توليد چاي داخلي 50 درصد كاهش يافته است
خبرگزاري فارس: اتحاديه چايكاران كشور در نامه اي به وزير جهادكشاورزي نوشت: توليد چاي داخلي نسبت به سالهاي پيش 50 درصد كاهش يافته است.
به گزارش خبرنگار اقتصادي خبرگزاري فارس، اتحاديه چايكاران كشور در نامه‌اي به وزير جهادكشاورزي نوشته اند: وزير جهاد كشاورزي گفته است:« سالانه 100 هزار تن چاي مصرف داخلي است كه 34 تا 40 هزارتن توليد و اين مقدار توليد نوسان دارد، كار توليد چاي داخلي چند سالي رها شده بود، لذا كشاورزان به عنوان توليدكنندگان چاي مشكل داشتند و بلاتكليف بودند كه دولت جديد آنها را از بلاتكليفي رها كرد».
بنابر اعلام اتحاديه، وزير جهاد كشاورزي در بخش ديگر از صحبتهاي خود گفته است،« اتحاديه چايكاران كه همه چايكاران عضو آن خواهند بود، تشكيل خواهد شد».
بنا بر اين گزارش، وزير ياد شده از تشكيل رابطه بين چاي توليد داخل و چاي وارداتي خبر داده و اظهار اميدواري كرده است، بحث چاي از افسار گسيختگي خارج شود.
اين اتحاديه در توضيحي بر اين گفته هاي وزير جهاد كشاورزي آورده است: كمتر كسي در ايران اسلامي زندگي مي‌كند كه نداند كشور سالانه چقدر مصرف چاي دارد و از كجا تامين مي شود، توليد در حد 40 بلكه 50 هزارتن چاي خشك وجود داشت، اما حالا نصف اين مقدار هم توليد نمي شود.
در اين نامه در مورد علت كاهش توليد آمده است: براي اين كه در چند سال اخير چاي و چايكاري رها شد و هر چه مشقت بود، همانند باران بر سقف شكسته چايكاران باريد، اما مسوولان اين حال را نديدند، شما(وزير) هم نديديد.
اتحاديه چايكاران كشور در نامه افزود: در اين چند سال واردات قانوني به طور خواسته قطع شد و توليد داخلي به سياست وارد انبار شد، تا قاچاق ميدان مصرف بيابد!.
در ادامه خطاب به وزير جهاد كشاورزي آمده است: نوع چاي وطن، معضل نيست، چاي وطن اگر درست ساخته و پرداخته شود، به بركت خاك زرخيز و آفتاب درخشان و همت كشتكاران بهترين است، اما مشكل چاي جاي ديگر است، نمي‌گذارند خوب تهيه شود. تهيه چاي خوب زمينه مي‌خواهد، زمينه خوب سازي چاي را مي‌بايد چايكار در باغ از طريق بهزراعي و رسيدگي به باغ و كارخانه در كارخانه از طريق تجهيزات فراهم سازد.
در اين نامه آمده است: بهزراعي و تجهيزات كارخانه هزينه دارد و اين هزينه‌ها معمولا و طي سال ها از سوي دولت تامين و پرداخت مي شد و همان هزينه‌هاي بهزراعي باغهاي چاي و آماده سازي كارخانجات است كه از آبان ماه 84 بحث آن در مجامع مسوول و غير مسوول مطرح بود.
اتحاديه چايكاران آورده است: جرايد همت كردند و نوشتند و از آن خبر ساختند، اما مشكل به جايي راه نبرد.
اتحاديه چايكاران به ضرورت عمليات زمستانه باغ چاي اعتقاد دارد، اما به چايكار امكان ندادند تا به موقع وارد باغ شود و آن را آماده كند، بوته چاي را هرس كند، سرشاخه ها را جمع كند. باغ را شخم كند و علف هرز را جمع كند. در باغ كود بپاشد و بوته را آرايش كند آنگاه به انتظار بنشيند تا صبح دولتش بدمد، كه صبح دولت چايكار غنچه‌هاي طلا رنگي است كه در هر بهار بوته چاي را زرين مي كند.
در اين نامه خطاب به وزير جهاد كشاورزي آمده است: چندين و چند سال است كه چايكار و چايكاري از بي توجهي مسوولان رنج مي برد و معصومانه فرياد رس مي جويد، اما كسي به فرياد نمي‌رسد.
بس كه گفته‌ايم و در روزنامه بازتاب يافته است، كمتر كسي از مصيبت چاي و چايكار بي خبر مانده است.
اتحاديه چايكاران كشور در نامه به وزير آورده است: بايد اذعان كنيم كه معضل چاي واردات قاچاق است، اعمال نفوذ قاچاق گران چاي ، جلوگيري از واردات قانوني چاي، انباشت توليد داخلي، انحلال ناحق سازمان چاي است و در نهايت از هم پاشيدن بازار سالم مصرف داخلي چاي است.
اتحاديه در نامه به وزير نوشت: معضل چاي نداشتن اتحاديه چايكاران و عضويت همه چايكاران و از نوع دولتي آن نيست كه وعده تشكيل آن را تا پايان سال 86 داده‌ايد، اتحاديه شركت تعاوني هاي چايكاران مي‌داند چه بگويد و چگونه بگويد و كي بگويد و از مصائب چاي و چايكار چگونه بنالد، اما گوش شنوا كجاست.
در اين نامه به وزير آمده است: از پايان آبان ماه 84 تا حال در باره تسهيلات و ضرورت پرداخت آن به چايكار كم گفته نشد يا كم نوشته نشد، آيا كسي گفته ما را شنيد يا نوشته ما را خواند.
اتحاديه چايكاران نوشت: اگر هم به هيچكس ننوشتيم و به هيچكس نگفتيم،لا اقل به حضور شريف شما كتبي نوشتيم و در حضور سعيدلو معاون رئيس جمهور شفاهي و به تفصيل از مشكلات چاي و ضرورت توجه به چايكار گفتيم.
عبداللهي استاندار گيلان در همين باره تاكيد و بر ضرورت آن باز تاكيد داشت، مجمع نمايندگان گيلان هم تلاش كرد ولي اين همه چه اثر گذاشت آيا تاكنون چايكار به تسهيلات و كارخانه به مخارج تعميرات دست يافته است.
در نامه آمده است: آقاي وزير گفتيد بابت هرس كف بر يك ميليون و 400 هزار تومان پرداخت مي شود و برخي از رسانه ها اعلام كردند، براي بهزراعي هر هكتار باغ چاي،20 ميليون ريال تسهيلات مي‌پردازيد، آيا به وعده وفا كرديد.
در ادامه نامه اتحاديه چايكاران به وزير جهاد كشاورزي آمده است: دو صد گفته چون نيم كردار نيست و به عمل كار برآيد، مژده داديد دولت خريد برگ سبز چاي را به تصويب مجلس شوراي اسلامي تضمين كرده و خريد برگ سبز چاي آغاز شده و تاكنون چهار هزار تن برگ چاي خريداري شده است.
خريد برگ سبز به قرار يك كيلوگرم 1900 ريال و پرداخت اين بها هنر نيست، هر كس هر چيز بخرد بايد بهاي آن را بپردازد و اين كار مهم نيست كه جنبه خبري بيابد.
در نامه خطاب به وزير جهاد كشاورز آمده است: آيا چايكاران مطالبات سنواتي خود را از همه كارخانه ها دريافت كرده‌اند؟ نه، آقاي وزير تا حل معضل چاي و رهايي چايكار از چنبره مافيا و قطع ايادي قاچاق فاصله بسيار وجود دارد.
در نامه به وزير آمده است: اتحادي كه وعده كرديد، از طريق تجار چاي بين چاي توليدي داخل و واردات چاي خارجي برقرار كرده‌اند، مشكل‌گشا نيست و مشكل همچنان باقي است.
در نامه آمده است: تشكيل اتحاديه چايكاران دولتي هم گره از كار فروبسته ما نمي تواند بگشايد و در نهايت تا واردات غيرقانوني قطع ايادي آن به دولت معرفي نشوند، تا سايه شوم واردكنندگان غيرقانوني چاي از سازمان هاي ذيربط و مسوول برافكنده نشود، تا چايكار به قدر حقي كه دارد، ديده نشود و بخشي از درآمد واردات قانوني در خدمت چايكار و صنعت چاي ،به استحقاق قرار نگيرد، مشكل همچنان باقي است.
تا سازمان چاي بعنوان متولي ميدان‌داري نكند و گروه صديق كارشناس سازمان چاي كه در راه غناي چاي كشور عمر گذاشته‌اند، مورد تكريم قرار نگيرند،تا انبارهاي انباشته از چاي سنواتي تخليه نشود، تا براي برگ مرغوب چاي در حد كلم و كاهو قيمت مقرر كنند و چايكار از يكسال عملكرد پس‌اندازي نبيند، معضل چاي حل نمي‌شود.
در اين نامه مي خوانيم، كاهو و كلم و گوجه و بادمجان و خيار هر يك حداكثر 50 روز در جاليز مراقبت و سپس به بازار عرضه مي شوند و بهاي بيشتري از برگ سبز چاي دارند كه از وقت سپردن بذر آن در خاك تا وقتي كه قابل بهره‌برداري شود، دست كم هفت سال زمان مي‌برد.
چهل سال پيش از اين، بهاي يك كيلوگرم برگ چاي و يك كيلوگرم برنج طارم برابر بود و امروز هر كيلوگرم برنج دست كم 12 هزار و 500 ريال و چاي 1900 ريال قيمت دارد، اين همه تفاوت چرا وجود دارد.
انتهاي پيام/
19:38 - 20 اردیبهشت 1385
1 بازدید
1 پاسخ