ایرانی عزیز! بفرمایید چای عراقی
در روزهایی که فضای مجازی لبریز از تحسین حماسه حشد الشعبی و مقاومت عراق در دفاع از مردم ایران است، میدان امام حسین (علیه السلام) تهران هم شاهد برپایی موکب اهالی دیالی عراق است.
گروه بینالملل دفاعپرس- الناز رحمتنژاد؛ در نگاه نخست، آنچه جلب توجه میکرد، نه دلهره بود و نه تردید؛ بلکه شوقی وصفناپذیر در قدمهای مردمانی دیده میشد که به سمت موکب اهالی دیالی عراق میشتافتند. گویی مغناطیس محبت، قویتر از هر سیگنال منفی عمل کرده بود. در بدو ورود، صدای صمیمی «بفرمایید چای عراقی» و لبخندهایی که از عمق جان برمیخواست، جان را صفا میداد. خادمانی را میدیدیم که با تواضعی مثالزدنی، دست بر سر میگذاشتند و با لهجهای شیرین و سرشار از ارادت میگفتند: «ایرانی عزیز، ایرانی رو سر ما جا داره.»
ما در سختیها و آسایشها با شما هستیم. بسیاری از برادرانی که آمدهاند، از مبالغ اندک موجود در مواد و حقوقشان برداشتند تا بتوانند به ملت برادر ایران خدمت کنند. ملت ما و ملت شما ملت فداکاری، ایثار و جهاد است و انشاءالله صحنه را ترک نخواهیم کرد.»او در پایان برای مردم و کشور، دعا و آرزوی موفقیت کرد و سخنانش را با اعلام بیعت با سومین رهبر انقلاب اسلامی ایران آیت الله سید مجتبی خامنهای (مدظله العالی) به پایان رساند. از قلکهای کوچک تا مهریههای بزرگ اوج این گزارش را باید در لایههای پنهان ایثار جستوجو کرد؛ جایی که مادیات در برابر شکوه عاطفه رنگ میباخت. در میان قصههای این موکب، ماجرای عروسی پیچیده بود که تمام «مهریه» خود را برای کمک به برادران و خواهران ایرانیاش بخشیده بود. کودکانی که قلکهای کوچکشان را که به امید خریدن عروسک، دوچرخه و اسباببازیهای رنگارنگ پسانداز کرده بودند با دستانی کوچک، اما دلی بزرگ تقدیم کردند. زنانی که النگوها و گوشوارههای خود را از تن جدا کردند تا ثابت کنند پیوند دو ملت، فراتر از قراردادهای سیاسی، در عمق جانها ریشه دارد.
آنچه در این موکب مشاهده شد، تنها یک فعالیت امدادی یا پذیرایی ساده نبود. اینجا مردم با «حقیقت عشق» روبهرو شدند. این گزارش سندی است بر این واقعیت که وقتی دلها گره میخورند، هیچ مرزی یارای ایستادگی در برابر آن را ندارد و نقشههای دشمن در برابر زلالِ محبت، چون حبابی بر روی آب ناپدید میشود.
۶۱ MB
13:48 - 28 فروردین 1405
0 بازدید