کتاب پژوهشی «فروزانفر» تصحیح شد/ «ساخت‌واژه‌های مولوی در غزل‌ها» بزودی در بازار

سخنگو و عضو هیئت امنای آثار استاد بدیع‌الزمان فروزانفر از تصحیح کتاب استاد بدیع‌الزمان فروزانفر شاره کرد که تا پایان تیرماه منتشر خواهد شد.
غلامحسین مراقبی سخنگو و عضو هیئت امنای آثار استاد بدیع‌الزمان فروزانفر در گفت‌وگو با خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس اظهار داشت: «ساخت‌واژه‌های مولوی در غزل‌ها» عنوان پژوهشی است از استاد فروزان‌فر که با تغییرات و افزون هایی تا پایان تیرماه روانه بازار کتاب می‌شود.وی با بیان اینکه این اثر از سوی بنده و محمود جنیدی تصحیح، تدوین و فزون‌پژوهی شده خاطر نشان کرد: این اثر پژوهشی از سوی انتشارات «آینده دانش» روانه بازار کتاب شده است.مراقبی با بیان اینکه مولوی در سی و شش هزار بیت غزل‌ها، فزون از چهار هزار واژه ساخته است تصریح کرد: مولوی در واژه‌سازی بی‌واهمه پیش می‌تازد.وی چه بسیار واژه‌هایی می‌سازد که پیرو هیچ دستوری نیستند، گفت: چه بسا که در سماع هرچه بر زبانش می‌آمده، همان را معیار و سنجه می‌کرده، چه آسوده خیال بوده که با جایگاه فرازینش، کسی را دل آن نبوده تا ناسرگی‌ها را به‌ او بنمایاند.این محقق افزود: بی‌گمان، وامواژه و ساختواژه از بایستگی‌های ماندگاری زبان است. اما، وام و ساخت، آیینی دارد که باید واژه‌ساز آن‌ها را بکار بندد. استاد فروزانفر این ساخت واژه‌ها و یا به‌گفتة او نوادر را بازیافت و شرح داد. آن را پیراستیم و آراستیم و برخی واژگان را پاره‌ای معنی افزودیم، و شماری پانوشت‌ هم به‌آن افزودم تا در دسترس همگان باشد.
به گفته وی، از دیرگاهان تاریخ، زبان پارسی در برابر یورش واژگان بیگانه پایداری کرد، گرچه آیین آنان را پذیرفت، اما زبان آنان را نه! هرچند واژگان بسیاری را از یونانی و عربی پذیرا شد، اما آنان را پوشش پارسی داد؛ یا ریخت را گرفت و معنی خود را بدان بخشید و  یا ریخت را دستکاری کردسخنگو و عضو هیئت امنای آثار استاد بدیع‌الزمان فروزانفر ادامه داد: بر این باور نادرست نیستیم که زبان باید ناب و بری از واژگان بیگانه و یا ساختواژه باشد. نه! می‌دانیم و بر آن پای می‌فشریم که زبان‌ها باید با واژگان نو، ساختواژه و واموژه، کاستی‌های خود را بکاهند وگرنه؛ مرگشان ناگزیر در خواهد رسید. امروز، زبانی را سراغ نداریم که ناب ناب باشد.مراقبی با تاکیدب ر اینکه باید نیازها را از دیگر زبان‌ها وام گرفت، گفت: باید شاعران و نویسندگان با واژه‌سازی‌هایشان زبانشان را گسترش دهند، اما چگونه؟ آیا ما می‌توانیم ناآگاه از ریختار و ساختار واژه بسازیم؟ بنگریم، وامواژه‌ها را هم باید در چارچوب زبان وام‌گیرنده به‌کار ببریم.وی در پایان افزود: بنگریم که زبان، همانند دیگر پدیده‌های اجتماعی، دگرگونی‌پذیر است، همة زبان‌ها، هر چه زمان پیش‌تر می‌رود، رسایی بیشتری می‌یابند، آن‌ها، به‌آهستگی ساختمان دستوری خود را پربارتر می‌کنند، بشنویم که استخوانبندی زبان، گنجینة واژگانی آن و ساختمان دستوریش در درازنای زمانی و تاریخی استواری می‌پذیرند.انتهای پیام/و.
فروزانفر
10:10 - 16 تیر 1396

2 بازنشر
11 بازدید



1 پاسخ