مانند ۸سال دفاع مقدس که رزمندگان ما درجبهه هادرحال نبردبادشمنلن اسلام بودندوملت مایک چشمش به پشت جبهه هابودودرحال کمک رسانی وچشم دیگرش به جریان زندگی وهمه کارهابه روال انجام می شدحالا هم چشم اندازماظهوردولت مهدوی استنه امان نامه دشمنان بدعهد
منتظر نباشید؛ حرکت کنید
عراقچی گفته است : امکان فریب وجود دارد، لطفا کسی فریب نخورد هر کسی کار خود را انجام بدهد؛ انگار نه انگار که ما داریم مذاکره می‌کنیم چه نیروهای مسلح چه دولت چه همه جا؛ کاری به کار ما نداشته باشند ما کار خودمان را انجام می‌دهیم یا به نتیجه می‌رسیم یا نمی‌رسیم، کشور باید بدون اتکا به این مذاکرات اداره شودبا تامل در سخنان عراقچی به یک پیام راهبردی روشن می‌رسیم: کشور نباید معطل مذاکره بماند. هشدار درباره «امکان فریب» نه از سر بدبینی، بلکه حاصل تجربه‌ای انباشته است؛ تجربه‌ای که نشان داده شرطی‌کردن اقتصاد، مدیریت و امنیت به میز گفت‌وگو، خود نوعی خطای راهبردی است.وقتی گفته می‌شود «انگار نه انگار که مذاکره می‌کنیم»، معنایش نفی مذاکره نیست؛ بلکه نفی توقف است. مذاکره یک مسیر است، نه محور اداره کشور. دولت باید برنامه‌اش را پیش ببرد، نیروهای مسلح مأموریت خود را انجام دهند، و چرخ اقتصاد بدون چشم‌دوختن به نتیجه گفت‌وگوها بچرخد. اگر مذاکره به نتیجه رسید، دستاوردی افزوده خواهد شد؛ و اگر نرسید، کشور نباید هزینه تعلیق را بپردازد.این پیام بیش از آنکه خطاب به بیرون باشد، رو به داخل دارد؛ به مدیرانی که تصمیم‌ها را معلق می‌کنند، به بازاری که با هر خبر بالا و پایین می‌شود، و به رسانه‌هایی که ناخواسته به شرطی‌سازی دامن می‌زنند. راه درست، اداره کشور بر پایه ظرفیت‌های داخلی ، اقتصاد مقاومتی و برنامه‌های مستقل است؛ مذاکره می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما ستون اصلی نیست.جمع‌بندی روشن است: انتظار ممنوع. کشور باید روی ریل خودش حرکت کند؛ با مذاکره یا بی‌مذاکره. نتیجه هر چه باشد، نباید حرکت اداره کشور متوقف شود.
13:44 - 19 بهمن 1404