مخملباف: من هميشه يك طلبه هنر اسلامي مي‌مانم
خبرگزاري فارس: مخملباف گفت: اگر منظورتان اين است كه من وارد كار اجرايي سياسي مي‌شوم، خير؛ من هميشه يك طلبه هنر اسلامي مي‌مانم.
به گزارش خبرنگار "سرويس فضاي مجازي " خبرگزاري فارس، در ايران كمتر كسي است كه زير 30 سال نباشد و محسن مخملباف را نشناسد؛ او يك كارگردان سينماست. كارگرداني كه روزگاري براي تماشاي فيلم‌هاي او در برابر گيشه‌هاي سينماهاي ايران صف‌هاي طويلي بسته مي‌شد.
فيلم هاي محسن مخملباف زماني نمونه و الگوي كامل سينماي اسلامي به شمار مي‌رفت و بسياري ساده انديشان آشكارا او را به عنوان تئوريسين هنر اسلامي مي‌شناختند و معرفي مي‌كردند.
خوب يادم هست زماني كه در اواخر دهه 60، مخملباف ريش خود را تراشيد، چنان جنجالي به پا شد و دوستان و دشمنانش چنان معركه‌اي گرفتند كه او مجبور شد با نامه‌اي بلند به دفاع از تراشيدن ريش خودش بپردازد. و اما امروز...
امروز فيلم‌هاي مخملباف را با حتي با درجه "ممنوع براي زير 16سال" هم نمي‌توان عرضه كرد و اين جناب اين روزها با مصاحبه‌ها و نشست‌هاي مطبوعاتي رنگارنگ در ينگه دنيا سعي دارد خود را به عنوان يكي از رهبران اپوزيسيون خارج از كشور جا بزند و حتي رسماً اعلام كرده است كه اگر آسيبي به من يا خانواده‌ام برسد قطعاً كار جمهوري اسلامي است.
اخيرا وبلاگ عماد قرباني نويسنده وبلاگ "عماد" اقدام به نشر يك مصاحبه طولاني از محسن مخملباف نموده است كه ظاهرا در سال 1366با يكي از مجلات وقت انجام گرفته است.
بر اساس توضيحات مندرج در وبلاگ "عماد" اين مصاحبه زماني انجام شده است كه بخش فارسي راديو آمريكا از مخملباف به عنوان " تنها فيلمساز جمهوري اسلامي" ياد مي‌كرد.
مخملباف در قسمتي از اين مصاحبه 5 ساعته گفته است:
من در سينماي هدايتي ايران جز اين سه دسته نديده‌ام: " طاغوتي واخورده بي‌مايه" ، " چپي شرمگين از اومانيسم نما" و" يكي دو قديمي "" و"تازه كاران فطري و خوش ذوق يا مسلماني كه در جستجوي حقيقتند، اما در ابتداي راهند".
وي در بخش ديگري از اين مصاحبه گفته است:
انقلاب اسلامي بازگشت به خويشتن اسلامي بود، سينماي آن نمي تواند جز اين باشد. سينماي ايران ، سينماي جوانترهاست. البته هر جواني را نمي گويم من يكي دو طاغوتي و يكي دو چپي جوان را در همين سينما مي توانم به شما نشان بدهم كه بسيار بدتر از قديمي‌هايند. اما در مورد طاغوتي‌ها بايد بپذيريم كه سينماي آنها مثل تمدن شاهنشاهي به پايان رسيده است. و اگر هم بمانند خودشان را تكرار مي‌كنند.
هنگامي كه مصاحبه كننده از مخملباف مي‌پرسد كه آيا او حاظر است با فيلمسازان كهنه كار سينماي ايران همكاري كند، او در جواب مي‌گويد:
شايعه است دروغ است. طاغوتي ها خودشان هم مي‌دانند كه من حتي حاضر نيستم در يك لانگ شات با آنها حضور پيدا كنم . چه رسد به اينكه با آنها در يك صحنه كار كنم يا در يك توشات به صحبت بنشينيم. من 80 درصد زجر پس از انقلاب را از همين جا كشيده‌ام.
دعوايم هنوز با مسئولين سينمايي سر همين موضوع است. البته آنها مدافعشان نيستند، شايد مثل خدا فرصت بيشتري بهشان مي‌دهند تا جهنمي‌تر شوند. بگذريم كه در عمل ما در جهنميم و آنها مامور عذاب ما. پيشتر از اين به مسئولي كه در او تقوي و تعهدي سراغ دارم نوشتم كه براي دنياي ديگران آخرت خودتان را خراب نكنيد. حرف فلان شكست خورده را هم مصداق "الغريق شبث بكل حشيش" بدانيد. چهار سال است بعضي از آنها با من ملاقات مي‌خواهند و نمي‌دهم. قرآن تكليف مرا معلوم كرده است "از غير مومنين براي خودتان دوست نگيريد" معني تبري و تولي در اسلام همين است. من جارو كردن زير پاي ضعيف ترين مسلمان كارگردان يا بازيگر را به همكاري با گردن كلفت‌ترين هنرمند غير مسلمان عوض نمي‌كنم.
مخملباف در بخش ديگري از اين گفتگوي تاريخي مي گويد:
ايده آل همه مسلمانان هنرمند است كه فيلمي اسلامي هنري و مردمي بسازند من اين را دارم تجربه مي‌كنم و دلم مي‌خواهد قبل از مردنم آن را كشف كنم به شرط آنكه تداوم زندگيم و فيلمسازيم ننگ آلود نباشد. فراموش نكنيد كه همه دنيا چشمش به ماست كه چه حرف تازه‌اي را با چه بيان و فرم تازه‌اي براي آنها به ارمغان آورده‌ايم.
اين همه زور من براي]كار براساس[ طرح قرآني يكيش به همين دليل است.
در قسمت ديگري از مصاحبه كارگردان فيلم "توبه نصوح" درباره پايگاه اجتماعي سرمايه داراني كه او در فيلم‌هايش به آنان حمله مي كند مي‌گويد:
من وظيفه دارم در شرايطي كه اين همه ايثار و شهادت مي بينم، با هنرم اعلام كنم آنكه وقتي منفعت خودش و اسلام را در تضاد مي‌بيند و به خاطر اسلام حاضر نيست از بخشي از منفعت بگذرد، مسلمان نيست. اينها اگر پايگاه اجتماعي دارند بخاطر ناآگاهي مردم به بي ايماني آنهاست. وقتي فلان جانباز انقلاب كه يك چشمش را از دست داده و چشم ديگرش دارد از سو مي‌رود و به من مي‌گويد به بچه‌ام خيلي نگاه مي‌كنم تا دو سه ماه ديگر كه نمي‌بينمش خاطره‌اش را از ياد نبرم و به خاطر ارزي كه نداريم نمي‌شود براي معالجه برود ولي آن محتكر گردن كلفت از پول نفت همين رزمنده و جانباز كاخ سبز مي‌سازد و هي به خارج مي‌رود من نمي توانم سكوت كنم. نمي خواهم بگويم پولداري در هر حدي اش و در هر شرايطي بد است، اما اينكه اين پول را چه مي كني تكليف ترا مشخص مي كند. من، حتي به خيلي از روشنفكران و مدعياني كه دستشان هنوز به پول نرسيده و خيلي شعارها مي‌دهند مشكوكم. در دل خيلي از آنها يك تيمچه پنهان است. و الا ما در اسلام خديجه زن پيامبر را هم داريم كه ثروتمندترين زن قريش است و وقتي زن پيامبر (ص) مي‌شود همه ثروتش را در راه خدا مي‌دهد و هنگام مرگ كفن شخصي‌اش را هم ندارد.
مخملباف در بخش ديگري از اين مصاحبه گفته است: من فرصت را از دست نمي‌دهم و يك عالمه سينما را در خدمت اين گرفتم كه از شهادت به غيب بروم و بگويم دنيا هر چه هست، هست. اما مرگ حق است و حساب و كتاب سرجايش.
كارگردان فيلم "دو چشم بي سو" در پاسخ به اين سوال كه چرا با بازيگران حرفه اي كار نمي كنيد؟ گفته است:
لري‌اش اين ست كه من با طاغوتي‌ها كار نمي‌كنم. كسانيكه ديدنشان بيشتر مارا ياد ابتذال مي‌اندازد تا تعالي انسان.
مخملباف همچنين درباره ماهيت سياسي خود اين گونه توضيح مي‌دهد:
گر دين از سياست جدا نيست ـ كه نيست ـ هنرمند مسلمان غيرسياسي هم نداريم. تازه من از سياست به هنر آمده‌ام. منتهي تا وقتي چپ و نفاق را مي‌كوبيدم، سياست در هنر عيب نداشت حالا كه مي‌گويم عدل خدا نمي‌پذيرد شكم گرسنه كنار شكم بر آمده باشد، اشكال پيدا مي‌كنم. مگر امام علي عثمان بن حنيف، استاندارش كه مهماني پولدارها رفته بود توبيخ نكرد؟ خب من هم همين‌ها را هنري مطرح مي‌كنم. منتهي بازاري‌ها اعلام مي‌كنند كه ما فقط آن مخملبافي را كه توبه نصوح مي سازد و دعاي كميل در فيلمش مي خواند، دوست داريم. اگر منظورتان از سياسي بودن اين است كه من به موقع در هنرم جلوي چپ و راست مي ايستم، بله سياسي هستم. اما اگر منظورتان اين است كه من وارد كار اجرايي سياسي مي شوم، خير من هميشه يك طلبه هنر اسلامي مي مانم.
وي در ادامه تاكيد مي‌كند:
من كه خودم به مثلث اسلام، هنر، مردم در توليد هنري معتقدم، مي‌پسندم كه لايه‌اي از فيلم سياسي باشد و در عين حال اين سياست منبعث از يك ايدئولوژي باشد كه براي من اسلام است.
سازنده فيلم عروسي خوبان عوامل تداوم سينماي سياسي پس از انقلاب را اين گونه تبيين مي‌كند:
من فكر مي‌كنم سينماي سياسي پس از انقلاب مي‌تواند ادامه حيات پيدا كند كه از ارزش‌هاي انقلاب دفاع كند و به ضد ارزش‌ها بتازد تا باعث استمرار انقلاب شود. بعضي‌ها خيلي تصور ايستايي از انقلاب اسلامي دارند.
مثل تصور كودكان دبستاني در انشاهاي معروفشان كه مثلا انقلاب اسلامي حادثه‌اي بود در سال 57 و حالا تنها وظيفه ما اين است كه اثرات همان حادثه روز 22 بهمن 57 را حفظ كنيم. اگر جنگ ما ادامه همان انقلاب است اگر تسخير لانه جاسوسي ادامه آن انقلاب بود، تسخير لانه‌هاي فساد اخلاقي و فرهنگي و اقتصادي نيز در ادامه اين انقلاب خواهد آمد. اينطور نباشد كه همه فيلم‌ها را پس از اين حوادث بسازيم. سينماي سياسي بايستي با حفظ ارزش‌ها و ايده آل قرار دادن آنها ضمينه برچيدن ضد ارزش‌هاي اسلامي را از پيش فراهم كند؛ نه از پس.
در پايان اين مصاحبه طولاني مصاحبه كننده به مخملباف مي‌گويد: چپي‌هايي كه تو مي‌كوبيدي پايگاه اجتماعي نداشتند و براي همين از بين رفتند اما مخالفان جديد تو (راست ها) پايگاه اجتماعي دارند و تو را به دردسر خواهند انداخت.
و محسن مخملباف اينگونه پاسخ مي دهد:
ما هنرمندان مسلمان شاگرد بهشتي و مطهري و شريعتي و رجايي هستيم و عاقبت همان‌ها را داريم. ما عاشق شهادتيم و من اگر شهيد نروم خسران عمر كرد‌ه‌ام و چه فرقي مي‌كند كه به تفنگ چپي‌ها و منافقين ترور شوم يا به خمپاره بعث يا به تيغ و تهمت زراندوزان. گيريم دشمن جديد بي‌انصاف باشد و تو را زنديق بنمايد. به قول شهيد رجايي آن سوخته عشق در اين صورت ما براي اسلام آبرو ميدهيم. اين كمترين بهاي بهشت است.
علاقمندان مي‌توانند متن كامل اين مصاحبه را در 3 بخش مطالعه كنند.
انتهاي پيام/ <br/><br/> <p dir="rtl"><A href="http://emad86.blogfa.com/page/1.aspx"
target=_blank>گفتگوي خواندني با محسن مخملباف</A></p>
<p dir="rtl"><A href="http://emad86.blogfa.com/page/2.aspx"
target=_blank>گفتگوي خواندني با محسن مخملباف</A></p>
<p dir="rtl"><A href="http://emad86.blogfa.com/page/3.aspx"
target=_blank>گفتگوي خواندني با محسن مخملباف</A></p>
<p dir="rtl">انتهاي پيام/</p>
<p dir="rtl"> </p>
<p dir="rtl"> </p>
00:15 - 27 آبان 1388
0 بازدید
1 پاسخ