طعم هرمز، تلختر از قهوه «G7»
نشست دو روزه وزرای مالی گروه هفت از امروز در پاریس آغاز شد. محور اصلی این نشست، بحران انرژی ناشی از بسته شدن تنگه هرمز و جنگ با ایران است.
گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ وزرای اقتصاد گروه هفت از صبح امروز (دوشنبه) در پاریس گرد هم آمدهاند تا برای بحرانی چارهای بیابند که خود در ایجاد آن نقش داشتهاند. جنگ با ایران و متعاقب آن بسته شدن تنگه هرمز، زنجیره تأمین انرژی جهان را فلج کرده و این کشورهای صنعتی را پای میز مذاکره کشانده است.گروه هفت (G7) یک مجمع سیاسی و اقتصادی بیندولتی است که شامل کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، انگلیس و ایالات متحده آمریکا میشود؛ علاوه بر این، اتحادیه اروپا بهعنوان «عضو غیررسمی» در آن حضور دارد.گروه هفت (G7) در سال ۱۹۷۵ و با هدف هماهنگی سیاستهای اقتصادی میان کشورهای صنعتی جهان تأسیس شد و نخستین اجلاس آن در همان سال برگزار گردید. جالب آنکه نام «قهوه G7» که امروزه شناخته شده، برگرفته از همین گروه است؛ شرکت ویتنامی «ترنگ نگوین» در سال ۲۰۰۳ محصول قهوه خود را به عنوان قهوه رسمی اجلاس سران G7 معرفی کرد و از آن زمان به «قهوه G7» معروف شد.
جنگ ایران؛ محور اصلی گفتوگوهای پاریس
در حالی که رسانههای غربی تلاش میکنند این نشست دو روزه را حول محور اختلالات تجاری چین و آمریکا تعریف کنند، واقعیت میدانی چیز دیگری میگوید. وزیر دارایی فرانسه، رولان لسکور، صراحتاً اعلام کرده است وضعیت کنونی اقتصاد جهانی «به وضوح ناپایدار» است و علت آن را الگوی مصرف نادرست در آمریکا، کمسرمایهگذاری در اروپا و... ذکر کرده، اما پشت درهای بسته، همه یک حرف مشترک دارند: بحران انرژی ناشی از بسته شدن تنگه هرمز.
آلمانیها که صنایعشان بیش از همه به گاز و نفت ارزان وابسته است، صریحتر سخن میگویند. وزیر دارایی آلمان، لارس کلینگ بایل، در بیانیهای قبل از سفرش به پاریس، بسته شدن طولانی مدت تنگه هرمز را «تهدیدی جدی برای اقتصاد جهان» خوانده و تأکید کرده است: «جنگ خسارت عظیمی به توسعه اقتصادی وارد میکند.»اما آنچه بیش از همه در این نشست مشهود است، درماندگی کشورهای غربی برای غلبه بر اراده ایران برای کنترل تردد در خلیج فارس است. کیریاکوس پیراکاکیس، رئیس یوروگروپ (وزیر دارایی یونان و نماینده منطقه یورو در نشست پاریس)، در بیانیهای رسمی تأکید کرد: «بازگشایی تنگه هرمز و پایان پایدار درگیریها برای کاهش اثرات بر اقتصاد از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است.»وی هشدار داد حتی اگر درگیری به سرعت پایان یابد، «اقتصاد جهانی فشار را احساس خواهد کرد.
اختلافات داخلی؛ طمع آمریکا و ناامیدی اروپا
نکته جالب توجه دیگری که در این نشست خودنمایی میکند، اختلاف راهبردی میان آمریکا و همپیمانان اروپاییاش است. اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، با ادبیاتی سلطهطلبانه اعلام کرده است که از گروه هفت میخواهد «نظام تحریمها را برای جلوگیری از تأمین مالی ماشین جنگی ایران دنبال کنند.»در مقابل، اروپاییها که از تبعات جنگی که آمریکا علیه ایران راه انداخته، بیش از هر کسی آسیب دیدهاند، عملاً این درخواست را نشانه ناتوانی واشنگتن در اعمال فشار یکجانبه تلقی میکنند. آنچه اروپاییها امروز بیش از تحریم به آن نیاز دارند، «بازگشت صلح و عبور نفتکشها» است، نه تشدید یک بحران فرسایشی.ابتکار فرانسه برای «استقلال» از چین؛ نمادی از زوال غربدر حاشیه این نشست، فرانسویها تلاش میکنند دستور کار دیگری نیز پیش ببرند: کاهش وابستگی به مواد اولیه چین. لسکور از طرحی برای تأسیس یک نهاد شبیه به آژانس بینالمللی انرژی (IEA) خبر داده تا «هیچ کشوری نتواند بر مواد حیاتی احتکار کند.» با این حال، تحلیلگران حاضر در پاریس به صراحت میگویند این تلاشها برای مقابله با نفوذ اقتصادی چین، بسیار دیرهنگام و از سر استیصال است و توفیقی در بر نخواهد داشت. به اعتراف مقامات فرانسوی، گروه هفت دیگر آن وزن سابق را ندارد و سهم آن از تولید ناخالص داخلی جهان به ۳۰ درصد کاهش یافته است.به عبارت ساده، امروز پاریس میزبان جلسهای است برای مداوای زخمهایی که خود غرب بر پیکر اقتصاد جهان وارد کرده؛ زخمی به نام جنگ با ایران.#نشست_پاریس#تنگه_هرمز#گروه_هفت 12:33 - 28 اردیبهشت 1405
