طرحی زدم بر کاغذِ سفید شاید به دل بنشین نامی نوشتم بر کنارش…

طرحی زدم بر کاغذِ سفید شاید به دل بنشین نامی نوشتم بر کنارش، نه از سرِ سیاست، از احترامِ ساده‌ای که دل را آرام می‌کند.گفتم: هر انسانی اگر چراغی در دل داشته باشد، می‌شود به گرمایش نزدیک شد؛ می‌شود از او روایتِ مهربانی ساخت.پس نامِ او را با خطی آرام نوشتم، تا یادم بماند گاهی احترام خودِ عشق است، بی‌هیچ رنگی، بی‌هیچ جهت‌گیری.