآمیز ناآرامیهای محتمل آینده در مناطق شهری است. شدت گرفتن ملیگرایی در اروپا قطعاً به جنگ کشور با کشور منتهی نخواهد شد، اما میتواند بین شهروندان کشورهای متزلزلتری در بالکان یا شرق اروپا تنشهای جدیدی ایجاد کند.* اهمیت بررسی یورو توسط سیاستگذاران آمریکاییهنوز خیلی زود است که با قطعیت بگوییم از کدام راه میشود بحران یورو را از لحاظ اقتصادی یا سیاسی حل کرد. این بحران میتوان نقش اروپا را «کمتر» یا «بیشتر» کند، اما قطع یقین به شکلگیری اروپایی متفاوت منجر خواهد شد. شکلگیری اروپای متفاوت نیز بیتردید پیامدهای راهبردی خاصی برای شراکت آمریکا و اروپا به همراه خواهد داشت. اگر سیاستگذاران آمریکایی دوست ندارند که در مورد وضعیت این اتحاد حیاتی با غافلگیریهای ناخوشایندی مواجه شوند، باید بحران یورو را بیشتر در متنی راهبردی بررسی کنند تا در متنی اقتصادی.انتهای پیام/ 2701X9.
13:26 - 9 بهمن 1391