حادثه مدرسه آمریکایی برای مدارس مانند یازده سپتامبر بود
خبرگزاری فارس: بر اساس مقالهای که وب سایت انستیتو کاتو منتشر کرده‌‌است واقعه مرگبار در یکی از مدارس آمریکا میتواند تبدیل به عاملی شود که بودجه‌‌های بیشتری به جای آنکه صرف آموزش کودکان آمریکایی شود بیهوده صرف تجهیزات امنیتی مدارس و یا حتی مسلح کردن معلمان شود.
به گزارش فارس، «پایگاه تحلیلی کاتو» در مطلبی به قلم «گینی هیلی»، معاونت انستیتو کاتو و نویسنده کتاب «آیین ریاست جمهوری» در تحلیل وضعیت مدارس امریکا پس از حادثه مدرسه سندی هووک می‌نویسد: در روز کشتار مدرسه ابتدایی شهر نیوتن یک مشاور امنیتی به مجری شبکه فاکس خانم مگین کلی گفت: « این حادثه دیدگاه ما را نسبت به همه چیز تغییر می‌دهد. مدارس آمریکا نیاز به نیروی محافظتی مسلح, حراست, تلویزیون مدار بسته و نیروهای پیشگیری مانند روانپزشک و پلیس دارند. حادثه مدرسه ابتدایی شهر نیوتن برای مدارس مانند یازده سپتامبر است برای فرودگاه‌ها. »
بیایید دعا کنیم واقعا چنین نشود. اگر واکنش‌ها به حادثه مدرسه ابتدایی سندی هووک همانند واکنش‌ها به حادثه 11 سپتامبر باشد آنوقت سالها شاهد واکنش‌هایی نامناسب, احساسی و بیهوده خواهیم بود که اساسشان اعتقاد به این امر است که امنیت باید تمام کمال حاصل شود.
این کاملا طبیعی است که پدران و مادران در این هفته بیشتر نگران فرزندانشان شوند و آنها را با ترس و لرز سر کلاس بفرستند. اما اگر همانگونه که دنیل گاردنر در کتاب فوق‌العاده خود (دانش ترس چاپ 2008) گفته است بدانیم که «کودکان در درون مدرسه امنیت بیشتری نسبت به بیرون مدرسه دارند» آنگاه خیالمان قدری راحت می‌شود. یر اساس شواهد و مدارک پژوهش سالانه دولت فدرال, شاخص بزه‌کاری‌های مدرسه‌ای و ایمنی و امنیت در مدارس نشان می‌دهند که احتمال مرگ دانش‌آموزان در مدارس نزدیک به صفر است.
در آخرین نسخه از این گزارشات که در سال 2011 منتشر شده است آمده است که « بر اساس یافته‌های پژوهش‌های سالهای پیش شمار قتل‌هایی که در مدارس رخ می‌دهد تنها دو درصد شمار قتل جوانان است. » در مورد حوادث منجر به مرگ کودکان نیز شمار مرگ کودکان در استخرهای خانگی و حوادث رانندگی بسیار بیشتر از شمار مرگ در مدارس است.
در سال 2010 نیز مجله پژوهش در حوزه آموزش در مقالهای به نام «در برابر تیراندازی های مدرسه‌ای چه باید کرد؟ بررسی شواهد موجود» به همین مشکل پرداخت. در بخشی از این پژوهش می خوانیم:" در هر مدرسه احتمال وقوع قتل یک در هر 6000 سال است. »
اما خطر وحشت‌زدگی کودکان از سیاستهای نادرست به مراتب بیشتر است.همانگونه که گاردنر میگوید «پس از حادثه مدرسه کلومباین سیاست تحمل صفر در پیش گرفته شد که در آن به دانش‌آموزان به چشم دیوانگانی مسلح نگاه می‌شد و سبب شد تا اصطلاح بگیر و ببند از زندان‌های آمریکا وارد زبان روزمره مردم شد. بدین ترتیب به جای آنکه پول را صرف کتاب و دفتر کنند خرج فلزیاب و دوربین و محافظ کردند. »
اما اوضاع میتواند از این هم بدتر شود. در روز یک‌شنبه مت دروج که همیشه در اعتراض به اقدانات اداره امنیت حمل و نقل نفر اول است دولت اوباما را متهم به هدر دادن بودجه امنیتی مدارس کرد. به نظر می‌رسد علی‌رغم کوچک بودن خطر موجود قرار است باز هم بودجه دولتی بیشتری را صرف تجهیز مدارس کنیم. این قبیل اقدامات سیاسی تنها نتیجه‌ای که در پی دارد تبدیل محصور کردن دوازده سال مدرسه در حصار اقدامات امنیتی اداره امنیت حمل و نقل است که حاصل آن مدارسی است که از آنها شهروندانی آزاد اندیش و آزاده بیرون نخواهند آمد.
همان روز وبلاگ چپگرای Wonkblog که بخشی از واشنگتن پست است در مطلبی نوشت: « اقدام معنی‌دار برای مسئله کنترل اسلحه به چه صورت خواهد بود؟» از نظر این وبلاگ چنین اقداماتی چیزی خواهد شد همانند کارزار معروف بردی کمپین که در آن برای کنترل اسلحه اقداماتی چون کنترل سابقه افراد, عدم صدور مجوز حمل سلاح برای سابقه داران و تعیین زمان انتظار برای صدور مجوز حمل سلاح صورت گرفت اما هیچ کدام نتوانست مانع از قتل آدام لانزا شود.
آلن جیکوب نویسنده مجله آمریکن کانسروتیو اعتقاد دارد: « در پیش گرفتن چنین اقداماتی آن هم بر اساس اتفاقاتی با احتمال وقوع بسیار اندک سبب خواهد شد تا مردم گمان کنند که راه چاره و پیشگیری از قتل‌های مدرسه‌ای مسلح کردن آموزگاران است. بدین ترتیب ظرف چند سال آینده شمار زیادی توسط معلمانی کشه خواهند شد که به صورت اتفاقی بوسیله معلمان یا دانش‌آموزانی که سلاح معلم خود را می‌دزدند کشته می-شوند. »
بی گمان حادثه شهر نیوتن دیدگاه ما را تغییر خواهد داد اما ما نباید بگذاریم چنین حوادثی قدرت ارزیابی را از ما گرفته و قوانینی تصویب شود که پایه و اساس منطقی ندارد.
انتهای پیام/1812x4
13:02 - 1 دی 1391
0 بازدید
1 پاسخ