مراقب سواستفاده دشمن باشیم
این روزها، در شرایط حساس پساجنگ و در لحظه تصمیمگیریهای سرنوشتساز در عرصه مذاکرات، ناخوشایند است که میبینیم برخی افراد و جریان ها تلاش میکنند با آتش تفرقه، فضای سیاسی کشور را متشنج کنند.متأسفانه شاهد هستیم که عدهای با مخالفتهای افراطی با هرگونه توافق، با تهییج مردم و با تهدیدهای غیرمسئولانه علیه تیم مذاکرهکننده کشور، نه تنها کمکی به حل مشکلات نمیکنند، که خواسته یا ناخواسته در مسیر دشمن گام برمیدارند.بیایید صریح بگوییم: «دشمن به اختلاف ما چشم دوخته است.»رهبر معظم انقلاب، حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای، در پیام اخیر خود – به مناسبت 14 خرداد- به صراحت هشدار دادند: «ابزار اصلی دشمن در جنگ ترکیبی، کاشت بذر تردید، یأس، ترس، بدگمانی، و اختلاف است.» و تأکید فرمودند که «هرگونه اقدامی که موجب بدبینی و سرخوردگی آحاد مردم شود، نوعی کمک به دشمن این کشور و مردمانش محسوب میگردد.»در اقدامی معنادار و هوشمندانه، رسانه دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله خامنهای درست در همین ایام، بخشی از بیانات رهبر معظم انقلاب را که درباره «وحدت ملی» و «انسجام» و «پرهیز از تفرقه» بود، بازنشر کرد. این پیام روشنی برای همه جناحها و گروهها داشت: در شرایط حساس کنونی، خط قرمز ما «وحدت کلمه» است. کوچکترین شکافی که امروز ایجاد شود، فردا به ابزاری در دست دشمن برای ضربه زدن به امنیت ملی تبدیل خواهد شد.
رسانه رهبری با این اقدام، به همه یادآوری کرد که اختلاف نظر - هر چقدر هم جدی - هرگز نباید به «تخریب»، «تهدید» و «تهییج مردم علیه مسئولان» منجر شود. مخالفت با یک توافق سیاسی، حق قانونی هر شهروند و هر گروه سیاسی است. نقد کارشناسی، ارائه استدلالهای متقن، و هشدار درباره نقاط ضعف یک توافق، نه تنها مذموم نیست که در یک نظام مردمی، مایه بالندگی است. اما مشکل از جایی آغاز میشود که این «مخالفت» به «تهدید تیم مذاکرهکننده» تبدیل شود. از جایی که «نقد کارشناسی» جای خود را به «تخریب شخصیت» بدهد. از جایی که «تهییج مردم»، آن هم به شکلی هیجانی و غیرمسئولانه، جای «اقناع افکار عمومی» را بگیرد.این دقیقاً همان نقطهای است که دشمن منتظر آن نشسته است. رهبر معظم انقلاب در پیام خود به صراحت فرمودند: «کید دشمن در جنگ ترکیبی بر دو نقطه متمرکز شده است: یکی تابآوری مردم؛ دیگری ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور.» تهدید تیم مذاکرهکننده و ایجاد فضای روانیِ «هر توافقی خیانت است» -بدون توجه به محتوا و جزئیات توافق - نمونهای از تلاش دشمن برای «ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان» است. اگر تیم مذاکرهکننده، که با تأیید و پشتیبانی نظام پای میز گفتوگو رفته است، در داخل کشور تهدید شود و فضای روانی علیه آن ایجاد گردد، چه کسی در آینده جرأت خواهد کرد مسئولیت مذاکره را بر عهده بگیرد؟ و اگر کسی نباشد، تکلیف امنیت ملی و منافع کشور در عرصه بینالمللی چه خواهد شد؟
باز هم تأکید میکنم: نقد کارشناسی، حتی نقد تند و صریح، حق همه است. اما نقد مسئولانه چند شرط دارد:نخست: نقد باید بر اساس واقعیتها و اسناد باشد، نه بر اساس شایعات و فضاسازیهای رسانهای. تیم مذاکرهکننده هنوز جزئیات توافق را اعلام نکرده است. پس بر چه اساسی برخی با هر توافقی، هر چه باشد، مخالفت میکنند؟دوم: نقد نباید به تخریب شخصیت و تهدید منجر شود. میشود با سیاست یک تیم مذاکرهکننده مخالف بود، اما خود افراد را تخریب نکرد. میشود نگران نقاط ضعف یک توافق بود، اما مذاکرهکنندگان را «خائن» و «فروشنده منافع ملی» خطاب نکرد.سوم: نقد نباید در شرایط حساس، که دشمن به اختلافات ما چشم دوخته است، به ابزاری برای تضعیف وحدت ملی تبدیل شود. رهبری فرمودند: «در مقام مقابله با بدخواهیهای دشمن، باید همگان با ایستادگی و روشنبینی و حفظ وحدت و انسجام و اعتماد متقابل و همصدایی نکردن با دشمن، نقشه شوم او را خنثی نمایند.»نباید به همین زودی فراموش کنیم که ما در دفاع مقدس هشت ساله و در جنگ تحمیلی سوم، هر زمان که متحد بودیم و از رهبری اطاعت کردیم، پیروز شدیم. و هر زمان که تفرقه افتاد، آسیب دیدیم. امروز، در شرایط پساجنگ و در آستانه تصمیمات سرنوشتساز، بیش از هر زمان دیگر به «وحدت کلمه» و «انسجام ملی» نیاز داریم. اجازه ندهیم اختلاف نظرهای سیاسی و جناحی ما را از هم جدا کند. نقد کنیم، اما مسئولانه. مخالفت کنیم، اما محترمانه. صدای خود را به گوش مسئولان برسانیم، اما از طریق مجاری قانونی و با حفظ حرمت نظام و امنیت ملی.حواسمان باشد؛ دشمن به اختلاف ما چشم دوخته است. ما به دشمن این فرصت را ندهیم.
20:09 - 25 خرداد 1405