مسئول بيكاري سينماگران چه نهادي است؟
خبرگزاري فارس: سي سال از انقلاب شكوهمند اسلامي ايران گذشته ولي متاسفانه هنوز كه هنوز است مشكل «بيكاري» سينماگران ايران كه يكي از مهمترين و ماقبل قرون وسطايي ترين مشكلات آنها است، حل نشده است.
چرا هيچ وزارتخانه و معاونت و سازمان و خانه اي به فكر هنرمندان، خصوصا سينماگران كشور نيست. مسئول بيكاري سينماگران چه نهادي است؟ چرا سينماگران خوابند و هيچ حرفي نمي زنند؟ رسانه ها چرا سكوت كرده‌اند؟ مگر با سكوت، مشكل مردم و هنرمندان و سينماگران حل مي‌شود؟ بچه اگر گريه نكند كه مادر به او شير نمي‌دهد. آيا بچه اگر گريه كند ضد مادر است؟ يا با اشك و آه و درد و گرسنگي، عشق جاوداني خودش را به مادر اعلام مي كند و مشكلي از ميان مي‌رود...
به نظر مي‌آيد كه نهادهاي مسئول يا خوابند يا خودشان را به خواب زده اند. در طول سال هايي كه «خانه سينماي ايران» تشكيل شده است، تك و توك مديران و اعضاي هيات مديره اين خانه، به اين موضوع پرداخته اند و گهگاه صداي مظلومانه اين قشر از هنرمندان كشور را به گوش مسئولان بلندپايه كشور رسانده‌اند و خواهان حل مشكلات سينماگران شده اند. عده كثيري از مديران و اعضاي هيات مديره هم، انگار نه انگار كه براي حل مشكلات صنفي به اين خانه آمده اند. جالب است كه اين دسته از مديران و اعضاي هيات مديره طوري وانمود كرده اند كه گويي حل مشكلات صنفي، هيچ محل اعرابي در اساسنامه خانه سينما ندارد و خيلي صريح اعلام كرده اند كه بنگاه كاريابي نيستند و حل مشكل بيكاري و غيره به آنها برنمي‌گردد...
در طول اين سال‌ها، وزراي ارشاد و معاونت‌هاي سينمايي هم تعطيل بوده‌اند. اگر عده بسيار كمي از مديران و اعضاي هيات مديره خانه سينما، حداقل نامه‌هايي نوشته و مكاتباتي انجام داده و احتمالا مصاحبه‌هاي كوتاهي كرده و خواهان حل مشكل بيكاري سينماگران شده‌اند، وزرا و معاونت‌هاي سينمايي در طول سي سال گذشته به شدت خواب بوده‌اند و كوچك‌ترين حركت مثبتي در اين زمينه نكرده‌اند.
جالب است كه هر وقت از هر نهادي سئوال مي‌شود كه بالاخره كدام يك از شما وظيفه داريد كه طبق قانون اساسي پيشرفته كشور، مشكلات سينماگران را حل كنيد متأسفانه هيچ نهادي پاسخگو نيست. نمايندگان محترم كشور در مجلس شوراي اسلامي هم متاسفانه كيلومترها عقب‌تر از مديران و اعضاي هيات مديره و وزرا و معاونت هاي سينمايي هستند و اصلا خبر ندارند كه سينماگري در كشور وجود دارد، چه برسد به اين كه بدانند سينماگران مشكل بيكاري و بي خانماني و غيره دارند.
خانه سينماي ايران 29 صنف و حدود 4500 نفر عضو دارد. بيكاري اعضاي اين خانه، لكه ننگ است. من به عنوان يك سينماگر عضو اين خانه از جناب آقاي دكتر محمود احمدي‌نژاد كه افتخارش حل مشكل كشور و مردم و خصوصا هنرمندان و سينماگران است مي‌خواهم كه خيلي فوري و اورژانسي به اين موضوع ورود يابد و هر چه سريع تر مشكلات بيكاري و بي‌خانماني سينماگران را حل كند و اجازه ندهد كه زندگي خانوادگي سينماگران به خاطر مشكلات ماقبل قرون وسطايي از هم بپاشد.
مطلب مهم ديگري كه ذكرش واجب است اين است كه گريه كردن و جيغ زدن و شيون كردن و اعلام گرسنگي نمودن به اين معنا نيست كه سينماگران، مادرشان را دوست ندارند. نه خير. سينماگران و هنرمندان، وطن و دين و مادر را به شدت دوست دارند و با اشك و آه و ناله و جيغ و فرياد، عشق جاودانه خودشان را به مادر اعلام مي‌كنند.
-------------------------------------
نويسنده: داوود توحيدپرست
-------------------------------------
انتهاي پيام/ا
00:07 - 11 اسفند 1388
0 بازدید
1 پاسخ