کَس را چه زور و زهره که وصف علی کند

ارادت سعدی به اهل بیت پیامبر (ص) مثال زدنی است. مدعی نیستیم که قطعا شیعه بود و تقیه می‌کرد، ولی اگر هم شیعه بود جز این نمی‌گفت.
خبرگزاری فارس- گروه کتاب و ادبیات: شیخ مصلح الدین سعدی چون گوهری بر تارک ادبیات ایران می درخشد. وی شاعری توانا، نویسنده‌ای سترگ، فقیهی متبحر، مفسری چیره دست، محدثی مسلط به احادیث، عارفی ژرف اندیش، آرمان گرایی واقع بین، مردم شناسی آگاه به قومیت‌های اسلامی و ایرانی، ناصحی امین و پرهیزگار و شجاع، و جهاندیده ای با سعه صدر و در یک کلمه جامع ترین شخصیت تاریخ ادبیات ایران بود. در حوزه نثر، بزرگترین خدمت را به زبان فارسی کرده است. نثر وی رفیع ترین قله ای است که تاکنون هیچ یک از نویسندگان و ادیبان به پای او نرسیده‌اند. به علت تسلطش بر دو زبان فارسی و عربی و تبحرش در انواع شعر شامل غزل، قصیده، مثنوی، قطعه، رباعی، و ملمع در تاریخ ادبیات ایران بی نظیر است.**نظر حافظ درباره سعدیگلستان وی مظهر واقع بینی و بوستانش اوج آرمانگرایی است. گفت‌وگوی تمثیلی جدال سعدی با مدعی، شاهکار سخندانی، واقع گرایی و انصاف است. او در عین اینکه معلم بزرگ اخلاق عملی و یک عارف آرمان گراست، برای جهاد در راه خدا فضیلت بالایی قائل است. به وعظ و خطابه بسنده نمی کرد؛ فقط گوشه خانقاهی روزگار نمی‌گذراند، بلکه در میدان جهاد علیه صلیبیان مهاجم، حضور عینی و یا تمثیلی داشت. ابیات ذیل گویای این سه خصیصهٔ بزرگ اوست.
طریقت شناسان ثابت قـدمبه خلوت نشستند چندی به همیکی زان میان غیبت آغاز کرددر ذکر بیچاره ای باز کردبدو گفتم ای یار شوریده رنگتو هرگز غزا کرده‌ای در فرنگبگفت از پس چهار دیوار خویشهمه عمر ننهاده‌ام پای پیشچنین گفت درویش صادق نفسندیدم چنین بخت برگشته کسکه کافر ز دستانش ایمن نشستمسلمان ز جور زبانش نرستدر غزل به اقرار حافظ استاد کل است آنجا که می فرماید:استاد غزل سعدی نزد همه کس امادارد سخن حافظ طرز سخن خواجوو یا شاعر دیگری می فرماید:در شعر سه تن پیامبران اندهرچند که لا نبی بعدیتوصیف قصیده و غزل رافردوسی و انوری و سعدیاو فقط توصیه نمی‌کرد، بلکه خود متخلق به اخلاق اسلامی و جوانمردی ایرانی بود. در احترام به بزرگان و پیش کسوتان نهایت تواضع را نشان می‌داد. در احترام به حکیم بزرگ طوس می‌فرماید:چنین گفت فردوسی پاکزادکه رحمت بر آن تربت پاک بادمیازار موری که دانه کش استکه جان دارد و جان شیرین خوش استیا در مورد شیخ شهاب الدین عمر سهروردی می فرماید:مرا شیخ دانای مرشد شهابدو اندرز فرمود بر روی آبیکی آنکه در نفس خودبین مباشدگر آنکه در جمع بدبین نباش**ارادت سعدی به حضرت علی (ع)ارادت وی به اهل بیت پیامبر (ص) مثال زدنی است. مدعی نیستیم که قطعا شیعه بود و تقیه می‌کرد، ولی اگر هم شیعه بود جز این نمی‌گفت.
می‌توان از کلیات سعدی چاپ فروغی ابیات زیر را شاهد مثال آورد:کس را چه زور و زهره که وصف علی کندجبار در مناقب او گفته «هال اتی» زورآزمای قلعه خیبر که بند اودر یکدیگر شکسته به بازوی «لافتی»مردی که در مصاف زره پیش بسته بود تا پیش دشمنان نکند پشت بر غزاشیر خدا و صفدر میدان و بحر جودجان بخش در نماز و جهان‌سوز در وغادیباچه مروت و دیوان معرفتلشکر کش فتوت و سردار اتقیافردا که هر کسی به شفیعی زنند دستماییم و دست و دامن معصوم مرتضی**این گزارش از کتاب سعدی شیرازی نوشته علی اکبر ولایتی  انتشارات امیرکبیر تهیه شده استانتهای پیام/و.
شیراز - سعدیه
12:25 - 1 اردیبهشت 1395

3 بازنشر
27 بازدید


1 پاسخ