عبور از خط قرمز انسانیت
در میان هیاهوی روایت‌ها و اعداد، گاه یک واقعیت چنان سنگین است که نمی‌توان از کنار آن با بی‌تفاوتی گذشت: هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های امدادی و نیروهایی که مأموریتشان نجات جان انسان‌هاست. بر اساس اعلام رسمی رئیس سازمان اورژانس کشور، ده‌ها پایگاه اورژانس و تجهیزات حیاتی امدادرسانی در جریان حملات دشمن آسیب دیده‌اند؛ گزارشی که باید آن را فراتر از یک رویداد نظامی صرف دانست.در حقوق بین‌الملل بشردوستانه، اصولی وجود دارد که حتی در میانه جنگ نیز خدشه‌ناپذیر تلقی می‌شوند. بر پایه کنوانسیون‌های ژنو، نیروهای امدادی، مراکز درمانی و خدمات اورژانسی از مصونیت برخوردارند و هدف قرار دادن آن‌ها، نقض صریح قواعد پذیرفته‌شده جهانی است. این قواعد نه برای یک طرف، بلکه برای همه طرف‌های درگیر وضع شده‌اند تا حداقلی از انسانیت در دل خشونت حفظ شود.حمله به اورژانس، صرفاً تخریب چند ساختمان یا تجهیزات نیست؛ این اقدام، به‌طور مستقیم زنجیره نجات را هدف می‌گیرد. هر آمبولانسی که از چرخه خارج می‌شود، هر پایگاهی که از کار می‌افتد، و هر امدادگری که آسیب می‌بیند، به‌معنای افزایش احتمال مرگ برای کسانی است که هیچ نقشی در میدان درگیری نداشته‌اند. اینجاست که جنگ، از یک تقابل نظامی، به بحرانی انسانی تبدیل می‌شود. وقتی زیرساخت‌های امدادی هدف قرار می گیرند ، با نقضی جدی در قواعد انسانی جنگ مواجه هستیم.جهان امروز، بیش از هر زمان دیگری، به بازخوانی همین خطوط قرمز نیاز دارد. اگر امدادگر از «نجات‌دهنده» به «هدف» تبدیل شود، دیگر چیزی از قواعد باقی نمی‌ماند که بتوان به آن تکیه کرد. جنگ‌ها شاید پایان یابند، اما شکستن اصول انسانیت، زخمی است که به‌سادگی ترمیم نمی‌شود.
حمایت از امدادگران حفظ حداقل‌هایی است که انسان را از سقوط کامل در منطق خشونت بازمی‌دارد دفاع از مصونیت امدادگران، دفاع از خودِ انسانیت است.
17:01 - 7 فروردین 1405
1 واکنش
62٫2k بازدید