بله متاسفانه مسوولان مجدد فریب مذاکره با آمریکا و خوردن تنگه نصفه نیمه باز شد قیمت نفت پایین اومده و تو هیاهوی جام جهانی بهترین زمان ممکن برا اسرائیل هست که کار حزب الله تموم کنه و ما همچنان در محاصره حالت نه جنگ نه صلح اقتصاد تقریبا تعطیل و جامعه فرسوده تو رو خدا یه کاری بکنید
نیاز به تغییر استراتژی نداریم؟!
امام شهید در آستانه شروع جنگ سوم تحمیلی، استراتژی جدید منطقه ای شدن جنگ را اعلام فرمود و دیدیم که چگونه دست ما در جنگ، برتر کرد! سپاه هم اخیرا" استراتژی فرامنطقه ای شدن جنگ را مطرح کرد و دیدیم که چقدر نقش بازدارنده ای داشت!
این روزها که ما با سیاست شل کن و سفت کن و زیاده خواهی های ترامپ و فرسایشی شدن مذاکره و آتش بس و تمدید غیرقابل توجیه شرایط نه جنگ و نه صلح و از طرفی فرصت سازی برای رژیم جعلی اسرائیل جهت یکسره کردن کار حزب الله و خاموش کردن چراغ تابناک مقاومت در منطقه مواجه ایم! آیا زمان آن نرسیده است که ما در قبال پدیده های جدید و قبل از تکرار سناریوی پس از جنگ ۱۲ روزه و نیز کپی برداری از سرنوشت سوریه در لبنان تسخیر یکی دیگر از جبهه های پشتیبان منطقه ای جمهوری اسلامی، دست بکاری زده و با فکر بکر، طراحی نو و استراتژی نو داشته باشیم؟!یادمان باشد که حزب الله بدون هراس و بدون آنکه منتظر حمله مستقیم اسرائیل به لبنان باقی بماند، وارد کارزار شد و امنیت لبنان را در مخاطره انداخت و خویشتنداری امروز ما برای آنکه آتش بس را نقض نکنیم و یا مقدمه شروع دوباره جنگ علیه خودمان را فراهم نکنیم، شاید دور از انصاف و فراتر از آن دور از استراتژی مرحله ای اسرائیل و مقدمه سازی برای حمله متمرکز مجدد به ایران باشد!با توجه به تغییر شرایط و علنی شدن مواضع حمایتی امریکا از حمله اخیر اسرائیل به لبنان و مشخصا"حمله به بیروت و ضاحیه بیروت، آیا زمان تغییر و تحول در استراتژی تقابلی و احتمالا" ورود به جنگ لبنان فرا نرسیده است؟!آیا می خواهیم دست روی دست گذاشته و تنها و تنها شاهد خنثی تبدیل لبنان به سرزمین سوخته و قتل عام خونین حزب الله به عنوان پرچمدار مقاومت اسلامی در خطوط مقدم مبارزه با اسرائیل باشیم؟!آیا نباید از سرنوشت سوریه و پایان دسترسی های مستقیم خود عبرت بگیریم؟!آیا آن زمان که حاج قاسم برای نجات اقلیم کردستان عراق وارد کارزار شد، احتمال کشیده شدن جنگ را به داخل ایران نمی داد؟!
آیا وقتی در تعقیب داعش به سوریه رفتیم و گسترده ترین جنگ را علیه داعش و متحدان و حامیانش تدارک دیدم و سالها بر آن اصرار ورزیدیم، احتمال انتقال جنگ به داخل را نمی دادیم؟!آیا وقتی علیه ائتلاف عربی علیه یمن، به حمایت از یمن و انصارالله ورود کردیم و یمن را از قعر تنهایی و غربت و مظلومیت به اوج اقتدار و موفقیت و نهایتا"شکست ائتلاف رساندیم، احتمال جنگ علیه خودمان را نمی دادیم!؟یادمان باشد که اقتدار نظامی و اتحاد مردمی آن روز ما قابل مقایسه با شرایط امروز ما نبود و امروز ما از شرایط تهدیدپذیری گذشته به کشوری مبدل شده ایم که امریکا و اسرائیل شکست خورده را از اقتداز خود بجا گذاشته و به کشوری تهدیدکننده مبدل شده ایم و حالا آنها از حمله احتمالی ما هراسان اند!اگر فکر کنیم که امریکا و اسرائیل تنها به بهانه کمک میدانی ما به حزب الله، به ما حمله خواهند کرد، وگرنه مصون و در امان خواهیم، سخت اشتباه فکر می کنیم، آنها برای حمله نظامی بعدی به ما در حال جبران ضعف ها و ترمیم زخمهای خویش اند و یکی از آنها پایان دادن به تجمعات حمایتی شبانه مردم، ایجاد اجماع جهانی و بازسازی توان تهاجمی خود و کاهش فشار افکار عمومی در غرب از جمله امریکا بوده و به محض فراهم شدن شرایط، حتی پس از امضای توافق هم تردید و تأخیر نخواهند کرد! توصیه ام به استراتژیست ها، پخته تر کردن این پیشنهاد و مطالبه کارشناسی و عبور از شرایط آچمزی است که می خواهند برای ما فراهم کنند!
قطع یقین بدانید که هم فرسایشی کردن مذاکره و هم تمدید آتش بس و هم تهاجمات تک مضراب امریکا به برخی از اهداف در داخل کشور و هم مانورهای بی ارزش به بهانه محاصره دریایی ایران، فضا دادن به اسرائیل برای اتمام پروژه سرکوب مقاومت لبنان و خیال جمعی برای تدارک حمله گسترده به ایران اسلامی با توجه گستردگی ورود تجهیزات پیشرفته نظامی به اسرائیل است!لطفا" تا دیر نشده، استراتژی جدیدتری را تعریف کنید و نگذارید مقاومت در برابر چشمان ما پرپر شوند!شک نکنید که مقاومت عراق و مقاومت یمن و مقاومت کرانه باختری در نوبت های بعدی قرار دارند و غفلت از این عملیات های موریانه ای، حسرت های جبران ناپذیر برای ما بجا خواهد گذاشت!دکتر صادقعلی رنجبرعضو هیئت علمی دانشگاه
14:50 - 11 خرداد 1405
3 پاسخ
@user17750472093113 ساعت پیشدر پاسخ به💢 در بحبوحه جنگ و فشار اقتصادی، حقوق اعضای هیئت علمی دو برابر شد و به میانگین ۱۰۰ میلیون تومان (و در برخی موارد ۲۰۰ میلیون) رسید. بخش بزرگی از مدیران ارشد دولتی و نمایندگان مجلس خود عضو هیئت علمی هستند. https://farsnews.ir/user177504720931/1777659341404999843مطالبهانتقاد به افزایش حقوق اعضای هیئت علمی
در بحبوحه جنگ تمامعیار، بیکاری صدها هزار نفر و کوچکتر شدن سفره مردم، حقوق اعضای هیئت علمی حدوداً دو برابر شده و اکنون میانگین آن به ۱۰۰ میلیون تومان (در برخی موارد تا ۲۰۰ میلیون تومان) رسیده است. شورای حقوق و دستمزد در ۲۷ اسفند، مصوبهای را ابلاغ کرد که حقوق اعضای هیئت علمی را تقریباً ۷۵ درصد افزایش داد که با افزایش سال جدید مجموعاً به ۱۰۰ درصد رسیده است. این تبعیض، آن هم در شرایطی که معیشت مردم در خطر است، غیرقابل دفاع بوده و خواستار ابطال آن هستیم. ۱. شکاف حقوقی و کوچک شدن سفره مردم جنگ، صدها شغل را نابود کرده و کسب و کارهای خرد تحت فشار است. در چنین شرایطی، افزایش صددرصدی حقوق اعضای هیئت علمی و فاصله چند برابری آنها نسبت به سایر حقوقبگیران، یک شکاف طبقاتی عمیق ایجاد کرده است: · اعضای هیئت علمی: میانگین حقوق ۱۰۰ میلیون تومان (بدون سقف و معاف از مالیات پلکانی) · کارمندان دکتری و معلمان باسابقه: ۳۰ تا ۳۵ میلیون تومان · کارگران: حدود ۲۵ میلیون تومان · نیروهای مسلح: با وجود جانفشانی در خط مقدم، از این افزایشها بینصیب ماندهاند. · بازنشستگان: پس از عمری تلاش صادقانه، با حداقل حقوق این ارقام یعنی افزایش ۱۰۰ درصدی برای یک قشر، و در مقابل، فاصله چند برابری دستمزد نسبت به دیگران. ۲. نقض آشکار قوانین کشور این مصوبه چندین قانون را زیر پا میگذارد: · قانون اساسی: اصول ۱۹، ۲۰ و ۲۸ در خصوص عدالت اجتماعی و نفی هرگونه تبعیض · ماده ۸ قانون هماهنگ پرداخت (۱۳۷۰): حقوق کارمندان دکتری نباید از ۸۰ درصد اساتید کمتر باشد ← اکنون به ۲۵ درصد سقوط کرده است. · قانون رتبهبندی معلمان (۱۴۰۰): حقوق معلمان باید معادل ۷۵ درصد اساتید باشد ← اکنون کمتر از ۳۰ درصد است. فاصلهای که قانون حداکثر ۳۰ درصد تعیین کرده، اکنون به بیش از ۲۰۰ درصد رسیده است. 3. بهانه مهاجرت نخبگان؛ توجیهی بیپایه حامیان مصوبه، هدف را «جلوگیری از مهاجرت نخبگان» عنوان میکنند. اما واقعیت این است: · اوج فرار مغزها در مقاطع دکتری و پسادکتری رخ میدهد، نه پس از استخدام هیئت علمی. · حقوق صد میلیونی ایران در قیاس با کشورهای همسایه هم هنوز رقابتی نیست. · عوامل اصلی مهاجرت، کیفیت زندگی، ساختار علمی و تجهیزات پژوهشی است، نه فقط پول. · تعداد دانشگاههای کشور زیاد است و بخشی از اعضای هیئت علمی، گزینههای مطرح برای فرار مغزها به شمار نمیآیند. 4.. اصلاح نظام دانشگاهی؛ تزریق پول کافی نیست در کشورهای پیشرفته، حقوق اساتید به عملکرد و جذب منابع گره خورده، اما در کشور ما استاد بدون شرط عملکردی، حقوق ۱۲ ماهه میگیرد. افزایش حقوق بدون تغییر این مدل، مشکلی را حل نمیکند. راهکار پایدار، اصلاح ساختاری است: · پرداخت پروژهمحور و رقابتی به جای حقوق ثابت · ارتقای مبتنی بر حل مسائل واقعی، نه صرفاً تعداد مقالات · شفافسازی جذب هیئت علمی · الزام مدیران عضو هیئت علمی به پاسخگویی عملکرد واقعی - خواستههای فوری از تمامی مسئولان: ۱. ابطال مصوبه و بازگشت به چارچوب قانون. ۲. توزیع عادلانه ثروت و حمایت از مستضعفین در شرایط جنگی. ۳. افزایش حقوق عادلانه و متناسب با تخصص، شایستگی و سختی کار برای همه حقوقبگیران دولت. ۴. شفافسازی فرآیند تصویب و پاسخگویی عوامل تعارض منافع. ۵. شروع اصلاح ساختاری نظام دانشگاهی بر مبنای الگوهای رقابتی و پروژهمحور.
ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی، قوه قضاییه، شورای عالی انقلاب فرهنگی
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
