صلح از دريچه نگاه جيمي كارتر
خبرگزاري فارس: كارتر مي‌گويد:« صلح هيچگاه در "اسراييل" و منطقه خاورميانه برقرار نخواهد شد، مگر اينكه دولت عبري به قوانين بين المللي و نقشه راه پايبند باشد. از سوي ديگر سياست هاي رسمي آمريكا تاكيد مي كند كه اراضي اشغالي سال 1967 در اصل زمين هاي عرب هاست كه مورد اشغال قرار گرفته است.»
از زماني كه "جرج بوش" رئيس جمهور آمريكا اعلام كرد كه در نوامبر آينده كنفرانسي براي احياي روند سازش در منطقه عربي و بررسي آينده مساله تشكيل دو كشور فلسطيني و "اسراييلي" برگزار خواهد شد، سرزمين هاي فلسطيني و "اسراييل" صحنه فعاليت هاي ديپلماسي براي به نتيجه رسيدن اين كنفرانس است كه به نظر مي رسد با موانع زيادي مواجه است كه ممكن است آن را به شكست بكشاند.
در روزهاي اخير تعدادي از مقامات و سياست مداران اروپايي به منطقه سفر كرده اند كه از جمله آنها مي توان به "آلفرد گوزن باوئر" صدر اعظم اتريش، "ماسيمو داليما" وزير امور خارجه ايتاليا، "خاوير سولانا" مسئول سياست خارجي اتحاديه اروپا، "توني بلر" فرستاده كميته چهار جانبه در خاورميانه و "ديويد ولش" دستيار وزير امور خارجه آمريكا اشاره كرد و انتظار مي رود كه "كاندوليزا رايس" وزير امور خارجه آمريكا نيز در روزهاي 18 و 19 ماه جاري به منطقه سفر كند. اما هدف مشتركي همه اين سفرها اين است كه عوامل موفقيت اين كنفرانس؛ به ويژه زمان، كشورهاي شركت كننده و نتايج احتمالي اين كنفرانس را مشخص كنند.
بر كسي پوشيده نيست كه "محمود عباس" رئيس تشكيلات خودگردان فلسطين و "ايهود اولمرت" نخست وزير رژيم صهيونيستي در طول يك ماه گذشته ديدارهاي مكرر و مستمري با هم داشتند و در اين ديدارهاي كاملا محرمانه مسائل اصلي مناقشه ميان فلسطينيان و صهيونيست ها از جمله: مرزها، قدس شريف و حق بازگشت آوارگان را مورد بحث قرار دادند، اما به نظر نمي رسد كه آنها در اين مسائل اساسي به توافقي مقدماتي دست يافته باشند، چرا كه رژيم صهيونيستي مثل هميشه بر مواضع سنتي و ثابت خود در اين مسائل اصرار داشته و ضمن رد حق بازگشت آوارگان فلسطيني به وطن خود و عدم عقب نشيني از قدس اشغالي، تنها با اين مساله موافقت مي كند كه بخش عربي قدس را به تشكيلات خودگردان واگذار كند تا اين تشكيلات آنجا را پايتخت خود اعلام نمايد. رژيم اشغالگر قدس علاوه بر اين، اعلام كرده كه حاضر است برخي از اراضي غرب كرانه باختري را كه شهرك هاي بزرگ صهيونيست نشين در آنها احداث شده است و نيز اراضي اطراف شهر قدس اشغالي را با برخي اراضي در نقب واقع در مجاورت نوار غزه معاوضه كند.
"جيمي كارتر" رئيس جمهور اسبق آمريكا در كتاب خود تحت عنوان "فلسطين: صلح، نه تبعيض" كه خشم صهيونيست ها را برانگيخت، مي گويد:« دولت هاي عبري از سال 1967 همه قطعنامه ها و توافقنامه هاي صلح از جمله قطعنامه هاي شماره 194، 242 و 338 و نيز توافقنامه هاي كمپ ديويد (سال 1978) و اسلو (سال 1993) را زير پا گذاشتند و آخرين مورد نقض قوانين و مقررات توسط آنها، نقشه راه بود كه كميته چهار جانبه نيز از آن حمايت مي كرد.»
فلسطينيان و عرب ها اميدوارند كه رايس بتواند با اعمال فشار به اولمرت در ديدار آتي خود با وي پيشرفتي در روند گفتگوها ايجاد كند ؛ اما به نظر نمي رسد كه اولمرت به اين فشارها تن در دهد، چرا كه در اين صورت زير فشارهاي قويتر داخلي قرار خواهد گرفت و به عنوان مثال در اين زمينه مي توان به اين مساله اشاره كرد كه حزب ليكود از مشاور قضايي دولت خواسته است كه به اولمرت گوشزد كند كه هر توافقي با ابو مازن بايد ابتدا در كنست مطرح شده و مورد توافق قرار گيرد.
اما "افيگدور ليبرمن" وزير امور راهبردي رژيم صهيونيستي كه به مواضع سختگيرانه و مخالفت با هر گونه امتيازدهي از سوي اين رژيم در كرانه باختري شهره است، مي گويد: «در دوره اخير همايش هاي بين المللي زيادي برگزار شده است و به نظر من اين همايش ها صرفا ديدارهايي با مصرف تبليغاتي است.»
در مقابل "زيپي ليوني" وزير امور خارجه اين رژيم نسبت به افزايش انتظارات از كنفرانس آتي صلح هشدار داده و خواستار تعامل منطقي با اين كنفرانس شده است، چرا كه به نظر وي انتظارات منطقي و واقعي مي تواند به نفع همه طرف ها باشد و در مقابل داشتن انتظارات غير منطقي از اين كنفرانس مي تواند منجر به پيچيده تر شدن اوضاع شود.»
در واقع ليوني در تماس هاي خود با مسئولان بين المللي تلاش مي كند كه اهداف غير اصلي براي اين گفتگوها تعيين كند تا رژيم صهيونيستي در صورت پذيرش اين مسائل در جريان گفتگوها بعدا بتواند همانند توافقات قبلي به بهانه هاي دروغين از زير بار مسئوليت آنها شانه خالي كند. وي در اين باره گفته است:«اسراييل به حل و فصل كامل مناقشه فلسطيني ـ صهيونيستي اطمينان ندارد ؛ چرا كه عباس جرات دادن هيچ امتيازي را ندارد و اين مساله باعث مي شود تا كنفرانس نتيجه اي در بر نداشته باشد.» به نظر مي رسد بيان چنين اظهاراتي از سوي مقامات صهيونيستي ـ آن هم پيش از برگزاري كنفرانس ـ نشانگر اين است كه كنفرانس مذكور شكست خواهد خورد.
كارتر در حلاصه كتاب خود مي گويد:« صلح هيچگاه در "اسراييل" و منطقه خاورميانه برقرار نخواهد شد، مگر اينكه دولت عبري به قوانين بين المللي و نقشه راه پايبند باشد. از سوي ديگر سياست هاي رسمي آمريكا تاكيد مي كند كه اراضي اشغالي سال 1967 در اصل زمين هاي عرب هاست كه مورد اشغال قرار گرفته است. بي ترديد، در صورتي كه جهان سازش را رد كند نظام ظلم و آپارتايد و خشونت مستمر جايگزين آن خواهد شد.»
اما بايد توجه داشت كه اين ديدگاه منحصر به رئيس جمهور اسبق آمريكا نيست بلكه يك ديدگاه جهاني است. حال اين سوال مطرح مي شود كه آيا دولت آمريكا مي تواند اين ديدگاه را به رژيم صهيونيستي تحميل كند؟ زمان به اين سوال پاسخ خواهد داد.
.............................................................................................
منبع:مركز اطلاع‌رساني فلسطين
18:04 - 29 شهریور 1386
0 بازدید
1 پاسخ