خداآفرین؛ سرزمین شگفتی به وسعت تاریخ و طبیعت
خداآفرین؛ سرزمین شگفتیها با ترکیبی از طبیعت و تاریخ از پارک ساحلی و سایت قایقرانی تا پلهای تاریخی، موزه باستانشناسی و برج اسرارآمیز قارلوجه؛ مروری بر جاذبههای کمتر دیده شده این منطقه آزاد.
خبرگزاری فارس- تبریز: گاهی برای درک عمق یک گنج، باید پای در مسیرش گذاشت. این بار دعوت بودیم تا نگاه کنیم به جایی که شاید تا پیش از این تنها نامش در کتاب تاریخ یا حاشیههای نقشه آذربایجان دیده بودیم؛ «خداآفرین».تور آشناسازی اصحاب رسانه به همت سازمان منطقه آزاد ارس مرکز خداآفرین و مشارکت میراث فرهنگی آذربایجان شرقی، بهانهای شد تا با چشمان خود ببینیم ترکیب «طبیعت بکر» و «تاریخ کهن» به چه شکل است.قرار اول؛ از تبریز تا کلیبر، جادهای به سمت سرسبزیصبح زود، قرار اول تبریز ایت؛ مسیر از کلیبر میگذرد؛ کوههای سربهفلککشیده و جنگلهای انبوه ارسباران کم کم خودشان را نشان میدهند. انگار با هر کیلومتر طبیعت جان میگیرد.مقصد اول؛ پارک ساحلی و سدی که دریاچه شداولین ایستگاه، پارک ساحلی شهید نصرتزاده خداآفرین است. جایی که آبهای پشت سد خداآفرین، دشتی خشک را به دریاچهای آرام تبدیل کرده است. اینجاست که مهدی قربانی، مدیر سازمان منطقه آزاد ارس - مرکز خداآفرین، به استقبال آمده و از ظرفیتهای پنهان این منطقه میگوید: خداآفرین ترکیبی از شگفتیهای طبیعی است.از ظرفیتهای لازم برای گردشگران سخن به میان می آورد: هتل خداآفرین با ۱۱۰ تخت و اقامتگاههای بومگردی (که برخی در انتظار مجوزند) آماده پذیرایی از مسافران هستند.پارک ساحلی ۱۱ هکتار بوده و طرح توسعه ۱۶ هکتاری فضای سبز در کنار پلهای تاریخی برنامهریزی شده است. در کنار این پارک ساحلی، آمفیتئاتر روبازی نیز در حال ساخت بوده که میتواند بر جذب گردشگران کمک کند.
سایت قایقرانی شهید نصرتزاده نیز میتواند مکانی جذاب برای گردشگران باشد. قربانی یادآور میشود: آبان سال گذشته، جشنواره ماهیگیری با حضور قهرمانان کشوری را اینجا داشتیم. به زودی مجوز اسکله ثابت ماهیگیری را هم میگیریم.مقصد دوم؛ پلهای «حسرت» روی ارساما قلب تپنده این سفر، رسیدن به پلهای تاریخی خداآفرین است. دو پل که با ۱۵ قوس، یادگار قرن ۱۵ میلادی، روی رودخانه مرزی ارس قد علم کردهاند. اینجا فقط یک بنای تاریخی نیست؛ روایت تلخ یک جدایی است. قربانی میگوید: به این پلها، پل حسرت هم گفته میشود. عهدنامه ترکمنچای باعث شد خانوادههایی که تا دیروز همه متعلق به یک سرزمین بودند، پس از عهدنامه پرچم دو کشور مجزا را بالای سر خود ببینند.حالا وسط پل، خطی نامرئی مرز است. این طرف پل، پرچم ایران و آن طرف پرچم جمهوری آذربایجان. اما آنچه این حسرت را شیرین میکند، لبخندهای پسرکهایی است که بساط ماهیگیری پهن کردهاند. یکی از جوانها با ذوق خرچنگی را که صید کرده نشان میدهد و با آن عکس یادگاری میگیرد. اینجا، تاریخ و زندگی روزمره دست در دست هم دادهاند.
مقصد سوم؛ سفری به دل تاریخ با موزه باستانشناسیایستگاه بعدی، موزه باستانشناسی خداآفرین است. وارد که میشویم، انگار سفری در زمان آغاز شده است. قربانی اشاره میکند به اشیایی که از دل خاک درآمده بودند: این آثار حتی به هزاره سوم قبل از میلاد برمیگردند. زمان ساخت سد قیزقلعهسی، به همت میراث فرهنگی، این گنجینهها از زیر خاک بیرون آمدند تا ثابت کنند این شهرستان قدمتی طولانی دارد.
مقصد چهارم؛ راز برج سنگی قارلوجهآخرین مقصد برنامه، برج سنگی قارلوجه است. بنایی که از سال ۱۳۴۷ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. قربانی توضیح میدهد: «این بنا یک مقبره تاریخی است. صاحبش مشخص نیست، اما با اطمینان میگویم صددرصد یک صاحبمنصب بزرگ بوده است.» امسال قرار است پیمانکار برای محوطهسازی و بازسازی این برج اسرارآمیز دست به کار شود.
پایان سفر؛ با نوازش بهار در ارسبارانوقتی تور به پایان میرسد، چشمانمان پر است از تصاویری که تا دیروز باورشان نمیکردیم در همسایگی تبریز وجود داشته باشد. سرسبزی منطقه ارسباران که بهار بر قامتش لباس زمردی پوشانده است، پلهایی که روایتگر جدایی و وصل هستند، آثاری از هزارههای دور و دریاچهای که پشت سد آرام گرفته است.حالا میتوانیم بگوییم: «اینجا، جایی است که باید دید و باور کرد.» مسؤولان قول دادهاند که زیرساختها را کامل کنند؛ اما حتی به همین شکل بکر و دستنخورده، خداآفرین برای هر ایرانی که دغدغه تاریخ و طبیعت دارد، یک «باید رفت» است.
11:54 - 7 خرداد 1405