مركز اطلاعرساني آويني ويژهنامه «مواليد شعبانيه» را ارائه كرد
خبرگزاري فارس: مركز اطلاعرساني آويني «ويژهنامه مواليد شعبانيه» را به مناسبت ميلاد امام حسين(ع)، اباالفضل العباس(ع) و امام زينالعابدين(ع) منتشر كردهاست.
به گزارش خبرنگار "سرويس فضاي مجازي" خبرگزاري فارس، ويژهنامه امام حسين(ع) داراي بخشهاي ولادت عشق، مدح و منقبت مولا(شعر)، ارتباط حضرت مهدى با امام حسين عليه السلام، گزيدهاي از اخلاق و رفتار امام حسين عليه السلام، زندگانى تحليلى سيد الشهدا امام حسين(ع) و مقالات حسيني(عليه السلام) است.
در ويژهنامه اباالفضل العباس(ع) بخشهاي زير وجود دارد: خلاصهاي از زندگينامه حضرت ابالفضل العباس(ع)، كنيه ها و القاب، الگويي براي نسل امروز، شخصيت و عملكرد، سخنان و خطبهها و مدايح ميلاد قمر بنيهاشم.
بخشهاي موجود در ويژهنامه امام زينالعابدين(ع) نيز عبارتند از: ولادت سيد الساجدين، سيره و زندگينامه، فضايل و مقامات زينالعابدين، عليبنالحسين(ع) پيام آور كربلا، پيرامون صحيفه سجاديه و متن و منابع رساله حقوق.
در بخش زندگانى تحليلى سيد الشهدا امام حسين(ع) آمده است:«نقش امام حسين(ع)با نقش امام حسن(ع) متفاوت است. در دوران امام حسين(ع)، ترديد مسلمانان در صحت جنگ و مشروع بودن آن از ميانرفت. درين مرحله، مسلمانان با تجربه امام على(ع) به عنوان نمونه اعلاى حكومت عدل اسلامى، به سر مىبردند و ميدانستند كه پيروزى بنى اميه، پيروزىاشرافيت جاهلى بوده است كه با رسول اكرم(ص) و يارانش دشمنى عميقىداشتند».
«اشرافيتى كه رسول خدا كوشيد تا آن را از ميان بردارد و پايههاىاسلام را بر ويرانههاى آن بنياد گذارد. پس نبايد از كراهتى كه مسلمانان ازبنى اميه داشتند، و از تجاوز طلبى و نخوت و بلند پروازى و كينه جوئىشان كهحاصل روحيه جاهليت آنها بود حيرت كرد».
در ادامه اين مطلب آمدهاست: «امويان به اسلام گردن ننهادند مگر براى مصالح و منافع شخصى خود و نخستين كسانى بودند كه آشكارا در تاريخ اسلامى، رسوم و آداب غير اسلامى را بدعت گذاشتند و كوشيدند تا از شاهنشاهان ايران و بيزانس تقليد كنند و خلافت را به امپراطور كسرى و قيصر تبديل كنند».
«اين حقايق بتدريج نزد مسلمانان روشن شد و سبب آن شد كه در مشروعيت نبرد، شك و ترديد از بين برود و ذهنها روشن شود و زان پس كهدر فساد و ستم بنىاميه سوختند، خط مشى بنىاميه و بى مبالاتى آنها را در عمل به ارزشهاى اسلامى و استفاده از آن در راه هدفهاى خصوصى تشخيص دهند».
در بخش خلاصهاي از زندگي نامه حضرت ابالفضل العباس(ع) ميخوانيم: «در سال 26 هجري قمري، حضرت عباس(ع) پا به عرصه گيتي نهاد. مادر گراميش فاطمه، دخت حزامبنخالدبنربيعهبنعامركلبي و كنيهاش(ام البنين) بود».
«چند سال پس از شهادت حضرت فاطمه(س) بود كه اميرالمومنين از برادرش عقيل، كه به اصل و نسب قبايل آگاه بود، درخواست كرد زني را از دودماني شجاع براي او خواستگاري كند و عقيل، فاطمه كلابيه (ام البنين) را براي آن حضرت خواستگاري كرد و ازدواج صورت گرفت».
«اميرالمومنين(ع) از اين بانوي گرامي، صاحب چهار پسر به نامهاي عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد. عباس(ع) ازبرادران ديگرش بزرگتر بود و هر چهار برادر به امام خويش، حسين(ع) وفادار بودند و در روز عاشورا در راه آن امام جان خود را نثار كردند».
«ارادت قلبي امالبنين(س) به خاندان پيامبر(ص) آنقدر بود كه امام حسين(ع) را از فرزندان خود بيشتر دوست ميداشت بطوري كه وقتي به اين بانوي گرامي خبر شهادت چهار فرزندش را دادند فرمود: مرا از حال حسين(ع) باخبر سازيد و چون خبر شهادت امام حسين(ع) به او داده شد، فرمود رگهاي قلبم گسسته شد، اولادم و هر چه زير اين آسمان كبود است، فداي امام حسين(ع)».
در بخش ولادت سيدالساجدين آمده است: «اسم مبارك آن بزرگوار علي است و مشهورترين القاب آن حضرت زين العابدين و سجّاد است و مشهورترين كنية او ابامحمد وابوالحسن است. مدّت عمر آن بزرگوار مثل پدر بزرگوارش پنجاه و هفت سال است زيرا پانزدهم جمادي الاول سال سي و هشت هجرت به دنيا آمد. تولد آن بزرگوار دو سال قبل از شهادت اميرالمؤمنين(ع) است و تقريباً بيست و سه سال به پدر بزرگوار زندگي كرد. پس مدت امامت آن بزرگوار سي و چهار سال است».
«حضرت سجّاد(ع) پدري چون حسين دارد و مادرش دختر يزدگرد پادشاه ايران است كه دست عنايت حق بطور خارق العاده اين دختر را به امام حسين ميرساند. شرافت اين زن آن است كه مادر نه نفر از ائمة طاهرين ميشود و چنانچه حسين(ع) اب الائمه است اين زن نيز ام الائمه است».
«از نظر فضايل انساني: امام سجّاد(ع) گرچه با اهل بيت عليهم السلام وجه اشتراك در همه فضايل دارند و هيچ فرقي ميان آنان از نظر صفات و فضايل انساني نيست، اما از نظر گفتار و كردار شباهت تامّي به جدشان اميرالمؤمنين عليه السلام دارد».
ويژهنامه «مواليد شعبانيه» را اينجا ببينيد!
http://www.aviny.com/
انتهايپيام
08:49 - 16 مرداد 1387
0 بازدید
1 پاسخ