نخستين آلماني كه نوبل را برد

خبرگزاري فارس: 52 سال قبل در روزي مثل فردا، توماس مان نويسنده نامدار آلماني دو ماه پس از جشن تولد 80 سالگي چشم از جهان فرو بست.
به گزارش خبرنگار ادبيات فارس، توماس مان نويسنده آلماني در روز ششم ژوئن 1875 در شهر لوبك آلمان متولد شد و در روز دوازدهم اوت 1955 در پايان يك بيماري چندروزه و بر اثر عارضه قلبي در بيمارستان شهر زوريخ در ميان جمعي از نزديكانش چشم از جهان فرو بست. دو ماه پيش از آن هشتادمين سال تولدش را جشن گرفته بود و سراسر اروپا به اين مناسبت از او تجليل كردند.
پدر توماس مان بازرگان غلات بود كه بعدها به مقام سناتوري شهر لوبك هم رسيد. او از جانب مادر يك رگه پرتغالي داشت. تحصيلاتش را تا 19 سالگي در لوبك گذراند و پس از مرگ پدرش همراه خانواده‌اش راهي مونيخ شد. در آنجا وارد يك شركت بيمه شد و توانست نخستين اثر خود افتاده‌ها را به پايان برساند. در همان زمان وارد دانشگاه مونيخ شد و رشته‌هاي تاريخ و ادبيات و اقتصاد سياسي را دنبال كرد. در سال 1897 همراه برادرش به رم رفت و در همان سال كتاب بودنبروك‌ها را آغازكرد كه در سال 1901 توانست آن را به چاپ برساند و شهرت زيادي كسب كند. در سال 1905 با كاتيا پرنيگشايم دختر يكي از استادان دانشگاه مونيخ ازدواج كرد. در اين مدت چند اثر ديگر از او انتشار يافت: «تريستان»، «گرسنگان»، «تونيو كروگر»، «ساعت دشوار»، «در آينه»، «اعلي‌حضرت»، «فونتان پير»، «شاميسو و مرگ در ونيز».در سال 1924 كتاب كوه جاده را منتشر كرد كه باعث شد شهرت او دو چندان شود. در فاصله سال‌هاي 1922 تا 1924 كتاب‌هاي «گوته و تولستوي»، «گفتار و پاسخ»، «تلاش‌ها» و «يادداشت‌هاي پاريس» را نوشت. سرانجام در سال 1929 جايزه نوبل ادبيات به مان اهدا شد. او نخستين آلماني بود كه اين جايزه را به دست آورد.
دولت هيتلر در 1933 او را مورد تعقيب قرار داد و ناچار از آلمان به سوئيس رفت. درفاصله سال‌هاي 40 تا 44 در راديو امريكا برنامه اجرا كرد و در سال 1949 در جشن 200 سالگي گوته بعد از 15 سال تبعيد به آلمان بازگشت. در همان سال دولت آلمان شرقي جايزه ادبي گوته را به او اهدا كرد و دكتراي افتخاري دانشگاه آكسفورد را كسب نمود. در 1953 دولت فرانسه نشان افتخار صليب لژيون دونور را به او هديه داد و دانشگاه كمبريج نيز دكتراي افتخاري به او اعطا كرد. توماس مان در سال 1952 در روستاي كوچك ارلباخ در نزديكي شهر زوريخ ساكن شد و تا آخر را عمر همانجا گذرانيد. انتهاي پيام/.
15:03 - 20 مرداد 1386

0 بازدید




1 پاسخ