چند سالی است در مساجد برای افراد ناتوان، صندلی می گذارند که نماز خود را پشت آن اقامه کنند. این کار بدعتی آشکار بود، چون از صدر اسلام هم صندلی بود و هم افراد ناتوان، اما در مساجد صندلی نمی گذاشتند! مثل همه بدعتها، ابتدائا کوچک انگاشته شد تا امروز که برخی از مساجد، تا نیمی از فضا به صندلی اختصاص یافته و می شود تصور کرد که با توجه به پیری حمعیت و نیز دلایل دیگر، تا چند سال دیگر مساجد مثل کلیسا می شود.