ذکری برای برطرف کردن «دلواپسی و اضطراب»
خبرگزاری فارس: حافظ کل قرآن کریم، انس با قرآن از راه مداومت در تلاوت آن را راهی برای برطرف کردن اضطراب معرفی کرد.
به گزارش خبرنگار قرآنی خبرگزاری فارس، انس با قرآن یکی از ضروریترین نیازهای هر مسلمان به شمار میرود.
قرآن به عنوان ضامن هدایت و راهنمایی بشر، پاسخگوی تمامی نیازها و مسائل اوست.
قرآن بهترین ذکر است؛ «إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِینٌ؛ این [سخن] جز اندرز و قرآنى روشن نیست. (یس/69)» و اگر انسان با قرآن مأنوس باشد با آن آرامش مییابد «أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛ آگاه باش که با یاد خدا دلها آرامش مىیابد. (رعد/28)».
قرآن داروی ضد اضطراب برای مأنوسان با آن
تکیهگاهی مییابد تا در دلواپسیها و اضطرابها، به آن رو آورد، پرسشهایش را با آن مطرح کند، دغدغههایش را با آن برطرف نماید و از آن سرچشمه زلال، رفع عطش کند.
البته انس با قرآن، به یکباره پدید نمیآید، یک شبه طلوع نمیکند، مقدمات و تمهیداتی نیاز دارد، فرصتها و مؤانساتی را طلب میکند، راههای گوناگونی را میطلبد، تا با پیمودن آن قرآن رفیق خلوت انسان و همدم ایام راحتی و سختی شود.
قرائت قرآن را ه انس با کلام الهی
قرائت قرآن، پیشنیاز نخستین انس با قرآن است. با تداوم تلاوت میتوان با قرآن انس پیدا کرد، یا آن، غم دل زدود و صفای درون پیدا کرد. با قرائت پیوسته، میتوان با قرآن همنوا شد و از معنویت آن، طربناک گردید و غم از جان زدود و به جهان جلا داد.
امام خمینی(ره) در وصیت خطاب به فرزند خود میفرماید:
«تصور مکن که قرائت بدون معرفت اثری ندارد که این وسوسه شیطان است. این کتاب از طرف محبوب است برای تو و برای هر کس و نامه محبوب، محبوب است، اگرچه عاشق و محب مفاد آن را نداند».
اگر قرآن همدم سفر و حضر شود و در خلوت و جلوت و در هر لحظه، ملازمت با آن مغتنم دانسته شود، میتوان در ایام سختی، از آن مدد گرفت، نلغزید و در طوفان بلا و ابتلاء در نغلطید. «لو مات من بینالمشرق و المغرب، لما استوحشت بعد أن یکونالقرآن معی؛ اگر تمام اهل زمین هلاک شوند، هرگز نخواهم هراسید در حالی که قرآن با من است. (الکافی، ج 2، ص 596)».
چه خوش است دل را به آیات کریمهاش سپردن و از خوان بیکرانش بهرهمند شدن.
چه زیباست آنگاه که آیاتش در سینه حک گردد و جان، جایگاه قرآن شود که «لا یعذبالله قلباً وعیالقرآن، خداوند قلبی را که قرآن را در خود جای داده عذاب نمیکند. (وسائلالشیعة، ج 6، ص 167)».
چه جانفزاست طنین کلام حق در مسیر زندگی، آنگاه که همچون حبلالمتینی در هیاهوی زمانه و معضلات دوران، به سوی معبود رهنمون میشود.
خوشا بر آنان که درس بندگی را در مکتب قرآن فرا میگیرند، آیات آن در سینه جای میدهد و در جای جای زندگی به آن تمسک ورزیده و آن را نصبالعین خود قرار میدهند.
نگارنده؛ حجتالاسلام «سیدمصطفی حسینی» حافظ کل قرآن کریمانتهای پیام/م.خ
12:03 - 15 آذر 1391