انسانی که به دنبال کشف خود نرود، درگیر زندگی نباتی می‌شود
معاون فرهنگی کمیسیون ملی یونسکو گفت: بزرگترین کشف و گنج جهان، کشف خود است هر آیینه که ما خود را بشناسیم، از مرحله نباتی، جمادی و حیوانی خارج شده و در قالب انسانی قرار می‌گیریم.
به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، نشست «نقش فرهنگ در ترویج دوستی و بردباری میان ملت‌ها با استفاده از اشعار سعدی، حافظ، فردوسی، عطار و ...» صبح امروز (یکشنبه ۹ آبان ماه) با سخنرانی عبدالمهدی مستکین در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد.مستکین در ابتدای صحبت خود با اشاره به اینکه دیوها و فرشته‌ها در وجود انسان مشغول فعالیت هستند، گفت: هر پلیدی، زشتی، کینه توزی و ددمنشی محصول همین دیوها است، باید سعی کنیم این دیوها را شناسایی کنیم و آنها را به زبان مشاهیر و بزرگان ایران که بزرگترین دیو شناسان هستند، بررسی کنیم.وی با بیان اینکه بزرگان و مشاهیر گذشته ما این دیوها را کالبدشکافی کردند، گفت: به طور مثال آمده‌اند و گفته‌اند که دیو حسد، کینه، ددمنشی و ... در کجای وجود ما قرار دارد و باید چطور آن را درمان کنیم.مستکین در ادامه افزود: هر یک از ما انسان‌ها تنها یک بار به هستی می‌آییم نه قبل و نه بعد از ما شخصیتی چون ما وجود خواهد داشت و این راز بزرگی است، پس حال که ما انسان‌های منحصر به فردی هستیم، این گنج منحصر به فرد را باید شناسایی کرده و در عرصه کشور و دنیایم ارائه دهم.وی با اشاره به اینکه حالت انسان‌ها با هم تفاوت می‌کند، گفت: بزرگترین کشف جهان کشف خود انسان است، اینکه ما خودمان خود را بشناسیم و هر آیینه که این اتفاق بیافتد تمام وجود ما مملو از زیبایی می‌شود.
انسان‌هایی که به دنبال کشف خود نمی‌روند درگیر یک زندگی کاملا نباتی می‌شوند اما کسانی که خود را کشف می‌کنند جاویدان می‌شونداین کارشناس فرهنگی اظهار داشت: حرکت انسان شدن یک حرکت متصل، مستمر و مدام است هر تأخیری در این مسیر باعث جشن و بزم دیوها می‌شود. قالب انسان‌ها در مرحله نباتی و جمادی و حیوانی باقی می‌مانند در قرآن هم هست که اکثر آنها غافل و نادان هستند ، پس چه کسی واجد نام انسانیت است؟ انسانی که می‌فهمد، درک می‌کند و حرکت می‌کند، واجد نام انسانیت است.وی با بیان اینکه متأسفانه ما به سراغ کشف درونیات خود نمی‌رویم، گفت: بزرگترین سوره قرآن کریم سوره بقره (گاو) است، پنج سوره فقط به نام حیوانات است، اینها همه حکمت دارند. یک مورچه حضرت سلیمان را تربیت می‌کند، باید اینها را دریابیم و بدانیم که باید برای خود کسی شویم. بهترین سفر ، سفر به قلب و درون ماست.مستکین یادآور شد: سعدی در بیتی می‌گوید که کسی نزد پروردگار عزیز است که خود را بشناسد. ما خودمان نمی‌دانیم کجا هستیم هیچ توجهی به درون خود نداریم گنجی که به قول مولانا در قلب ماست را به سراغش نمی‌رویم.وی با اشاره به تعبیر نظامی درباره کشف درون خود گفت: کل زندگی انسان سفر است باید یک یا علی بگوییم و سفر را آغاز کنیم. اینجا یک کاروانسرا است که چند روزی در اتاقی ساکن هستیم و بعد باید از این دنیا برویم.
این کارشناس فرهنگی گفت: یک فرمول ساده هست که قبل از اینکه پسینیان از ما عبرت بگیریم ما از پیشینیان عبرت بگیریم، این حرف خیلی مهم و ساده‌ای است که ما رعایت نمی‌کنیممستکین افزود: آیا ما در این زندگی انسان بودن خود را تعریف کرده‌ایم، دیگر عمری که رفت رفته، ما چه کار کرده‌ایم؟ کل زندگی ما یک کتاب است که خدا در اختیارمان گذاشته تا زیباترین معیارهای انسان بودن را بنگاریم، اغلب افراد کل کتاب زندگی‌شان یک جمله است: آمدیم، خوردیم، بردیم، رفتیم.وی همچنین گفت: علامه طباطبایی(ره) یک سیب که می‌خواست بخورد پنج دقیقه با آن حرف می‌زد، از بو تا طعم و حسی که داشت و سپس آن را می‌خورد. این یعنی اهمیت قائل می‌شد حتی برای چیزی که می‌خواست بخورد، پس بببینید چه اهمیتی به سایر لحظه‌های زندگی‌شان می‌دادند.مستکین اظهار داشت: حال شاید بگوییم چطور ممکن است علامه طباطبایی بیست جلد تفسیر بنویسد، خب این نحوه و سبک زندگی‌شان است، یکی از نزدیکان علامه به من می‌گفتند که از علامه پرسیدند چطور این اندازه توانستی از زندگی بهره ببری؟ ایشان هم گفت من بانوی پاکی داشتم که می‌گفت تو بنویس من غذا در دهانت می‌گذارم تا وقتت تلف نشود. از ایشان پرسیدند که حاضری باز هم در این دنیا به دنیا بیایی؟ ایشان گفت که خیر، چرا که من از تمام لحظات زندگی‌ام استفاده کرده‌ام.انتهای پیام/ک.
14:13 - 30 اکتبر 2016
2 بازنشر
19 بازدید
1 پاسخ