لزوم بازگشت به مذاکرات برای تولید صیانتی و حداکثری از نواحی مرزی پارس‌جنوبی
خبرگزاری فارس: مدیرعامل نفت و گاز پارس گفت:ایران و قطر برای حداکثرسازی منافع ملی دو کشور باید وارد یک بازی برنده - برنده شوند، قبلا یکی دوبار مذاکراتی انجام شده و امیدواریم در آینده نیز فضایی ایجاد شود که در نواحی مرزی میدان به چنین توافقی دست پیدا کنند.
موسی سوری در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، در پاسخ به پرسشی در خصوص رسیدن ایران به برداشت حداکثری از پارس جنوبی در ۲ یا ۳ سال آینده و لزوم برداشت صیانتی از این میدان فوق عظیم گفت: در شرایطی که هر دو طرف به حداکثر ظرفیت برداشت برسند دو کشور باید پای میز مذاکره بنشیند و مدیریت یکپارچه و تولید صیانتی از مخزن را مورد توافق قرار داده و برای آنها برنامه‌ریزی کنند. وی با تاکید بر اینکه این یک روند بلند‌مدت است و در کوتاه مدت اجرایی نمی‌شود، گفت: به هر حال تولید نفت یا گاز از هر مخزنی، عمر خاصی دارد اما درباره اینکه چطور می‌شود دو کشور برای حداکثرسازی منافع ملی وارد یک بازی برنده - برنده شوند، قبلا یکی دوبار مذاکراتی انجام شده و امیدواریم در آینده نیز فضایی ایجاد شود که هر دو کشور در نواحی مرزی میدان به چنین توافقی دست پیدا کنند. به گفته وی، تنها در نواحی مرزی برداشت حداکثری و غیرصیانتی انجام می‌شود و در نواحی غیرمرزی هیچ یک از دو کشور غیرصیانتی برداشت نمی‌کنند. به گزارش فارس، در حال حاضر با وجود به حداکثر نرسیدن برداشت ایران از میدان پارس جنوبی، به دلیل برداشت شدید قطر از این میدان، فشار مخزن پارس جنوبی با افت قابل توجهی مواجه شده است، به گونه‌ای که در طرف قطری شرکت شل طرحی را برای مواجه با این وضعیت و جلوگیری از افت فشار میدان ارائه کرده که ظاهرا با موافقت قطری‌ها همراه شده است. در بخش ایرانی این میدان نیز بعضی چاه‌ها به خصوص در نواحی کناری میدان مانند فاز
۱۸ به دلیل افت فشار اصطلاحا خشک بوده و به تولید نرسیده است. نکته مایه تاسف آن است که اغلب فازهای ایرانی بر خلاف طرف قطری به جای نواحی مرزی با قطر، در کناره‌های میدان تعریف شده‌اند. بر پایه این گزارش در صورت ادامه و تشدید این نحوه برداشت از پارس جنوبی بخش بزرگی از میعانات گازی بار ارزش آن برای همیشه در میدان محبوس شده و امکان استخراج آن برای همیشه از دست خواهد رفت. میعانات گازی عملا فرمولی شبیه فرمول بنزین دارند و با یک فرآورش ساده قابل تبدیل شدن به بنزین هستند. در طرف قطری پارس جنوبی که به گنبد شمالی مشهور است، در فازهایی که این کشور برای بهره‌برداری از میدان تعریف کرده است شرکت‌های خارجی طرف قرارداد ۶۰ درصد و طرف قطری تنها ۴۰ درصد از منافع میدان را به خود اختصاص داده اند و بنابراین ایران بیش از اینکه با قطر همسایه باشد با شرکت‌های بزرگ نفتی اروپایی و آمریکایی همسایه است. به همین دلیل مشخص نیست مذاکره با کدام طرف یعنی شرکت‌های خارجی یا حکومت قطر می‌تواند در صیانت از منابع این میدان به خصوص میعانات با ارزش گازی آن تاثیرگذار باشد،البته مشخص است که شرکت‌های خارجی به دلیل سرمایه‌گذاری انجام شده ترجیح می‌دهند حداکثر منافع را از این میدان برداشت کنند.
بر پایه این گزارش در میادین نفتی مشترک بین کشورهای اروپایی یا در آمریکا قراردادها و استانداردهای مشخصی برای برداشت هر یک از طرفین از میدان وضع شده است که بر این اساس با اعمال مدیریت مشترک بر میادین، تولید صیانتی در حداکثر میزان ممکن مورد توجه قرار می‌گیرد و طرفین بیشترین منافع ممکن را از میادین می‌برند. در عین حال شرکت‌های غربی و چند ملیتی عظیم نفتی، با اختلاف افکنی بین همسایگان نفتی و گازی در مناطقی چون خاورمیانه تلاش می‌کنند حداکثر این منافع را با بستن قراردادهای شیرین‌تر در اثر رقابت نفتی و گازی همسایگان نصیب خود کنند. با این وجود در صورت به نتیجه رسیدن مذاکرات طرف‌های ایرانی و عراقی برای بهره‌برداری صیانتی با مدیریت واحد از میادین مشترک ایران و عراق، این توافق می‌توان پیش دآمدی برای توافق‌های مشابه در دیگر میادین نفت و گاز مانند پارس جنوبی باشد. ناگفته پیداست که دولت‌ها و شرکت‌های غربی حداکثر تلاش خود را برای به نتیجه نرسیدن چنین توافقاتی به کار خواهند بست، چنانکه سود حداکثری آنها در گرو رقابت همسایگان در میادین مشترک و بستن قراردادهای شیرینی چون قراردادهای طرف قطری در پارس جنوبی برای حداکثرسازی برداشت منابع و ارزان فروشی منابع هیدروکربروی در کوتاه مدت است. انتهای پیام/م
11:22 - 14 اسفند 1390
2 بازنشر
4 بازدید
1 پاسخ