محمودي: «طهران تهران» فيلمي آرامشبخش است
خبرگزاري فارس: يك منتقد با بيان اين كه «طهران تهران» فيلمي آرامشبخش، خوش ساخت و آبرومند است، گفت: مخاطب فيلم، با هر سطح سليقه‌اي مي‌تواند هر كدام از اپيزودهاي آن را بپسندد.
«مصطفي محمودي» منتقد و روزنامه‌نگار در گفت‌و گو با خبرنگار سينمايي فارس در مورد فيلم «طهران تهران» ساخته مشترك داريوش مهرجويي و مهدي كرم‌پور، اظهار داشت: اين فيلم از يك حلقه مفقوده رنج مي‌برد و آن اپيزودي بود كه قرار بود زنده ياد «سيف‌الله داد» آن را بسازد كه با در گذشت او، اين بخش ناتمام ماند و در واقع فيلم از فقدان اين بخش رنج مي‌برد و اين قضيه سبب شده تا اين فيلم ناقص شود.
وي در ادامه افزود: در اپيزود اول «طهران تهران» كه توسط «داريوش مهرجويي» ساخته شده، ما نسل قديم را داريم. نسل مياني تهران را قرار بود شادروان «سيف‌الله داد» بسازد و نسل سوم، در اپيزود «تهران سيم آخر» توسط «مهدي كرم‌پور» ساخته شده است. نكته مهم اين دو اپيزود مكمل هم ديگر بودن در محتوا و مضمون است اما همان طور كه عرض كردم، در مجموع فيلم ناقص است.
محمودي تصريح كرد: اما اگر بخواهيم نگاه مستقل به دو اپيزود داشته باشيم ، شاهد پارادوكس‌هاي فراوان به لحاظ محتوايي در دو داستان هستيم.
او گفت: در اپيزود «داريوش مهرجويي» ما شاهد نسلي هستيم كه بسيار شاد، اميدوار به آينده و از همه مهم‌تر داراي يك خرد جمعي است اما در اپيزود «مهدي كرم‌پور» ما شاهد گروهي افراد متعلق به نسل جواني هستيم كه بسيار ناراحت، عصيانگر و آشفته تصوير مي‌شود كه داراي خرد جمعي نيستند، كار جمعي انجام نمي‌دهند چنانچه هر كدام از پرسوناژها به راه خود مي‌روند كه اين مسئله، به لحاظ ساختار در هر دو اپيزود خوب درآمده است. همدلي و تفرقه در دو اپيزود مكمل يكديگر هستند و ما به اين نتيجه مي‌رسيم كه فاصله عميقي بين دو نسل وجود دارد.
وي در ادامه اظهار داشت: در اپيزود «داريوش مهرجويي»، ما تهران را بسيار زيبا، آرام، آفتابي و شاد مي‌بينيم كه نشاني از هياهو در آن نيست، و در اپيزود «كرم‌پور» تهران را آشفته، پر از گرد و غبار ، پر از دورويي، پلشتي و زشت مي‌بينيم.
محمودي در در مورد اپيزود «داريوش مهرجويي» اظهار داشت: «داريوش مهرجويي» مثل ساير آثارش از ستاره‌گرايي پرهيز كرده است و اين فيلم شباهت‌هاي نزديكي به فيلم «مهمان مامان» دارد. بازگشت «داريوش مهرجويي» به عناصر و مولفه‌هاي سنتي شهري، تاكيد بر زندگي خانوادگي و بناي محكم خانواده‌اي كه دارد، از جمله نقاط قوت اثر است و مي‌توان به سكانس تكان‌دهنده تحويل سال اشاره كرد و يا فصلي كه در آن مادربزرگ‌ها چشم به راه فرزندان خود هستند.
اين منتقد در ادامه افزود: «داريوش مهرجويي» بعد از تجربه تلخ «سنتوري»، در سينماها بازگشت باشكوهي دارد و در فيلم او همه چيز سرجاي خودش است. بازيگران استار نيستند اما خوب بازي مي‌كنند.
وي ادامه داد: در اپيزود «مهدي كرم‌پور» يك كنسرت موسيقي لغو مي‌شود اما اينجا، در «روزهاي روشنايي» خانه خراب مي‌شود و آن خانواده خم به ابرو نمي‌آورند و با اميد به آينده زندگي خود را پيش مي‌برند. فيلم تدوين و نماهاي دوربين خوبي دارد كه گاه روي دست و گاه كرين است. در اين اپيزود شهر، تهران ديدني است و با ظرافت هنري «داريوش مهرجويي» كار شده است.
وي در مورد اپيزود «تهران سيم آخر» ساخته مهدي كرم‌پور، اظهار داشت: در اين اپيزود، «مهدي‌كرم‌پور» از ساختاري كليپ گونه استفاده كرده كه ما در تقطيع نماها و ضربآهنگ مي‌بينيم كه او در «چه كسي امير را كشت» و «جايي‌ديگر» هم اين ساختار را حفظ كرده بود، اما تعدد پرسوناژها، فيلم را به اثري متوسط تبديل كرده است ضمن آن كه در پايان فيلم گرچه كلاف داستان باز مي‌شود اما مي‌شد بهتر از اين كار كرد.
محمودي گفت: به نظر من بهترين كار كرم‌پور همچنان «جايي‌ديگر» است.
وي در پايان گفت: در مجموع فيلم «طهران تهران» ارزش ديدن را دارد چرا كه فيلم آرامي است كه مي‌بايست ديده شود. فيلمي ساده، صميمي و روان است كه مخاطب آن، با هر سطح سليقه‌اي مي‌تواند از هر كدام از اپيزودها خوشش بيايد.
انتهاي پيام/ا
00:07 - 28 فروردین 1389
1 بازدید
1 پاسخ