16 بهمن ملت دو دولت را در يك روز ديد
خبرگزاري فارس: در 16بهمن 1357 ملت ايران 2 دولت پيدا كرد.
مردم بعد از سالها انتظار در حالي كه روند و آيند حكومتهاي دستنشانده و كر و فر احزاب دولت ساخته را در انتخابات مجلس شوراي ملي و فعاليت كابينههاي موسمي شاهد بودند براي نخستين بار اخبار مبني بر انتخاب رئيس دولت موقت را بر اساس فرمان و حكم يك رهبري مذهبي دريافت ميكردند.
در جلسهاي كه به همين منظور در مدرسه علوي برگزار شد حكم نخست وزيري مهدي بازرگان در حضور امام خميني توسط اكبر هاشمي رفسنجاني قرائت شد.
در متن مورد اشاره از قول امام تصريح شده بود: بنابر پيشنهاد شوراي انقلاب برحسب حق شرعي و حق قانوني ناشي از آراي اكثريت قاطع قريب به اتفاق ملت ايران كه طي اجتماعات عظيم و تظاهرات وسيع متعدد در سراسر ايران نسبت به رهبري جنبش ابراز شده است و به موجب اعتمادي كه به ايمان راسخ شما به مكتب مقدس اسلام و اطلاعي كه از سوابقتان در مبارزات اسلامي و ملي دارم جنابعالي را بدون در نظر گرفتن روابط حزبي و بستگي به گروهي خاص مامور تشكيل دولت موقت مينمايم.
در فراز ديگري از حكم فوق الذكر، ترتيب اداره امور مملكت، انجام رفراندوم، رجوع به آراي عمومي درباره تغيير نظام سياسي كشور به جمهوري اسلامي و تشكيل مجلس موسسان از منتخبين مردم جهت تصويب قانون اساسي از جمله وظايف دولت موقت عنوان شد.
بعد از قرائت حكم مذكور، امام طي بياناتي از عموم مردم خواست از طريق مطبوعات و تظاهرات آرام ملت درباره بازرگان نظر دهند در عين حال ايشان متذكر شدند كه جزاي آنهايي كه عليه حكومت بازرگان قيام كنند خيلي سخت است.
جامعه روحانيت مبارز در تبعيت از سخنان رهبري انقلاب از مردم دعوت كرد تا روز 19 بهمن در تهران وشهرستانها براي تاييد نخستوزيري انقلاب راهپيمايي كنند اما كشور شور و هيجاني كه بعد از شنيدن خبر انتخاب مهدي بازرگان به عنوان نخست وزير حكومت انقلابي نصيب مردم ايران شد وصفناپذير بود.
مردم از هر موقعيت استفاده ميكردند تا حمايت و پشتيباني خود را از نخست وزير بازرگان اعلام كنند.
اقدام امام واكنش شاپور بختيار را برانگيخت. وي مدعي بود كه براساس قانون اساسي نخست وزير قانوني كشور است و اداره امور به دست اوست و انتخاب نخست وزير ديگري را غير از خود براي كشوري واحد نميتواند بپذيرد و به همين واسطه مهدي بازرگان را تهديد به دستگيري كرد.
اما مردم با اين تهديدها ميدان مبارزه را ترك نميكردند. پافشاري مردم شهر آغاجاري براي راهپيمايي و تظاهرات در حمايت از نخست وزيري بازرگان و ابراز تنفر از ادامه حاكميت بقاياي نيروهاي وابسته به رژيم سلطنت به درگيري كشيده شد و چند تن از تظاهركنندگان در اين شهر به شهادت رسيدند.
دولت بختيار كمكم به خشونت روي آورد و براي برقراري حكومتي مبتني بر قوه قهريه و حفظ آن با استفاده از قدرت نظامي، وزارتخانههاي آموزش و پرورش، امور اقتصاد و دارايي، بهداري و دادگستري توسط نيروهاي ارتش اشغال شد.
عليرغم اعلام حمايت ارتش از مواضع دولت بختيار، تغيير موضع ردههاي مياني ارتش و به خصوص ابراز انزجار نيروهاي كادر و وظيفه از اقدامات خشن ارتش در مواجهه با انقلابيون، اين نهاد نظامي را از درون دچار تزلزل كرد.
از كرمانشاه خبر رسيد كه برخي از دانشآموزان و تعدادي از درجهداران اعتصاب غذا كردند. حتي بعضي از سربازان وظيفه نيز در اعتراض به فرماندهان خود از پادگانهاي نظامي فرار كردند.
دستگيري و بازداشت همافران نيروي هوايي كه طي چند روز گذشته اتفاق افتاده بود به اختلاف بيشتر در درون ارتش انجاميد و در شيراز عدهاي از پرسنل نيروهاي هوايي با تجمع در دانشكده ادبيات به ادامه بازداشت همافران نيروي هوايي اعتراض كردند. آنها در شعارهاي خود خواستار آزادي بازداشت شدگان، خروج مستشاران آمريكايي و بر چيده شدن ساواك بودند.
در همين روز 22 تن از نمايندگان مجلس استعفاي خود را اعلام كردند. در جلسه علني مجلس كه هر روز از تعدادي نمايندگان آن كم ميشد لوايح انحلال سازمان اطلاعات و امنيت كشور و محاكمه نخست وزير و وزيران و مقامات عاليرتبه به تصويب رسيد.
در بحبوحه حوادث انقلاب برخي از گروهها كه روابط و تعاملاتشان با خارج از مرزهاي كشور مشهود بود ادامه حركت نيروهاي انقلابي را به سمت استقرار حاكميت ديني و برقراري نظام جمهوري اسلامي برنتابيدند و به انحاي مختلف اعتراض خود را به نهادهاي تازه شكل گرفته انقلاب ابراز ميكردند.
سازمان چريكهاي فدايي خلق در مخالفت با شوراي انقلاب اعلام كرد: شوراي انقلاب بايد توسط ميليونها اعتصاب كننده تشكيل شود.
پروازهاي خارجي از مقصد ايران به آن سوي مرزها در اين روزها رواج داشت. برخي از دولتمردان و وابستگان دربار كه اضمحلال رژيم شاهنشاهي را در روزهاي آتي پيشبيني ميكردند و از عواقب روي كار آمدن يك حكومت انقلابي و رسيدگي به پروندههاي اتهامي خود در هراس بودند، شتابزده ايران را ترك ميكردند.
در اين ميان برخي از اتباع خارجي نيز بر روند ترك كشور تسريع بخشيدند و حتي اقليتهاي مذهبي كه گويا از تبليغات مسموم دولتهاي خارجي از روي كار آمدن حكومت ديني تاثير پذيرفتند، راهي كشورهاي ديگر شدند. از جمله اينكه در اين روز هشت هزار يهودي ايران را به مقصد اسراييل ترك كردند.
البته پروازهاي خارجي متعددي نيز به مقصد ايران صورت ميگرفت. بسياري از نيروهاي مبارز كه سابقه سالها مخالفت با رژيم شاهنشاهي را داشتند و به دلايل مختلف اعم از اجبار نيروهاي قضايي يا امنيتي حكومت پهلوي مجبور به ترك كشور بودند، با مشاهده اوضاع و احوال جديد موقعيت را براي مراجعت به ميهن مناسب ديدند و براي پيوستن به جمع انقلابيون و وارد آوردن آخرين ضربهها به پيكر نيمه جان رژيم سلطنتي در اولين فرصت به دست آمده، راهي ايران شدند.
انتهاي پيام/ي
15:34 - 17 بهمن 1386