بهراميان: «آل» در ژانر وحشت ساخته نشده است
خبرگزاري فارس: كارگردان «آل» با بيان اينكه سناريوي اوليه اين فيلم در ژانر وحشت بود، اما من آن را به ژانر اضطراب نزديك كردم، گفت: «آل» در ژانر سينماي وحشت نيست و فيلم شريف و باصداقتي است.
به گزارش خبرنگار سينمايي فارس، شامگاه سه‌شنبه نشست نقد و بررسي فيلم «آل» با حضور «علي معلم» (تهيه‌كننده)، «بهرام بهراميان» (كارگردان)، «هنگامه حميدزاده»، «آناهيتا نعمتي» (بازيگران)، «عليرضا پورصباغ» (مجري و منتقد) و «محمدرضا لطفي» (منتقد) در فرهنگسراي انقلاب برگزار شد.
بنابراين گزارش، «عليرضا پورصباغ» از «بهرام بهراميان» در مورد فيلم «آل» سوال كرد كه وي در پاسخ، اظهار داشت: «آل» تماشاگر خود را هيپنوتيزم مي‌كند. اين كار تجربه اول من در سينما است. مي‌دانم خالي از ضعف نيست اما اميدوارم از ديدن فيلم اذيت نشده باشيد.
در ادامه يكي از حضار از «بهرام بهراميان» در مورد گلدرشت بودن شخصيت «مصطفي زماني» و عدم باورپذيري اين نقش پرسيد كه وي در پاسخ، گفت: شخصيت «مصطفي زماني» (سينا)، آدم نرمالي نيست و در طول كار مي‌بينيم كه او يك مريض رواني است.
كارگردان «ساعت شني» در ادامه افزود: اگر اين شخصيت به نظر شما گلدرشت آمده، اين ضعف فيلم است و در طول كار او رفتارهاي نامتعادل انجام مي‌دهد كه شاخصه اين بيماران است. البته ما دكوپاژ نامتعارفي هم در اين فيلم استفاده كرديم و براي اولين بار بود كه دوربين از داخل ماشين تصوير مي‌گرفت و طبيعي است كه امكان تراولينگ وجود ندارد و بخشي از اين قضيه برمي‌گردد به من كه نظارت كافي سر صحنه نداشتم.
به گزارش فارس، در ادامه يكي از تماشاگران از «بهرام بهراميان» در مورد ساختار فيلم «آل» سوال كرد كه وي در پاسخ، خاطرنشان كرد: مسئله‌اي كه در اين فيلم براي من مهم بود، سلامت يك كار است. مسير فيلمسازي اين دوران دلخواه من نيست اما «آل» اثبات مي‌كند كه شما در نهايت انتخاب كنيد كه اصلا «آل» وجود دارد يا خير. به بيان ديگر ما در ساختار كار يك دوگانگي ايجاد كرديم تا خود مخاطب حدس بزند كه آيا «آل» وجود دارد يا خير.
كارگردان «ساعت شني» در ادامه افزود: «آل» خرافه را در تماشاگران ايجاد مي‌كند اما مخاطب بايد حدس بزند كه اين كار را قبول دارد يا خير.
در ادامه اين نشست يكي از حضار از «بهرام بهراميان» در مورد پايان‌بندي كار سوال كرد كه وي در پاسخ گفت: من سعي كردم در اين فيلم ار تمام عناصر موجود استفاده كنم. در نماي اول فيلم، «سينا» دعاي «و ان يكاد» را مي‌بيند اما نمي‌خرد و ما دعاي زن حامله نداريم. اگر او «و ان يكاد» را مي‌خريد به آرامش مي‌رسيد. در پايان‌بندي هم همان طور كه عرض كردم دوگانگي وجود دارد و ما مي‌بينيم كه در نهايت خود «سينا» با ترويج خرافه به «آل» تبديل شده است.
به گزارش فارس، در ادامه «عليرضا پورصباغ» از «محمدرضا لطفي» در مورد فيلم «آل» سوال كرد كه وي در پاسخ، اظهار داشت: من در درجه اول به «علي معلم» و «بهرام بهراميان» تبريك عرض مي‌كنم، به خاطر اينكه با ساخت «آل» به فضاي تازه‌اي در سينماي ايران رسيده‌اند، سينمايي كه اين روزها از يك موضوع واحدي استفاده مي‌كند كه متاسفانه طنز سخيف سينما ايران را تسخير كرده است اما در اين ميان «آل» يك پديده نو در سينماي ما محسوب مي‌شود؛ چرا كه سينما هنر تصوير است نه يك هنر ديالوگ محور.
وي ادامه داد: فيلم «آل» متكي بر تصوير است و با نگاهي به پيشينه «بهرام بهراميان» مي‌توان ديد كه ساختار كاري او بيشتر به سينماي هاليوودي شبيه است.
اين منتقد در ادامه افزود: از محاسن فيلم «آل» مي‌توان به نوع كارگرداني خاص، چيدمان ميزانسن و انتخاب درست بازيگران اشاره كرد.
لطفي در مورد ژانر اين فيلم گفت: ژانر «آل» هم با فيلم‌هاي ترسناك فرق مي‌كند و اين فيلم تماشاگر را نمي‌ترساند بلكه به عمد تماشاگران را عصباني مي‌كند.
وي اظهار داشت: «آل» را نمي‌توان با «پارك‌وي»، «خوابگاه دختران»، «شب بيست و نهم»، «اقليما» و ... مقايسه كرد. به نظر من در اين سينماي بي‌بضاعت، بايد از اين آثار حمايت شود تا اين نوع سينما ادامه‌دار باشد و عقيم نماند.
بنابراين گزارش، در ادامه يكي از تماشاگران از «بهرام بهراميان» در مورد استفاده از لوكيشن خارجي سوال كرد كه وي در پاسخ، اظهار داشت: در كل در منطقه آسياي ميانه، فرهنگ‌ها شبيه به هم است. لوكيشن خارجي ما شهر ارمنستان است كه سال‌ها قبل جزو ايران كبير بوده و آن‌ها خيلي شبيه ما هستند. همانگونه كه ما سعدي و حافظ را دوست داريم، آن‌ها هم دوست دارند. خط روايي داستان هم كاملا مشخص است و سناريو اين كار را «علي معلم» به من پيشنهاد داد.
بهراميان در ادامه خاطرنشان كرد: همان طور كه عرض كردم كار بدون اشكال نيست اما ما در طول كار كم‌كاري نكرديم و به كارمان آب نبستيم. «آل» فيلم شريف و با صداقتي است.
در ادامه «عليرضا پورصباغ» از «هنگامه حميدزاده» در مورد ويژگي نقشش سوال كرد كه وي در پاسخ، بيان داشت: من نقش «فريبا» را با تمرين و ممارست زياد بدست آوردم. من تا به حال باردار نشدم اما سعي كردم حس مادراني را داشته باشم كه اين دوران را گذارنده‌اند. نقش «فريبا» را خيلي دوست داشتم و برايش زحمت زيادي كشيدم.
در ادامه نشست «بهراميان» گفت: متاسفانه امروزه آنقدر سطح سليقه‌ها پايين آمده كه اغلب تهيه‌كنندگان فقط به فروش يك كار فكر مي‌كنند اما «علي معلم» من را دعوت به كار كرد و در طول كار از او خيلي مشاوره گرفتم.
وي ادامه داد: سناريو اوليه اين فيلم در ژانر وحشت بود اما من آن را به ژانر اضطراب نزديك كردم تا حركت نويي انجام داده باشم. من در طول كار از مفاهيم انساني هم استفاده كردم. قبول دارم «آل» شما را نمي‌ترساند اما در درازمدت در ذهن بينندگان تاثير مي‌گذارد. كار «مصطفي زماني» هم در «آل» سخت بود چرا كه همه او را با سيماي مثبت «يوسف پيامبر» (ع) مي‌شناختند كه شخصيت كاملا مثبتي است اما در اين فيلم او كاملا شخصيت منفي ايفا كرد و در طول كار خيلي انرژي گذاشت. مسير قصه درست بود اما در نيمه دوم فيلم حجم خواب‌ها زياد مي‌شود و «آل» مخاطبان را هيپنوتيزم مي‌كند.
وي ادامه داد: ما در اين فيلم سعي كرديم، آرام آرام وارد فضاي توهم شويم و هر چه فيلم پيش مي‌رود قوام‌يافته و پخته‌تر شود.
در ادامه نشست «علي معلم» تهيه‌كننده اين فيلم گفت: سينما اين روزه در حوزه رئال تبديل به يك سري عادت شده اما «آل» فيلمي رويا پردازانه است.
وي گفت: مسئله اضطراب و ترس در سينما كاملا مفهومي جداگانه دارد و ترس در تمام انسان‌ها وجود دارد كه مي‌توان آن را به دو ترس خرافي و قومي تبديل كرد. در فيلم مي‌بينيم كه بايد با آن توهم رو‌به‌رو شويم. اين فيلم را از منظر ديني، اخلاقي و فلسفي هم مي‌شود مورد بررسي قرار داد.
معلم تصريح كرد: ما سعي كرديم گره‌گشايي كار را بالا ببريم و به نوعي طرز عادت مخاطب را عوض كنيم.
در ادامه يكي از حضار از «معلم» در مورد استفاده از بازيگران جديد در اين فيلم سوال كرد كه وي در پاسخ، اظهار داشت: به نظر من سينما محل بروز چهره‌هاي جوان است. سينماي زنده احتياج به چهره نو دارد و بازيگران جديد هم بايد از يك جايي شروع كنند و روش‌هاي جديد را بلد باشند.
وي افزود: متاسفانه فضاي امروزه سينما كليشه شده است. در اين ميان تئاتري‌ها خود را به سينما تحميل مي‌كنند اما بازيگران جديد هم بايد بدانند كه بايد انعطاف داشته باشند. «مصطفي زماني» صورت و صداي خوبي دارد و در سينماي امروز چشم‌رنگي ملاك تضمين كار بازيگر نيست. بازيگر بايد ممارست داشته باشد و روي لحن خود كار كند و ما در طول كار تداوم حس «مصطفي زماني» را مي‌بينيم و حس كابوس‌زدگي اين شخصيت به وضوح ديده مي‌شود و تماشاگر هم همذات‌پنداري مي‌كند. «هنگامه حميدزاده» هم با تمرين زياد توانست نقش را در بياورد. من به بازيگران نمره قبولي مي‌دهم و بايد اجازه دهيم چهره جديد وارد سينما شوند.
معلم در ادامه تصريح كرد: «آل» كابوس‌هاي يك جوان است. فاصله بين كابوس و واقعيت در هم آميخته مي‌شود تا فيلم تبديل به يك كار مدرن شود.
در پايان اين نشست «عليرضا پورصباغ» از «آناهيتا نعمتي» در مورد جنس بازي خود در فيلم «آل» سوال كرد كه وي در پاسخ، گفت: وقتي تيم حرفه‌اي در حال كار هستند، شما بهترين انرژي را داريد تا كار كنيد. خوشحالم اين فيلم اكران شد و تماشاگران زيادي با من صحبت كردند و ابراز رضايت كرده‌اند. ما در سينما كارگردانان خوش فكر زيادي داريم و اميدوارم در آينده نزديك فيلم‌هايي ساخته شود كه به شعور مخاطب توهين نكند و از اين نو سينما حمايت شود.
به گزارش فارس، اين مراسم ساعت 22 با اهدا لوح تقدير به مدعوين به اتمام رسيد.
انتهاي پيام/ح
10:21 - 15 اردیبهشت 1389
0 بازدید
1 پاسخ