نگاهی به فتاوای علمای اسلام در دفاع از قدس
خبرگزاری فارس: در آستانه ورود کاروان جهانی «الی بیتالمقدس» به ایران برخی از فتاوای علمای اسلام در دفاع از قدس از علمایی چون کاشف الغطا تا شیخ شلتوت بررسی شد.
به گزارش خبرگزاری فارس، در طول بیش از 7 دهه مبارزه مسلمانان با صهیونیستهای اشغالگر، علمای سنی و شیعه در جهان اسلام و از الازهر تا نجف و قم همگی فتاوای متعددی مبنی بر ضرورت حمایت از قدس و فلسطین و مبارزه با اشغالگران دادهاند. در آستانه ورود کاروان جهانی «الی بیتالمقدس» به ایران بخشی از این فتاوا از علمایی چون کاشف الغطا تا شیخ شلتوت در زیر میآید. - فتوای مجتهد بزرگ آیت الله محمد حسین آل کاشف الغطاء اعلان جهاد مقئس برای نجات فلسطین حضرت آیت الله العظمی شیخ محمد حسین آل کاشف الغطاء رهبر شیعیان در نجف اشرف فتوای مهم زیر را در راه نجات فلسطین صادر کردند. بسم الله الرحمن الرحیم یا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا هَلْ أَدُلُّکُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنجِیکُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنفُسِکُمْ ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ غْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَیُدْخِلْکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاکِنَ طَیِّبَةً فِی جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِیبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ
برخی بزرگان نسخه ای از فتوایی را که در مورد لزوم دفاع از فلسطین صادر کرده بودم در خواست کردند و انگیزه این درخواست، دردها و محنت حاضری است که پس از 30 سال مبارزه و فداکاریهای بیشمار که با جان و مال انجام گرفته و از حد شمارش خارج است به این سرزمین مقدس رسیده است. و ما هم اینک شاهدیم محنت و بلوی از مرزهای فتوی گذر کرده و وجدان هر مسلمان با احساسی را خدشه دار کرده است. و ضمیرش وجوب دفاع از فلسطین را با تمام قدرت به او الهام کرده و بذل جان و مال عزیز در این راه و اعلان جهاد مقدس آسان و سبک شده است. پس ای مسلمانان سستی و تنبلی به خود راه ندهیدکه شما برتر و بالاترید.« إِن تَنصُرُواْ اللَّهَ یَنصُرْکُمْ وَ یُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِندِ اللّهِ وللّهَ قویٌ عَزِیزٌ » محمد حسین آل کاشف الغطا در ماه ربیع الثانی سال 1358 ه. ق سئوالهایی در مورد مسأله فلسطین و دفاع از آن به محضر ایشان ( رحمه الله علیه ) تقدیم شد که به نحو زیر پاسخ گفتند: جواب سئوال اول- بله، دفع کسی که اراده تسلط بر فلسطین یا هر کشور از کشورهای اسلامی و بیرون راندن مسلمانان از آنجا را دارد شرعاً بر مسلمانان واجب است. جواب سئوال دوم- در صورتی که فلسطین برای دفع دشمن کافی نباشد بر مسلمانان دیگر به ترتیب نزدیکی به محل – تا حدی که تمامی مسلمانانی که توان انجام این کار را دارند در برگیرد- واجب است.
جواب سئوال سوم- بله، تمام انواع کمکها، نظیر خدمات مالی و جانی و سایر وسایلی که منجر به تضعیف دشمن گردد واجب است. جواب سئوال چهارم- بله، بر تمامی مسلمانان در سایر مناطق و کشورها واجب است که یهود و حامیان و کمک دهندگان به او تحریم کنند. و هرکسی که از یهود چیزی خریده و یا تولیدات آنان را بپوشد و یا از محصولات آنها بخورد و یا هر نوع معامله تحاری یا غیر تجاری با آنان بکند با خدا و پیامبرش به ستیز، موجب غضب خدا و رسولش شده و به حق خیانت ورزیده و قلب اعراب و اسلام را جحریحه دارکرده و بلکه به موجب کلام اللهی « مَن یَتَولِهِم مِنکُم فإنَّه اِن َّ الله لا یَهدی القومِ الظالِمین» از دین اسلام خارج شده است. محمد حسین کاشف الغطا مدرسه بزرگ کاشف الغطا و مدرسه نجف اشرف فتوای کمیته فتوای جامع الازهر
کمیته فتوای جامع الازهر در روز یکشنبه 18 جمادی الاول سال 1357 ه. ق برابر با اول ژانویه سال 1956 م به ریاست آقای استاد شیخ حسن مَخلوف عضو جمعیت علمای بزرگ و مفتی سابق سرزمین مصر و با عضویت جناب آقایان « شیخ عیسی منول» عضو جمعیت علمای بزرگ و شیخ سابق دانشکده شریعت ( شافعی مذهب ) و « شیخ محمود شلتوت» عضو جمعیت علمای بزرگ ( حنفی مذهب ) و « شیخ محمد طنیخی» عضو جمعیت علمای بزرگ و مدیر وعظ و ارشاد ( مالکی مذهب ) و « شیخ محمد عبد اللطیف سبکی » عضو جمعیت علمای بزرگ و مدیر تفتیش جامع الازهر( حنبلی مذهب ) و با حضور «شیخ زکریا برّی» دبیر فتوی، تشکیل جلسه دادخ و در مورد استفتای مذکور نظر دادند. نک : کمیته فتوای جامع الازهر ( فتوای – نسبت به مسأله فلسطین). « فتوا جناب شیخ حسن مامون مفتی دیار مصر»: بسم الله الرحمن الرحیم الحمدالله وحده والصلاة و السلام علی من لا نبی بعده از درخواستی که از طرف برخی علمای الازهر شریف به همراه یادداشتی که در برگیرنده استفتای حکم شرعی در مورد صلح با رژیم اشغالگر قدس و پیمان با کشورهای استعمارگر و بیگانه دشمن مسلمین و اعراب و نیز در مورد تءییدکنندگان یهود در دشمنیهایش با مردم فلسطین تقدیم شده بود اطلاع حاصل کردیم.
جواب: از سئوال آشکار می شودکه فلسطین سرزمینی است که مسلمانان آن را فتح کرده و زمانی طولان در آنجا اقامت گزیده اند و بخشی از کشورهای اسلامی گردیده است که اغلب اهالی آن مسلمان هستندو به همراه آنان اقلیتی نیز از ادیان دیگر در آنجا اقامت دارند. فلسطین سرزمینی اسلامی است که احکام این گونه سرزمینها بر آن جریان دارد و یهود بخشی از این سرزمین را جدا کرده و برای خود در آنجا حکومتی غیر اسلامی بر پا نموده و اکثر اهالی مسلمان آن بخش را از آنجا بلیرون رانده است. برای شناخت حکم شریعت اسلام در مورد صلح با یهودیان فلسطین اشغالی بدون در نظر گرفتن جنبه سیاسی آن بایستی بدانیم که آیا هجوم دشمن به هر کشوری از کشورهای مسلمین جایز است یا نه و در صورتی که جایز نباشد چه کاری بر مسلمانان در مقابل این دشمنی واجب است. شریعت اسلام هجوم دشکمن را به کشوری اسلامی به هر انگیزه و سببی که باشد جایز ندانسته و سرزمین اسلامی بایستی توسط اهالی مسلمان آن حفظ شود و جایز نیست که هیچ تجاوزگری به آن تجاوز کند. در مورد اینکه حالت تجاوز به کشور اسلامی، جهاد با این دشمن با تمام نیرو بر اهالی آن واجب عینی می باشد در میان مسلمین هیچ اختلافی نیست. صاحب مغنی میگوید که جهاد در سه مورد واجب میشود، اول- زمانی که دو گروه مسلمین با یکدیگر برخورد کرده و در مقابل هم صف بکشند. دوم – هنگامی که کفار به کشوری حمله آورند جنگ با آنان و دفع آنها بر اهالی آن کشور واجب است.
سوم- زمانی که امام عده ای را برای اعزام به جبهه فرا خواند، این اعزام بر آنها واجب می باشد از این رو خداوند بر مسلمین واجب رده که دفع هر تجاوزی که ممکن است بر کشور آنها واقع شودآماده باشند. خداوند می فرمایند: « وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ». پس آمادگی برای جنگ دفاعی برضد هر کسی که به خاطر دین مسلمین بر آنها حمله ور شده و علیه هر کسی که بر کشور مسلمین طمع بورزد بر همه حکومتهای اسلامی واجب است. زیرا مسلمین بدون این آمادگی، امتی ضعیف می باشند که تجاوز به آنان برای دیگران آسان می شود. و آنچه یهود در فلسطین انجام داد تجاوز به کشوری اسلامی بوده است. لذا بر اهالی فلسطین واجب است که با قدرت، این تجاوز را پاسخ گویند تا آنکه یهود را از کشورشان بیرون رانده و این کشور را به حیطه اسلام بازگردانند. این امر بر تمامی اهالی فلسطین واجب عینی است نه واجب کفایی که اگر عده ای اقدام به ان کردند از دیگران ساقط شود. از انجا که کشورهای اسلامی به طور کلی خانه فرد مسلمان به شمار می آید، در صورت تجاوز دشمن، جهاد در مرحله اول بر اهالی همان کشور، و در مرحله بعد بر مسلمانان دیگری که در کشور های اسلامی دیگر اقامت دارند واجب می شود. زیرا گرچه به صورت مستقیم به کشورهای آنان تجاوز نشده اما از طریق تجاوز به کشور ی اسلامی که بخشی از کشورهای اسلامی است، آنها نیز مورد تجاوز دشمن واقع شده اند.
پس از آنکه حکم اسلام در مورد تجاوز به کشوری اسلامی را دانستیم، حکم شریعت در مورد صلح با متجاوز را میتوانیم دریابیم که آیا امری جایز است یا غیر مجاز جواب این است که صلح در صورتی که برای باز گرداندن بخش مورد تجاوز واقع شده به اهالی آن باشد صلحی جایز بوده و اما اگر برای تأیید تجاوز و تثبیت آن باشد بدان دلیل که تأید تجاوز باطل بوده و آنچه مترتب بر باطل است، صلحی باطل می بتشد. فقها، صلح با اهالی کشور دشمن و یا با گروهی از آنان را در صورتی که به مصلحت مسلمین باشد برای مدتی معین جایز شمرده اند. دلیل آن کلام خداوند استت که فرمود:« وَاَن جنحوا للمسلم فَانجنح لَها و تَوَکل عشلَی اللّه» و گفته اند گرچه این آیه مطلق و بدون هیچ قیدی است اما اجماع فقها برای اینکه این آیه را به مورد وجود مصلحت برای مسلمین مقید سازند آیه دیگری را اشاره می کنند که خداوند می فرماید: « وَلا تَهِنوا و تَدعوا الَیَ السَلمِ وَ انتُم الاعلَون». اما در موردی که مصلحتی در صلح وجود نداشته باشد فقها به اتفاق نظر صلح را جایز نمیدانند. و ما میبینیم که صلح بب پایه اینکه سرزمینهایی را که یهود از فلسطین سلب نموده در چنگ او باقی مانده و به اهالی آن بازگردانده نشود تنها مصلحت آنان را محقق ساخته و هیچ مصلحتی برای مسلمین در آن وجود ندارد، به همین دلیل ما از لحاظ شرعی این صلح را – مگر با وجود شرایط و قیودی که مصلحت مسلمین را محقق سازد_ جایز نمی دانیم.
جواب سئوال دوم – پیمانها و معاهداتی که مسلمانان با کشورهای غیر اسلامی دیگر منعقد میسازند در صورتی که به صلاح مسلمین باشد از نظر شرعی جایز است، اما اگر تأیید دولتی باشد که – مانند یهود متجاوز به فلسطین- به کشوراسلامی تجاوز کرده باشد تقویت طرف متجاوز بوده و برای آن فایده و سود دارد، این امر شرعا جایز نمی باشد و ما همکاری مسلمانان را برای رفع هر تجاوزی که بر کشورهای آنها واقع شود و اینکه آنان میان خود معاهدات و پیمانهایی منعقد سازند – که آنان را از لحاظ قول و فعل مانند قدرتی واحد نشان دهد که به شدت به هر کسی که خود خیال هجوم به هر کشور اسلامی را بپروراند یورش ببرد- بر این پیمانها ترجیح می دهیم. در صورتی که به این معاهدات و پیمانهایی که هدف انها تجاوز به کسی نبوده و تنها برای جلوگیری از تجاوز به وجود آمده تلاش سریع با تمام وسایل ممکن برای خرید اسلحه از تمامی طرفهایی که سازنده اسلحه می باشند انجام گیرد و نیز مبادرت به ساخت سلتح در کشورهای مسلمان – برای تقویت ارتشهای اسلامی هم پیمان- اضافه شود تمامأ امری است که برای تضمین سلامت امت اسلامی – که مسلمانان به سوی ان گام برداشته و آن را برای کشور خود و سایر کشورهای اسلاتمی و بلکه برای کشورهای غیر اسلامی آرزو دارند- واجب و ضروری می باشد. آنچه روشن است اینکه یهود دارای موضعی ویژه است که مه اهالی فلسطین و نه هیچ حکومت اسلامی با ان صلحی منعقد نکرده است. این رژیم هنوز از سرزمینهای اشغالی راغنده نشده و هنوز در فلسطین حضور دارد.
به موجب حکم سیاسی آرامش و آتش بسی که کشورها بر هر دو طرف تحمیل کردند، حکومتهای اسلامی به دنبال یافتن راه حلی عادلانه برای این مسءله رفتند ولی یهود به آن رضا نداده و با تجاوزات مکررشان- که بر کسی پوشیده نیست – آن را نقض نموده اند تمام آنچه مسلمانان انجام داده ند، اسرائیل آنرا تجاوز به حقوق خود می داند. این اقدامات عبارت است از محاصره اسرائیل و جلوگیری از ورود سلاح و مهماتی که برای رسیدن به این رژیم از کشورهای اسلامی عبور می کرد. برای آنکه ما حکم شریعت را در مورد این مسأله بدانیم یادآور می شویم که آنچه برای دشمنان ارسال می گردد دو نوع است. نوع اول- سلاح و آنچه در حکم اسلحه است و نوع دوم غذا و مثل آن است. فقها ارسال سلاح به دشمنان از طریق فروش سلاح به آنان را بدلیل آنکه موجب تقویت آنان در جنگ با مسلمانان میگردد منع کرده اند. این فقها همچنین ارسال مواد و آهن و چوب و هر چه در ساخت سلاح استفاده گردد را به دشمن – چه فروش آن پیش از آن واقع شده باشد- به دلیل آنکه این صلح در شرف نقض و پایمال شدن است و دشمنان در حال جنگ بر ضد ما هستنمد ممنوع کرده اند. شکی نیست که شأن یهود کمتر از کسی است که مسلمانان برای مدت معینی با او پیمان ترک مخاصمه بسته اند و به فرض اینکه حالت آرامش نیز صلح نامیده شود یهودیان با تجاوزاتشان آن را نقض کرده اند. و نقض صلح از یک طرف موجب بطلان آن می شود و نیز طرف دیگر را از پایبندی به ان آزاد می سازد.
اما در مورد نوع دوم مراسلات، فقها گفته اند که قیاس حکم به منع و جلوگیری از وصول غذا و لباس و.. به دشمنان می کند ولی ما حکم آن را از روی نص در می یابیم.نص هم آن است که پیامبر ( ص ) به ثمامه فرمان دادند که به اهالی مکه – در حالی که در حال جنگ با مسلمین بودند- آذوقه و دارو برساند.این نص در مورد کسانی است که به واسطه خویشاوندی به پیامبر مربوط بودند و به همین دلیل پیامبر پس از آنکه وضعیت آنها وخیم شد در خواست آنان را پاسخ گفت. و این حالت فعلا شامل یهودیان فلسطین نمی باشد، لذا ما با استناد به این قیاس ارسال هر چیزی را برای یهود، جایز نمی دانیم. زیرا ارسال هر چیزی برای آنان، اسرائیل را تقویت کرده و آنها را در تَشَبت و اصرار به موضعشان که قابل توجیه شزیعت نیست مغرور و فریفته می سازد. و الله تعالی اعلم.
فتوای اعضای جمعیت علمای بزرگ و بسیاری دیگر از علما و مدرسین در جامع الازهر در قاهره و دیگر مناطق مصر: « وجوب جهاد برای نجات فلسطین و حمایت از مسجد الاقصی» به فرزندان امت عرب و اسلام از علمای دانشگاه الازهر شریف « هذا بیان للناس و هدی و موعظة للمتقین» بسم الله الرحمن الرحیم
ای جماعت مسلمانان کار از کار گذشت و عوامل سرکشی و طغیان علیه فلسطین لشکر آراستند. در حالی که مسجد الاقصی نخستین قبله و حرم سوم و پایانه سیر شبانه خاتم الانبیین ( ص) در این سرزمین است. کار از کار گذشت و برای شما روشن شد که باطل هنوز در شباب است و هنوز هوی بر عقلهای آنها سیطره دارد و پیمانی را که راه عدل و انصاف می انگاشتند چیزی جز برنامه¬ریزی برای ظلم و اجحاف نمی باشد. امروز دیگر صبری بر آن ظلمی که می¬خواهند ما را در سرزمین خودمان با آن در مشکل اندازند و سینه¬های ما را به زمین آشنا سازند و پیوند های خلقهایی را که با خداوند در دین خدا و زبان و احساساتشان اتحاد به وجود آورده از هم بدرند باقی نمانده است. تصمیم سازمان ملل متحد تصمیمی است که از خود آن نیست و تصمیمی باطل و ظالمانه است که هیچ بهره ای از حق و عدالت در آن وجود ندارد. فلسطین ملک اعراب و مسلمین است که در آن جانهای گرانقدر و خونهای پاکی را بذل نموده اند و انشا الله علی رغم مخالفت اهل باطل و کارشکنان، ملک اعراب و مسلمانان باقی خواهد ماند و هیچ کس – هر که می خواهد باشد –نمی¬تواند با اعراب و مسلمین بر سر فلسطین به نزاع برخاسته و آن را پاره پاره کند. زمانی که سرکشان ستمگر به این اماکن مقدسه سوء قصد کردند فرزندان امت عرب و اسلام را چونان شیران ژیانی یافتند که از شرف خود دفاع کرده و سرکشان را با چنگالی خرد و دندانهایی فرو ریخته به عقب راندند.
آنان امروز مردانی در رویارویی و شیرانی در جان نثاری هستند و تاریخ سیرت اولیه آنان را به ایشان باز گردانده است« وَسَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ».
ای فرزندان عربیت و اسلام، شما در گذشته با دلیل و برهان آن چنان که خداوند می خواست برای گرفتن حقتان ستیز کردید تا آنجا که چهره حق بدون هیچ پوششی برای مردم روشن شد. اما دسیسه ها و فتنه های صهیونیست و اموال او توانست که چشم ها را کور و گوشرا کر و گردنها را خم و نرم کرده و با سواران و پیادهایش به این حق مقدس حمله ور شود. شما نا گهان خود را در سازمان ملل متحد تنها یافته و مدعیان یاری عدالت به آرامی از شما کناره گرفتند. برخی از آنان به شما اهانت کردند و برخی نیز به دشمنان شما گرایش پیدا کردند. بعضی هم سکوت اختیار کردند و خود را به بی طرفی زدند. در اینجا شما جهاد دلیل و برهان را به پایان برده بودید و در پی این جهاد، نجات و حمایت از حق است که جهادی دارای راه قانئنی و سخن مسموع و دارای شنونده می باشد. شما با این جهاد از وجود خود و از آینده فرزندان نسل آینده خود دفاع می کنید. پس از شرف خود دفاع می کنید. پس از شرف خود پاسداری و دفاع کرده و گرگها را از جنگل برانید و آن طور که حق جهاد است در راه خدا جهاد کنید. « فَلْیُقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ الَّذِینَ یَشْرُونَ الْحَیَاةَ الدُّنْیَا بِالآخِرَةِ وَمَن یُقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ فَیُقْتَلْ أَوْ یَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیما»ً « و الَّذِینَ آمَنُوا یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُوا یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَانِ إِنَّ کَیْدَ الشَّیْطَانِ کَانَ ضَعِیفاً» ای فرزندان عربیت و اسلام
( اسلحه برگرفته و به تنهایی یا دسته جمعی اعزام شوید ) مبادا تاریخ بنویسد که اعراب غیور و بزرگوار در مقابل ظلم به سجده افتاده و با خواری، ذلت را پذیرا شدند. کاری سخت و مشکل همه را فرا گرفته و امروز روز حل و فصل خاتمه کار است و روز شوخی و بازی نیست. هر عرب و هر فرد مسلمان در نقاط دور و نزدیک بایستی آنچه حیله مکاران و ستم تجاوزگران را از شرف و ناموس انان دفع می کند از جان و مالشان بذل کنند. راهها را بر آنها ببندید و در همه جا در کمین آنها باشید. انها را در تجارت و معامله محاصره تحریم کنید. در میان خود، گردانهای جهاد آماده سازید و به انچه خدا بر شما واجب کرده اقدام کنید و بدانید که اکنون جهاد بر هر کسی که توانایی جسمی و مالی دارد واجب عینی است و هر کسی که از این واجب روی گرداند سبب خشم الهی و نیز گناه بزرگی شده است. « اِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَیْهِ حَقًّا فِی التَّوْرَاةِ وَالإنْجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُمْ بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ»
شما که با ایمانتان به خدا، جان و مالتان را به او فروخته بودید هم اینک زمان بذل و تسلیم ان فرا رسیده است. به پیمان الهی وفا کنید تا او به پیمان شما وفا کند. جهان بایستی خشم شما را در کرامه و دفاعتان از حق نظاره کند. این خشم شما بایستی علیه دشمنان حق و دشمنان خودتان اشد نه علیه کسانی که هموطن و شما هستند حق شرف دارند و می بایستی مورد حمایت قرار گیرند. از اینکه بر فردی از این اشخاص ستم و تجاوز روا دارید بپرهیزید زیرا خداوند تجاوزگران را دوست ندارد. بایستی در تمامی نقاط زمین به کلمه جهاد جهاد جهاد که مومنین ان را دوست می دارند پاسخ و لبیک گفته شود. خدا یا شماست. امضاء شیخ محمد مأمون شناوی شیخ دانگاه الازهرشیخ محمد حسین مخلوف مفتی دیار مصر شیخ عبدالرحمن حسن وکیل شیخ دانشگاه الازهر شیخ محمد عبداللطیف دراز مدیر دانشگاه الازهر و دانشسراهای دینی شیخ محمود ابوالعیون منشی کل دانشگاه الازهر و دانشسراهای دینی شیخ عبدالجلیل عیسی شیخ دانشکده زبان عربی دانشگاه الازهر شیخ حسینی سلطان شیخ دانشکده اصول دین شیخ محمد جهنی شیخ دانشسرای قاهره شیخ عبدالرحمن تاج شیخ بخش عمومی شیخ محمود غمراوی بازرس الازهر شیخ ابراهیم حمروش شیخ محمود شلتوت شیخ ابراهیم جبالی شیخ محمد شربینی شیخ محمد عتریس شیخ محمد عرابه شیخ محمد عرفه شیخ حامد محسن شیخ عبدالفتاح عنانی شیخ فرغلی ریدی شیخ احمد حمیده شیخ محمد ابو شوسه شیخ علی معداوی
شیخ عبدالرحمن علیش و اعضای جمعیت علمای بزرگ و بسیاری از علما. مدرسین در دانشکده ها و دانشسراهای الازهر در قاهره و دیگر مناطق مصر. فتوای علامه سید محمد حبیب عبیدی مفتی موصل عراق وجوب جهاد برای نجات فلسطین
یکی از مقدمات مسلم و مشهود این است: حق پسر قدرت و حقیقت دختر برهان و دلیل است. مسأله اعراب و مسلمین در مورد مسأله نیز قضیه حق و حقیقت است که تنها از قبیل سخن تنها و ادعای محض به شمار نمی آید. از نظر اینکه این مسأله حقیقتی است که با دلیل و گواهی و برهانهایی قطعی و سندهایی در طول تقریبا ربع قرن به واسطه کمیته های متعدد و در زمانهای مختلف ثابت گردیده است. روشن است که حقیقت پس از آنکه با دلیل و برهان ثابت شد به صورت حق درآمده و از آنجا که حق فرزند قدرت است در اینجا هزار دلیل و برهان نیز سودی نمی بخشد. زیرا مطلب از این باب است که تحصیل حاصل از لحاظ منطقی ممنوع است و این فرزند مشروع ( حق ) پدرش را که چیزی جز قدرت نمی باشد طلب می کند. حقیقت با دلیل آشکار گردیده و به صورت حق درآمده و سپس نیروهای قهرمان آن را یاری می دهند. از آنجا که مسأله فلسطین حقی مشروع و قانونی برای اعراب و مسلمانان است بر آنها واجب است تا زمانی که قدرتمندان از روی ظلم و دشمنی با آنان به این حق اعتراف نکردند- پس از اینکه مشروع بودن آن اثبات شد و آنرا با صلح، تسلیم صاحبان قانونی و اصلی آن نکردند- این حق قانونی را از طریق قانونیش یعنی جهاد به دست آورند. آهن را تنها آهن می شکافد و تنها با قدرت به مقابل قدرت باید رفت. این موضوع، امر واجب شرعی اعراب و مسلمین در قبال مسأله فلسطین و یگانه داروی موثر می باشد.
از آنجا که مقدمات واجب نیز مانند خود واجب، واجب می باشند فراهم ساختن نیرو به منظور به دست آوردن توانایی لازم برای انجام امر واجب جهاد نیز واجبی حتمی است. در حالی که این موضوع با نص قران اثبات شده که خداوند می فرماید: «وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّة» و بدین لحاظ که ترتیب آیه کریمه به مقتضای قواعد علم بیان عربی مقتضی عمومیت نیرو بدون هیچ گونه تخصیصی به یکی از انواع آن باشد و اتحاد و همدلی در رتبه ای بالاتر از سلاح و مهمات از بزرگترین انواع نیرو در این شرایط حساس و پیچیده در مقابل دشمن کینه توز و پر عناد می باشد، چگونه می تواند غیر از این باشد در حالی که وجوب آن با دو آیه از قران عزیز ثابت شده که می فرمایند:« وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ» و « ولا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ»
ریحکم در این آیه به معنای قدرت شما بوده و آیه در مقام هشدار و دادن توجهه، به ما میفهماند که تنازع و کشمکش موجب ناکامی آروز و از بین رفتن قدرت و نیز ننگ شکست می باشد. و جانها و مالها که طلایه داران عمل به واجبات می باشند در حالت جنگ – تا حد کفایت که بعدا این مقدار بعدا خواهد آمد- در مالکیت ما نبوده بلکه ملک خدا می باشد که او آنها را از ما اگر مومن باشیم خریداری کرده است. این نص قران است که «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ » ما باید در صورتنی که به راستی مسلمان و معتقد به قرآن مبین هستیم به این معامله ای که خدا با ما انجام داده بشارت و مژ ده دهیم که «فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُمْ بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ» فتوای مهم کمیته دانشگاه الازهر راجع به فروش زمینهای فلسطین به یهودیان در سال 1369 ق کمیته فتوای دانشگاه الازهر شریف به ریاست جناب مفتی مصر در مورد تحریم فروش زمینهای فلسطین به یهودیان و وجوب تحریم و عدم معامله با آنان، فتوای مهمی صادر کرد که عبارت است از: « هر کسی که فروش زمینهای فلسطین به یهودیان یا معامله با آنان را از طریق خرید مغازه ها و تجارتخانه های آنان و یا ترویج و توزیع کالاها و تولیدات آنان را مباح بداند، مرتد بوده و از گرده مسلمین خارج می باشد.» ن. ر : کمیته فتوای دانشگاه الازهر شریف ( فتوای – راجع به فروش زمینهای فلسطین به یهودیان – 1366 ه ق.) فتوای شیخ سعد الدین علمی در مورد فروش زمین به یهودیان
شیخ سعد الدین علمی یکی از علمای فلسطینی و مفتی شهر قدس فتوایی مبنی بر تکفیر مسلمانانی که زمین به یهودیان بفروشند صادر کرد. در این فتوا آمده است که: « هر مسلمانی که زمینی به یهودیان بفروشد، مرتد به شمار می آید و عقد و ازدواج وی لغو میگردد و در گورستان مسلمانان به خاک سپرده نخواهد شد.» شیخ سسعدالدین علمی درای مناصب زیر بوده است: مفتی قدس، رئیس قضات کرانه باختری، رئیس شورای اوقاف و امور مقدمات اسلامی، رئیس هیئت امنای دانشکده علوم و تکنولوژی، رئیس هیئت امنای دانشکده ـ الدعوة و اصول دین»، رئیس انجمن علوم و فرهنگ اسلامی، رئیس شورای عالی، عضو شورای جهانی مساجد انجمن جهان اسلام مکه. ن.ر: فتواهای شرعی علمای اسلام در مورد فلسطین انتهای پیام/س
12:50 - 24 اسفند 1390
3 بازنشر
132 بازدید
1 پاسخ