زلزله کودکان کار بودند
علی داودی که مجموعه شعر «گاهی حوات نیست» سال گذشته از او منتشر شده بود، در شعر بلندی به موضوعات اجتماعی پرداخته است.
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، علی داودی از شعرای کشورمان شعر بلندی در رابطه با موضوعات فرهنگی و اجتماعی سروده که در ادامه بخشی از آن منتشر می‌شود.ذره ذره فرو ریختیمدر خیابانیکه راهی بیابان بودزلزله دیر رسیده بودو فقر یکی یکی آجرهای خانه را برده بودزلزله وقتی آمدکه ما همه چیز را هماهنگ کرده بودیم تا خدا نبیندو قدرت 6 ریشتری اوفقط چند ریسه چراغ را تکان دهدو دستی به شیشه های خاک گرفته بکشدزلزله وقتی آمدکه یاد گرفتیم طوفان را مهار کنیماما زلزله کودکان کار بودندو مسئولان گدایی که صندوق صدقات را خالی می‌کنندفحشا زلزله بود با آمیزش کلماتما از تکان تکان خوردن‌ها شاد بودیموقتی توصیه کردند به زیر میزها برویدبرای در امان ماندن در پشت میزها پناه گرفتیمو از آنجا موشک‌های کاغذی پرت کردیممردها برای مردهاو زنان به زنانگم شدیم پیش چشم نگهبانانو بازرسانی که دستور می‌دادند: زیر میز!گم شدیم من و تو و نگهبان و بازرس در هممثل کاهی در کاهدانمثل کوهی در کاهدانمثل گاوی در صندوق کاه.........زمین بر خود می‌لرزدو مهره‌های سیاه در خانه‌های سفیدندفیل‌ها سوار پیاده‌هانتیجه این بازی هرچه که باشدشاهان بی‌خانه در چادرهای امداد هستندصدای اذان می‌آیدصدای اذان می‌آیدو منکف خیابان راهرچه جارو می‌کنمبرگ‌های زرد می‌ریزندسبز می‌ریزندسرخ می‌ریزند***چیزی این درخت را تکانده‌ستاین شعر شامل 5بند است و به اجتماع و زندگی و نسبت‌های آن اشاره دارد که به بهانه زلزله حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی را نقد و تحلیل کرده است.انتهای پیام/
13:01 - 19 اسفند 1396
2 بازنشر
7 بازدید
1 پاسخ