شهرداری ارومیه؛ رونمایی از تیمی که قرار است دوباره ساخته شود
شهرداری ارومیه پس از حدود ۱۵ سال، آیین رونمایی از تیم والیبال خود را برگزار کرد؛ مراسمی که از حرکت باشگاه به سمت ساختاری حرفهایتر حکایت داشت، اما پیراهن مشابه فصل گذشته و ترکیب جوان و کمستاره، پرسشهایی درباره مسیر جدید این تیم ایجاد کرده است.
به گزارش خبرگزاری فارس از ارومیه؛ ارومیه بار دیگر برای والیبال به صحنه آمد؛ اینبار نه در سالن مسابقه، بلکه در هتل آنای ارومیه؛ جایی که شهرداری ارومیه پس از سالها، آیین رونمایی از تیم خود را با حضور جمعی از مدیران، پیشکسوتان، هواداران و اهالی رسانه برگزار کرد؛ مراسمی که تلاش داشت تصویری حرفهایتر از یکی از قدیمیترین تیمهای والیبال ایران ارائه دهد؛ هرچند در کنار نقاط قوت، ضعفهایی هم داشت که نمیتوان به سادگی از کنار آنها گذشت.مراسم رونمایی از تیم شهرداری ارومیه در حالی برگزار شد که رضا رحمانی استاندار آذربایجانغربی، فرماندار ارومیه، مدیرکل ورزش و جوانان استان، مدیران صداوسیما، فرمانده مرزبانی، پیشکسوتان والیبال، اعضای کانون هواداران، لیدرها و مشوقان، خبرنگاران و فعالان رسانهای حوزه ورزش، تیمهای پایه و. بانوان و مجموعه سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری در آن حضور داشتند.شاید مهمترین تفاوت این مراسم با سالهای گذشته، تلاش برای نزدیکشدن به استانداردهای حرفهای بود؛ از فضاسازی مراسم و تجلیل از چهرههای قدیمی والیبال ارومیه گرفته تا حضور طیفهای مختلف خانواده والیبال و رونمایی از سامانه هواداری و فروش بلیت.
وقتی تاریخ شهرداری ورق خورد
پیش از ورود به سالن اصلی، نمایشگاهی از پیراهنها و تصاویر تاریخی شهرداری ارومیه برپا شده بود؛ پیراهنهایی که هرکدام بخشی از خاطرات والیبال این شهر را با خود حمل میکردند.از سالهای حضور ستارههای مختلف در شهرداری ارومیه تا خاطرات لیگ ملتها، موفقیتهای آسیایی و نسلهای مختلف بازیکنان، این نمایشگاه فرصتی بود برای اینکه گذشته پرافتخار باشگاه در کنار تیم امروز قرار بگیرد.در ادامه نیز از پیشکسوتان والیبال تجلیل شد و حاضران خاطراتی از روزهای قدیمی این تیم را مرور کردند؛ روایتی از تیمی که طی سالها یکی از مهمترین نامهای والیبال ایران بوده و بخش مهمی از هویت ورزشی ارومیه را شکل داده است.
از رونمایی لباس تا یک علامت سؤال بزرگ
اما شاید مهمترین نقد مراسم را باید در جایی جستوجو کرد که قرار بود یکی از اصلیترین بخشهای برنامه باشد؛ رونمایی از لباس جدید شهرداری ارومیه.لباسی که در مراسم رونمایی شد، در عمل تفاوتی با لباس فصل گذشته نداشت و همین موضوع این سؤال را ایجاد کرد که اگر قرار است همان لباس قبلی مورد استفاده قرار بگیرد، چرا باید از آن به عنوان «رونمایی» یاد شود؟بهویژه اینکه مراسم با تشریفات کامل و حضور مسئولان ارشد استان برگزار شده بود و انتظار میرفت پیراهن فصل جدید حداقل دارای طراحی، هویت بصری یا المانهای تازهای باشد.این مسئله ، اما برای تیمی که میخواهد مسیر حرفهایتری را دنبال کند، جزئیات هم اهمیت دارند و هیچ جای دنیا از لباسی که دیده شده دوباره رونمایی نمیکنند.
یک اتفاق مثبت؛ هوادار دیگر فقط تماشاگر نیست
یکی از اتفاقات قابل توجه مراسم، رونمایی از سامانه هواداری، سایت باشگاه و بستر فروش بلیت بود؛ اقدامی که اگر در اجرا هم موفق باشد، میتواند ارتباط شهرداری ارومیه با هوادارانش را وارد مرحله جدیدی کند.قرار است هواداران از طریق این سامانه علاوه بر تهیه بلیت، به امکانات و امتیازاتی دسترسی داشته باشند و بخش فروشگاه نیز در ادامه فعال شود.استاندار آذربایجانغربی نیز به صورت نمادین به عنوان نخستین عضو کانون هواداران، کارت هواداری شهرداری ارومیه را دریافت کرد.این اتفاق شاید در ظاهر یک حرکت نمادین باشد، اما در مسیر حرفهایشدن باشگاه، ساختن جامعه هواداری سازمانیافته اتفاقی مهمتر از یک مراسم رونمایی است.
شهرداری ۱۴۰۵؛ تیمی جوانتر، بومیتر و کمستارهتر
اما از مراسم که فاصله بگیریم و به خود تیم برسیم، شهرداری ارومیه امسال شرایط متفاوتی دارد.این تیم بخشی از بازیکنان شناختهشده فصل گذشته از جمله پوریا فیاضی و حضرتپور را از دست داده و در مقابل، به سمت ترکیبی جوانتر و بومیتر حرکت کرده است.در ترکیب جدید، آرمین تشکری، رمضان صحبتی، شایان سپهری، آرمین آسیایی و آیدین چودار در دفاع وسط قرار دارند.در پست پاسور، ایلشن داوودیپور و سینا علیزاده حضور دارند و در قطر پاسور نیز امیرحسین صداقت و احد رضایی گزینههای تیم هستند.در جمع قدرتیزنها نیز سلیم چپرلی، جاوید اسماعیلزاده، امیر آفتابآذری، آرین محمودینژاد، نیما پیری و امیرمحمد همتی حضور دارند.در پست لیبرو نیز آرمان صالحی، فرزاد رفیعی و علی شیخزاده برای حضور در ترکیب رقابت میکنند.نیمکتی که بیش از هر چیز بوی ارومیه میدهدروی نیمکت هم شهرداری امسال چهرهای تقریباً کاملاً بومی دارد.عبدالرضا علیزاده برای دومین فصل هدایت تیم را برعهده دارد و سیامک عظیمی، امین علیاکبری، معین رحیمی، تورج میکائیلزاده و آرش آقاپور او را در کادر فنی همراهی میکنند.توحید اصغری مربی بدنساز، محمد زرینیفر آنالیزور، ناصرالدین زارع پزشک، سهمد بنفشهافشان ماساژور و محمد محمدی مسئول تدارکات تیم هستند.این ترکیب کادر فنی، یکی از بومیترین نیمکتهای سالهای اخیر شهرداری ارومیه را شکل داده است؛ اتفاقی که میتواند فرصت خوبی برای استفاده از ظرفیتهای داخلی والیبال استان باشد، اما در عین حال مسئولیت کادر فنی را نیز سنگینتر میکند.
واقعیت این است که شهرداری ارومیه امسال برای قهرمانی بسته نشده؛ یا دستکم شواهد موجود چنین چیزی را نشان نمیدهد.تیمی که بخشی از ستارههای فصل قبل را از دست داده و با تعداد قابل توجهی بازیکن جوان وارد فصل میشود، بیش از آنکه نیازمند فشار برای کسب جام باشد، نیازمند زمان، ثبات و اعتماد است.البته این به معنای کنار گذاشتن توقع از تیم نیست. هوادار حق دارد بازی خوب، جنگندگی و والیبال باکیفیت ببیند؛ اما شاید بهتر باشد انتظار قهرمانی و نتایج فوقالعاده از هفتههای ابتدایی را کنار بگذارد.عبدالرضا علیزاده حالا دومین فصل خود را با این تیم آغاز میکند و شناخت بیشتری از مجموعه دارد. اگر بتواند تجربه بازیکنان باتجربه را با انرژی جوانها ترکیب کند، شهرداری میتواند تیمی جذاب و حتی در مقاطعی غافلگیرکننده باشد.نقطه قوت اصلی تیم، تعداد بازیکنان جوان، بومی و قابل رشد است؛ نقطه ضعف احتمالی هم میتواند کمبود تجربه در لحظات حساس مسابقات و فشار بازیهای بزرگ باشد.بهخصوص در پست پاسور و دریافت، عملکرد بازیکنان جوان و میزان ثبات آنها میتواند تعیین کند شهرداری در طول فصل فقط تیمی دوستداشتنی و جوان باقی بماند یا به تیمی تبدیل شود که بتواند در جدول هم برای مدعیان دردسر ایجاد کند.
شهرداری ارومیه؛ این بار پروژه مهمتر از جام است
مراسم هتل آنا شاید یک پیام روشن داشت؛ شهرداری ارومیه بعد از حدود ۱۵ سال، بیشتر از گذشته به سمت برندسازی، ارتباط با هوادار، مراسم حرفهای و ساختار رسانهای حرکت میکند.اما حرفهایشدن فقط با مراسم شیک، نور و رونمایی اتفاق نمیافتد.حرفهایشدن یعنی لباس واقعاً جدید باشد؛ سامانه هواداری در روزهای شلوغ از کار نیفتد؛ بلیتفروشی منظم باشد؛ رسانه باشگاه فعال باشد؛ هوادار در جریان اتفاقات تیم قرار بگیرد و در نهایت، تیمی که روی زمین بازی میکند نیز برنامه و هویت مشخصی داشته باشد.شهرداری ارومیه حالا فرصت دارد این مسیر را از شعار به عمل تبدیل کند.این تیم شاید برای جام بسته نشده باشد، اما میتواند برای آینده ساخته شود.و شاید مهمترین خواسته هواداران در این فصل همین باشد؛نه اینکه از هفته اول جام بخواهند، بلکه اجازه بدهند عبدالرضا علیزاده و جوانهای شهرداری، تیمی بسازند که در سالهای آینده دوباره مدعی جدی والیبال ایران باشد.
20:05 - 2 شهریور 1405