سفر آسیائی اوباما : ماهیگیری در آبهای گل آلود
خبرگزاری فارس: شاید سفر باراک اوباما باعث گردد آمریکا ارزیابی جدید در مورد تغییر محورهای توسعه در آسیای جنوب شرقی کرده و متحدان منطقه ای جدیدی را برای خود انتخاب کند.ویتنام که دودهه تمام با آمریکا جنگید میرود تا به سرعت بزرگترین شریک تجاری واشنگتن در این منطقه بشود.
اگر دنبال وجه مشترکی در باره سه مقصد آسیائی(تائیلند , کامبوج و برمه) اوباما باشیم باید گفت که هر سه کشور دچار بحران های عمیقی هستند تنها جوهره و طبیعت مشکلاتی را که با آن روبرو هستند فرق میکند. سئوال اصلی این است که هدف اوباما در شرایط فعلی از سفر به این سه کشور چیست ؟
میانمار در چند سال اخیر به دلیل گشایش فضای سیاسی و امکان فعالیت برای مخالفان سابق دولتی از جمله آن سان سوچی برنده جایزه صلح نوبل و انجام برخی اصلاحات, مورد حمایت کشورهای غربی قرار گرفته است. سفر اوباما به این کشور میتواند به شکلی سمبلیک جایزه ای باشد برای نظامیانی که سرانجام تسلیم فشارهای غرب شده و برخی از موارد مورد توصیه آنها را اجرا کردند.
این سفر در عین حال با کشتارهای وحشیانه قومی به ویژه از مسلمانان این کشور به دست بودائیان همراه است. نه آن سان سوچیو نه کشورهای غربی موضع گیری قاطعی در باره این نسل کشی انجام نداده اند.حتی برخی به طور تلوحی قربانیان مسلمان را درشروع درگیری ها مقصر دانسته اند. به نظر نمیرسد که توجه به این کشتار ها در برنامه سفر رئیس جمهور آمریکا به میانمار نقش مهمی داشته باشد. باراک اوباما تحولات جاری در میانمار را به نحوی پیروزی سیاسی برای سیاستهای خود محسوب خواهد کرد و به رای دهندگان آمریکائی نشان خواهد داد که میتوانند مطمئن باشند به کاندیدای شاسیته ای در روز 6 نوامبر رای داده اند. با اینحال به نظر میرسد که اوضاع میانمار پیچیده تر و مشکلات موجود عمیق تر آن است که رئیس جمهور آمریکا با سفر کوتاهی بتواند در حل آنها تاثیری داشته باشد.
در ماه های اخیر مسلمانان Rohingya در ایالت Rakhine توسط بودائیان افراطی به شکلی سیتماتیک کشته می شوند. به نظر میرسد که نیروهای امنیتی میانمار که قدرت زیادی در این کشور دارند مایلند در تحولات جدید کشور همچنان نقش تعیین کننده قبلی خود را همچنان حفظ کنند . آنها برای رسیدن به این منظور بودائیان را تحریک و برخوردهای دینی و قومی را تشدید می کنند.
به دلیل دورافتاده بودن ایالت Rakhine پزشکان بدون مرز و سایر گروه های داوطلب نمیتوانند به کمک آسیب دیدگان بشتابند. به نظر میرسد که نیروهای امنیتی هم علاقه ای به رسانه ای شدن موضوع ندارند. در این میان موضوع گیری های Aung San Suu Kyi برنده جایزه صلح نوبل همه طرفداران حقق بشر در میانمار و دنیا را سر خورده کرده است. وی تاکنون از قربانیان این کشتار ها حمایت معنوی نکرده و اظهار نظرهایش در این خصوص کاملاً مبهم بوده اند.
در تائیلند بحران همیشگی انتقال آرام قدرت همواره مطرح بوده است. پادشاه این کشور که همواره اهرم های قدرت سیاسی را عملاً در دست دارد در وضعیت سلامتی مناسبی به سر نمیبرد و دچار حملات قلبی و مغزی زیادی شده است. تاکسین شیناواتی نخست وزیر سابق این کشور بین رای دهندگان فقیر محبوب است , این در حالی است که در میان تحصیل کردگان و طبقات نخبه جامعه شهرت خوبی ندارد.
در انتخابات سراسری پارلمانی, کشور معمولاً برای چندین ماه متوالی در بحران فرومیرود. شاید باراک اوباما به رهبران تائیلند روابط ویژه واشنگتن و بانکوک را گوشزد کرده و سیاستمداران تائیلندی را به مماشات و خویشتن داری دعوت و آن را به نفع روابط تائیلند و آمریکا تفسیر نماید. به نظر میرسد که همه کانون های سیاسی در تائیلند خود را برای دوران بعد از مرگ پادشاه آماده میکنند. دولت Yingluck Shinawatra خواهر تاکسین شیناواترا- نخست وزیر سابق که در داخل کشور با اتهامات جنائی روبروست و هم اکنون در اروپا زندگی میکند- با همفکری برادرش سعی دارد تا با تغییر و تحول درپست های نظامی حساس اندکی از میزان قدرت کانون های غیر منتخب نظیر دربار و ارتش بکاهد.
به نظر میرسد که افسران رده بالا و متوسط به طرزی افراطی طرفدار سلطنت و پادشاه بوده و راه را برای هر گونه اصلاح سیاسی در این کشور بسته اند.آمریکا قراردادهای دوجانبه زیادی با تائیلند داشته و این کشور زمانی مهمترین شریک تجاری و سیاسی واشنگتن در آسیای جنوب شرقی بود. حالا اوضاع کلاً برگشته و آمریکا با سنگاپور و ویتنام روابط گسترده تری دارد تا بانکوک. شاید سفر اوباما به تائیلند سفری برای ارزیابی دست اول از اوضاع کشوری باشد که درزمان جنگ ویتنام نزدیکترین متحد منطقه ای آمریکا محسوب میشد.
احتمالاً مهمترین بخش سفر آسیائی اوباما حضور در پنوم پن پایتخت کامبوج و شرکت در جلسات East Asia Summit کشورهای شرق آسیا و همچنین اجلاس کشورهای جنوب شرق آسیا Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) باشد. Surin Pitsuwan دبیر کل تائیلندی ASEAN معترف است که در حل مناقشات و مشکلات منطقه ای این سازمان دیگر نمیتواند نقش موثری را ایفاء کند. ASEAN در مورد بحران کشتار مسلمانان میانمار هیچگاه نتوانست راه حلی منطقه ای پیدا کند و سازمان های بین المللی در این مورد فعال تر از ASEAN هستند. به نظر میرسد که ASEAN در شرایط فعلی دچار نوعی بحران هویت است. واشنگتن به ASEAN قوی برای عرض اندام در مقابل چین نیاز دارد. احتمالاً اوبالما حامل مشوق هایی برای اعضای ASEAN است تا از میزان اختلافات آنها کاسته و رهبرانشان را متوجه قدرت یابی چین و عواقب احتمالی آن بکند.
شاید سفر باراک اوباما باعث گردد آمریکا ارزیابی جدید در مورد تغییر محورهای توسعه در آسیای جنوب شرقی کرده و متحدان منطقه ای جدیدی را برای خود انتخاب کند.ویتنام که دودهه تمام با آمریکا جنگید میرود تا به سرعت بزرگترین شریک تجاری واشنگتن در این منطقه بشود.
منبع: سیاست ماانتهای متن/
10:03 - 30 آبان 1391
13 بازدید
1 پاسخ