نعمت وجود حرم امام رضا (ع) در ايران
خبرگزاري فارس: حرم مطهر حضرت امام رضا (ع) نعمت بزرگ و گرانقدرى است كه در اختيار ايرانى هاست، عظمتش را خدا مى داند، به حدّى كه امام جواد(ع)مى فرمايد:زيارت پدرم از زيارت امام حسين(ع)افضل است، زيرا امام حسين (ع) را عامّه و خاصّه زيارت مى كنند، ولى پدرم را جز خاصّه زيارت نمى كنند.
نعمت وجود حرم امام رضا ـ عليه السّلام ـ در ايران
------------------------------------------------------
حرم مطهر حضرت امام رضا ـ عليه السّلام ـ نعمت بزرگ و گرانقدرى است كه در اختيار ايرانى هاست، عظمتش را خدا مى داند، به حدّى كه امام جواد ـ عليه السّلام ـ مى فرمايد:
« زِيارَةُ أَبى أَفْضَلُ مِنْ زِيارَةِ الْحُسَيْنِ ـ عليه السّلام ـ؛ لأِنَّ الْحُسَيْنَ ـ عليه السّلام ـ يَزُورُهُ الْعامَّةُ وَ الْخاصَّةُ، وَ أَبى لايَزُورُهُ إِلاَّ الْخاصَّةُ. » زيارت پدرم [امام رضا ـ عليه السّلام ـ] از زيارت امام حسين ـ عليه السّلام ـ افضل است، زيرا امام حسين ـ عليه السّلام ـ را عامّه و خاصّه زيارت مى كنند، ولى پدرم را جز خاصّه [شيعيان دوازده امامى] زيارت نمى كنند.
لذا كرامات از ضريح آن حضرت بيشتر از ضريح امام حسين ـ عليه السّلام ـ ظاهر مى شود. بنابراين، ايرانى ها بايد نعمت حرم حضرت امام رضا ـ عليه السّلام ـ را كه زيارت آن برايشان فراهم است، مغتنم بشمارند.
آداب زيارت و تشرف به حرم
------------------------------
بسم الله الرحمن الرحيم
« زيارت شما قلبي باشد. در موقع ورود اذن دخول بخواهيد، اگر حال داشتيد به حرم برويد. هنگامي كه از حضرت رضا عليه السلام اذن دخول مي طلبيد و مي گوييد:
« أأدخل يا حجة الله: اي حجت خدا، آيا وارد شوم؟ »
به قلبتان مراجعه كنيد و ببينيد آيا تحولي در آن به وجود آمده و تغيير يافته است يا نه؟ اگر تغيير حال در شما بود، حضرت عليه السلام به شما اجازه داده است. اذن دخول حضرت سيدالشهداء عليه السلام گريه است، اگر اشك آمد امام حسين عليه السلام اذن دخول داده اند و وارد شويد.
اگر حال داشتيد به حرم وارد شويد. اگر هيچ تغييري در دل شما بوجود نيامد و ديديد حالتان مساعد نيست، بهتر است به كار مستحبي ديگري بپردازيد. سه روز روزه بگيريد و غسل كنيد و بعد به حرم برويد و دوباره از حضرت اجازه ورود بخواهيد.
زيارت امام رضا عليه السلام از زيارت امام حسين عليه السلام بالا تر است، چرا كه بسياري از مسلمانان به زيارت امام حسين عليه السلام مي روند. ولي فقط شيعيان اثني عشري به زيارت حضرت امام رضا عليه السلام مي آيند.
بسياري از حضرت رضا عليه السلام سؤال كردند و خواستند و جواب شنيدند، در نجف، در كربلا، در مشهد مقدس، كسي مادرش را به كول مي گرفت و به حرم مي برد. چيزهاي عجيبي را مي ديد.
ملتفت باشيد! معتقد باشيد! شفا دادن الي ما شاءالله! به تحقق پيوسته. يكي از معاودين عراقي غده اي داشت و مي بايستي مورد عمل جراحي قرار مي گرفت. خطرناك بود، از آقا امام رضا خواست او را شفا بدهد، شب حضرت معصومه عليها السلام را در خواب ديد كه به وي فرمود:
« غده خوب مي شود. احتياج به عمل ندارد »! ارتباط خواهر و برادر را ببينيد كه از برادر خواسته خواهر جوابش را داده است.
همه زيارتنامه ها مورد تأييد هستند. زيارت جامعه كبيره را بخوانيد. زيارت امين الله مهم است. قلب شما بخواند. با زبان قلب خود بخوانيد. لازم نيست حوائج خود را در محضر امام عليه السلام بشمريد. حضرت عليه السلام مي دانند! مبالغه در دعاها نكنيد! زيارت قلبي باشد. امام رضا عليه السلام به كسي فرمودند :
« از بعضي گريه ها ناراحت هستم »!
يكي از بزرگان مي گويد، من به دو چيز اميدوارم اولاً قرآن را با كسالت نخوانده ام. بر خلاف بعضي كه قرآن را آنچنان مي خوانند كه گويي شاهنامه مي خوانند. قرآن كريم موجودي است شبيه عترت.
ثانياً در مجلس عزاداري حضرت سيد الشهداء گريه كرده ام.
حضرت آيت الله العظمي بروجردي رحمه الله مبتلا به درد چشم شدند، فرمودند:
« در روز عاشورا مقداري از گِلِ پيشاني عزاداري امام حسين عليه السلام را بر چشمان خود ماليدم، ديگر در عمرم مبتلا به درد چشم نشدم واز عينك هم استفاده نكردم!
پس از حادثه بمب گذاري در حرم مطهر حضرت رضا عليه السلام حضرت به خواب كسي آمدند، سؤال شد.
« در آن زمان شما كجا بوديد؟ فرمودند: « كربلا بودم »
اين جمله دو معني دارد:
معني اول اينكه حضرت رضا عليه السلام آن روز به كربلا رفته بودند.
معني دوم يعني اين حادثه در كربلا هم تكرار شده است. دشمنان به صحن امام حسين عليه السلام ريختند و ضريح را خراب كردند و در آن جا آتش روشن كردند!
كسي وارد حرم حضرت رضا عليه السلام شد، متوجه شد سيدي نوراني در جلوي او مشغول خواندن زيارتنامه مي باشد، نزديك او شد و متوجه شد كه ايشان اسامي معصومين - سلام الله عليهم - را يك يك با سلام ذكر مي فرمايند. هنگامي كه به نام مبارك امام زمان ـ عجل الله تعالي فرجه الشريف ـ رسيدند سكوت كردند! آن كس متوجه شد كه آن سيد بزرگوار خود مولايمان امام زمان- سلام الله عليه و ارواحنا له الفداء- مي باشد.
درهمين حرم حضرت رضا عليه السلام چه كراماتي مشاهده شده است. كسي در رؤيا ديد كه به حرم حضرت رضا عليه السلام مشرف شده و متوجه شد كه گنبد حرم شكافته شد و حضرت عيسي و حضرت مريم عليهما السلام از آنجا وارد حرم شدند. تختي گذاشتند و آن دو بر آن نشستند و حضرت رضا عليه السلام را زيارت كردند.
روز بعد آن كس در بيداري به حرم مشرف گرديد. ناگهان متوجه شد حرم كاملاً خلوت مي باشد! حضرت عيسي و حضرت مريم عليهما السلام از گنبد وارد حرم شدند و بر تختي نشستند و حضرت رضا عليه السلام را زيارت كردند. زيارت نامه مي خواندند. همين زيارت نامه معمولي را مي خواندند! پس از خواندن زيارتنامه از همان بالاي گنبد برگشتند. دوباره وضع عادي شد و قيل و قال شروع گرديد حال آيا حضرت رضا عليه السلام وفات كرده است؟
حرف آخر اينكه: عمل كنيم به هر چه مي دانيم. احتياط كنيم در آنچه خوب نمي دانيم. با عصاي احتياط حركت كنيم. »
چه كنيم كه معرفت به نورانيّت ائمّه ـ عليهم السّلام ـ نصيبمان گردد؟
----------------------------------------------------------------------------
در آيه شريفه«ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَـبَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِى»(سوره ى فاطر/ 32)؛ (سپس كتاب را به ارث بندگان برگزيده ى خود گذاشتيم، ولى برخى از بندگان به خود ستم مى كنند.) مراد از «مِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِى» كسى است كه معرفت ائمّه ـ عليهم السّلام ـ را نداشته باشد.
امّا اين كه چه كنيم كه معرفت به نورانيّت ائمّه ـ عليهم السّلام ـ نصيبمان گردد بعد از نمازها بخوانيم و بخواهيم:«أَللَّهُمَّ، عَرِّفْنى نَفْسَكَ، فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى نَفْسَكَ لَمْ أَعْرِفْ نَبِيَّكَ. أَللَّهُمَّ، عَرِّفْنى رَسوُلَكَ، فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى رَسوُلَكَ، لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَكَ. أَللَّهُمَّ، عَرِّفْنى حُجَّتَكَ، فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى حُجَّتَكَ، ضَلَلْتُ عَنْ ديني.»؛ (خدايا، خودت را به من بشناسان، وگرنه نخواهم توانست پيامبرت را بشناسم. بار خدايا، رسولت را به من بشناسان، وگرنه نخواهم توانست حجّتت
كلمات قصار آيت الله بهجت (ره) درباره اهلبيت (ع)
--------------------------------------------------------
ائمه اطهار (عليهم السلام) هم ترس از جهنّم داشتند و هم طمع به بهشت، ولي عبادت را براي خوف و طمع نمي كردند. [در محضر بهجت:1/23]
اگر مسأله امام شناسي بالا رود، خداشناسي هم بالا مي رود، زيرا چه آيتي بالاتر از امام (عليه السلام)؟! امام آيينه اي است كه حقيقت تمام عالم را نشان مي دهد. [در محضر بهجت:1/41]
ائمه (عليهم السلام) از حال ما غافل نيستند، اگرچه ما از آن ها غافل باشيم. [در محضر بهجت:1/208]
هر بلايي كه به ما مي رسد، در اثر دوري از اهل بيت (عليهم السلام) و روايات مأثوره از ايشان است. [در محضر بهجت:1/274]
نجات براي كسي است كه اهل بيت (عليهم السلام) را در همه جا مورد تخاطب و حاضر ببيند. [در محضر بهجت:1/295]
پا جاي پاي معصومين (عليهم السلام) بگذاريد نه جاي پاي ديگران! ملازم علما باشيد! و هميشه روشن باشيد، و با مطالب مفيد، حيات بخش و آموزنده سر و كار داشته باشيد! [در محضر بهجت:1/302]
حرم مطهّر امام رضا (عليه السلام) نعمت بزرگ و گرانقدري است كه در اختيار ايراني ها است، عظمتش را خدا مي داند! [در محضر بهجت:1/328]
توفيق زيارت، ربطي به داشتن پول ندارد. [در محضر بهجت:1/329]
ايراني ها بايد نعمت حرم حضرت امام رضا (عليه السلام) را كه زيارت آن برايشان فراهم است، مغتنم بشمارند! [در محضر بهجت:1/329]
خدا كند اين توجه و ارادت و محبت به اهل بيت (عليهم السلام) در دلهاي ما باقي بماند و با محبت آنها از دنيا برويم. [در محضر بهجت:1/334]
چرا ما شيعيان هر روز به پاي منبر اميرالمؤمنين و ائمه هدي و رسول الله (عليهم السلام) نمي رويم و به حِكَم، آداب و معارفي كه الي ما شاء الله در اخبار آنها نهفته است، گوش فرا نمي دهيم؟![در محضر بهجت:2/283]
انسان اگر هر يك از مشاهد مشرّفه را طواف كند، همه مشاهد را در همه جا زيارت كرده است و براي او مفيد است. [در محضر بهجت:2/400]
توسّلات، خيلي نافع است. به اين امامزاده ها زياد سر بزنيد! اين بزرگواران همچون ميوه ها كه هر كدام يك ويتامين خاصي دارند، هر كدامشان خواص و آثاري دارند. [گوهرهاي حكيمانه:104]
از محبّت اهل بيت (عليهم السلام) نبايد دست برداشت، همه چيز توي محبّت است، اگر چيزي داريم از محبّت است. [به سوي محبوب:122]
در شب عيد غدير و شب هاي مثل آن... بايد فضيلت اين شبها و روزها و صاحب آنها و مطاعن دشمنان ايشان و احاديث وارده در زمينه ولايت، با اقامه دليل و برهان ذكر شود تا موجب تقويت عقايد مذهبي مستمعين گردد، نه اين كه اين گونه مجالس، به خنده و لهو و لعب گذرانده شود. [در محضر بهجت:2/9]
يكي از كرامتهاي شيعه، قبور و مزارهاي امامزادگان است، لذا نبايد از زيارت آنها غافل باشيم و خود را اختياراً محروم سازيم! [در محضر بهجت:2/55]
خدا مي داند رحمت اهل بيت (عليهم السلام) و خاندان رسالت چه قدر وسيع است! رحمت اينها، تابع رحمت واسعه الهي است! [در محضر بهجت:2/86]
اهمّ آداب زيارت اين است كه بدانيم: بين حيات معصومين (عليهم السلام) و مماتشان، هيچ فرقي وجود ندارد! [برگي از دفتر آفتاب:140]
اگر كسي بخواهد تشنگي و عطش ديدار آنها [معصومين (عليهم السلام)] را در وجود خود تخفيف دهد، زيارت مشاهد مشرّفه، به منزله ملاقات آنها و ديدار حضرت غايب (عج) است. آنها در هر جا حاضر و ناظرند. [در محضر بهجت:2/400]
ديده و شنيده شده است كه اشخاصي در مشاهد مشرّفه به امامي كه صاحب ضريح است سلام كرده، و جواب سلام را شنيده اند! [در محضر بهجت:1/69]
بُكاء بر مصائب اهل البيت (عليهم السلام) و به خصوص سيدالشهداء (عليه السلام) شايد از آن قبيل مستحباتي باشد كه مستحبّي افضل از آن نيست! (بكاء مِن خَشيَةِ الله: گريه از ترس خداوند)، آن هم همين جور است، شايد افضل از آن نباشد! [نكته هاي ناب:63]
محبّت صادقانه اين است كه محبّتِ مخالف در آن نباشد. هر كس به هر كدام از اين چهارده معصوم (عليهم السلام) محبّت داشته باشد، كارش تمام است. فقط شرطش اين است كه محبّتش راست باشد.[نكته هاي ناب: 74]
به هر اندازه از بيانات اهل بيت (عليهم السلام) دور باشيم، از خود ايشان دوريم.[نكته هاي ناب: 74]
يك دست شما قرآن، و دست ديگر عترت باشد! عترت، معارفش در مثل نهج البلاغه است؛ اعمالش در مثل صحيفه سجّاديّه است، اعمال تكليفيّه اش در مثل همين رساله هاي عمليّه است.[به سوي محبوب: 118]
درباره حضرت علي اكبر (عليه السلام) وارد است كه امام حسين (عليه السلام) هنگام به ميدان رفتن و وداع آن بزرگوار، به مادرش ليلي فرمود: (دَعيه، فَقَد اشتاقَ الحَبيبُ الي لِقاءِ حَبيبه: رهايش كن، كه دوست، به ديدار محبوبش اشتياق پيدا كرده است!)
در بعضي ادعيه هم خطاب به حضرت حقّ مي خوانيم: (يا حَبيبَ مَن لاحَبيبَ له:اي دوست كسي كه دوستي جز تو ندارد!) [در محضر بهجت:2/192]
منبع: سايت دفتر حضرت آيت الله العظمي بهجت (ره)
انتهاي پيام/
12:45 - 24 مهر 1389
0 بازدید
1 پاسخ