اندیشکده بلفر: آمریکا مراقب سیاست خارجه مرسی باشد
خبرگزاری فارس: یک اندیشکده آمریکایی با هشدار در خصوص سیاست خارجه مرسی مینویسد: منزوی کردن مصر تنها موجب میشود این کشور دوستی را در آغوش دیگر ملتها بیتبد و به سراغ کشورهایی برود که اول از همه تمایل دوستی نشان دادهاند.
به گزارش فارس، اندیشکده مطالعات سیاسی و بینالمللی "بلفر" در مطلبی به قلم "ژولیت کایم" به واکاوی سیاست خارجه مرسی پرداخته و مینویسد: مرسی قطعا به سوی روابط بهتر با تهران حرکت خواهد کرد.
* غرب باید خود را برای ارتباط میان ایران و مصر آماده کند
منتقدان اوباما و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران به ندرت با یکدیگر متحد میشوند اما هنگامی که محمد مرسی به ریاست جمهوری مصر رسید، این اتفاق افتاد. میدانید که مرسی یکی از رهبران اخوان المسلمون است.
سوالاتی درباره استقلال مرسی از ارتش، میراث ادامهدار مبارک در قوه قضائیه و اینکه آیا میانهروها در آینده مصر حرفی برای گفتن خواهند داشت، وجود دارد. این مسئله واقعا شوکهکننده خواهد بود که یک روز تصور کنیم دولت مرسی با محمود احمدینژاد، رئیس جمهور ایران ارتباط برقرار کرده است. آیا این مسئله که رهبران عرب قابلیت تفکرات راهبردی همانند همتایان آمریکاییشان را دارند، تعجبآور است؟
* اینکه مرسی با ایران رابطه برقرار نکند، مایه تعجب است
واقعیت این است که اگر مرسی با ایران ارتباط برقرار نکند، تعجبآور خواهد بود. حقیقتی که درباره ملتهایی که اصلاحات اساسی یا انتقال قدرت را تجربه کردهاند این است که آنها خواستار بازنگری در سیاست خارجی گذشته هستند. اینکه مصر به عنوان یک قدرت تاریخی در منطقه خاورمیانه خواستار روابط بهتر با یکی از همسایگان نزدیکش شود، کاملا منطقی به نظر میرسد. مصر و ایران به همان اندازه که دارای دین مشترک هستند، همسایگی بسیار پیچیدهای دارند.
سیاست خارجی مصر نسبت به زمانی که منافع آمریکا در آنجا سلطنت میکرد، انعطافپذیرتر خواهد شد. ما به اندازه دوران مبارک دیگر مسئول تعیین سرنوشت مصر نیستیم. بنابراین بسیار بهتر است که انرژی خود را صرف هدایت سیاستهای مصر به سوی همکاری با آمریکا و متحدانش کنیم تا اینکه به سرزنش بیخردیها بپردازیم.
چرا که ایران و مصر حتی اگر روابط دیپلماتیکشان بهتر شود به متحدانی بسیار نزدیک تبدیل نخواهد شد. این دو کشور از سال 1980 پس از امضای پیمان کمپدیوید و پس از آنکه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شاه را از قدرت خلع کرد، روابط رسمی نداشتهاند. مصر احتمالا به نفوذ ایران (و حمایتش از حکومت رئیس جمهور بشار اسد) به عنوان یک تهدید و نه یک فرصت مینگرد.
با توجه به حمایت مالی مداوم آمریکا از مصر، مرسی میداند که نباید ما را زیاد عصبانی کند. مرسی محتاطانه ابراز امیدواری کرده است که موضع جهانی مصر کاملا تغییر نخواهد کرد. مرسی در اولین سخنرانیش به عنوان رئیس جمهور منتخب اعلام کرده که طرحهایی برای "حفظ همه توافقات ملی و بینالمللی" دارد و این علامتی به متحدان نگران این کشور بود که توافق صلح نقض نخواهد شد.
* آمریکا نباید مصر و اخوان المسلمون را منزوی کند
با توجه به همه چیزهایی که گفته شد، مصر و ایران ممکن است روابط سرد خود را مورد بازبینی قرار دهند اما این بدان معنا نیست که بهار عربی یک فاجعه است یا اینکه آمریکا میتواند آن را به سوی دیگری هدایت کند. مصر جدید به دنبال ایفای نقش در جهان است. بهترین موضع برای آمریکا این است که مصری را بپذیرد که کمی با دنیای اطرافش ارتباط برقرار کند و در این باره واشنگتن نباید احساس نگرانی کند.
همه عصبانیتی که در اثر گفتوگوی تلفنی مرسی با فارس ایجاد شد و تمایلی که برای باور کردن آن وجود داشت، نشان میدهد که ممکن است تمایلی ناخوشایند برای مجبور کردن آمریکا به دست برداشتن از مصر پیش از آنکه قاهره دست به چنین کاری بزند، وجود داشته باشد. منزوی کردن مصر و به طور خاص اخوان المسلمون تنها بدان معنا خواهد بود که مصر دوستی را در آغوش دیگر ملتها خواهد یافت و حتی طرح دوستی را با همان افرادی بریزد که اول از همه تمایل خود به دوستی را نشان دادند.
انتهای پیام/ NA102/ ز.ص
11:37 - 3 مرداد 1391