نيم نگاهي به جمهوري بلاروس
خبرگزاري فارس: رويكرد ايران براي گسترش مناسبات با كشورهايي كه در منطقه و جهان قابليت‌هاي گسترده‌اي دارند، سياستي است كه در قبال مواضع كشورهاي اروپايي اتخاذ شده و به نظر مي‌رسد مناسب نيز باشد.بلاروس يك از آن كشورهايي است كه مي‌توان در مبادلات دو جانبه از قابليت‌هاي دو طرف استفاده‌هاي بهينه‌اي را كرد.
به گزارش خبرنگار سياسي خبرگزاري فارس، محمود احمدي نژاد رئيس جمهور اسلامي ايران فردا دوشنبه براي سفري دو روزه و در راستاي ارتقا سطح روابط و گسترش مناسبات عازم مينسك پايتخت بلاروس خواهد شد.
الكساندر لوكاشنكو رئيس جمهور بلاروس نيز در دوران رياست جمهوري خود دو سفر به تهران داشته است، وي زمستان سال گذشته به تهران آمد و چند سند همكاري و تفاهم نامه به امضاء مقامات طرفين رسيد.
بلاروس در بين 15 جمهوري سابق اتحاديه جماهير شوروي، يكي از پشرفته‌ترين كشورها در زمينه‌هاي اقتصادي و علمي بوده و پس از روسيه و اوكراين مقام سوم را به خود اختصاص داده است.
بلاروس با مساحتي بالغ بر 207 هزار كيلومتر مربع و جمعيت 10 ميليون نفري در قاره اروپا واقع شده و از شمال و شرق با روسيه، لتوني و ليتواني، از غرب با لهستان و از جنوب با اوكراين هم مرز است.
پايتخت بلاروس مينسك، زبان و خط مردم اين كشور زبان روسي و بلاروسي و خط سيريليك و مذهب مردم اين جمهوري ارتدكس شرقي، ارتدكس رومي، پرتستان، يهودي و مسلمان مي‌باشد.
گروههاي نژادي مختلفي از جمله بلاروسي،روسي، لهستاني و اوكرايني در اين كشور وجود دارند و اين كشور داراي 6 استان از جمله مينسك، برست، ويتبسك، گومل، گرودنو و موگيلف مي‌باشد.
*تاريخ بلاروس
بين قرون 6 و 8 ميلادي آنچه كه هم اكنون به نام بلاروس ناميده مي شود، تحت سكونت مردم اسلاوها قرار داشت، كه هنوز هم بر آن كشور سيطره دارند. تدريجاً اسلاوهاي قديمي شرق شروع به برقراري ارتباط با ورنجيان‌ها نمودند و كشوري را تحت عنوان روسيه كييفي روسيه تشكيل دادند، كه عمدتاً نواحي اطراف پولاتسك نوين امروزي در بخش شمالي آن كشور در برمي گيرد.
در قرن 13 ميلادي اين كشور به نحو ناهنجاري تحت تاثير حمله امپراطوري مغول قرار گرفت و نهايتاً بخشهايي از روسيه توسط دوك نشين بزرگ ليتواني تصرف شد.
سرزمينهاي اصلي اين دوك نشين شامل نواحي اطراف شهرهاي كرناوه، تراكاي، ويلنيوس، بودند، اما خود دوك نشين اغلب در حال نبرد بود و فتوحات مشهوري را عليه مغولها در شرق، مردم تركيه در جنوب و سرداران تيوتونيك در غرب داشتند و تا قرن 15 دوك نشين بزرگ ليتواني تا بخش عمده‌اي از اروپاي غربي از درياي بالتيك تا درياي سياه گسترش يافت.
*استقلال بلاروس
بلاروس در 27 ژولاي 1990 موجوديت خود را اعلام نمود و در 25 اوت 1991، با به دست آوردن استقلال كامل خود، رسما به جمهوري بلاروس تبديل شد.
در حدود همان زمان بود كه استانيسلاو ششكويچ رئيس شوراي عالي بلاروس در مقام رهبري بلند پايه بلاروس گرديد، ششكويچ، در كنار بوريس يلتسين از روسيه و لئونيد كراوچك از اوكراين در 8 دسامبر1991 در بلاوژسكايا پوشچا در همايشي رسما انحلال اتحاد شوروي و تشكيل مشترك المنافع كشورهاي مستقل را اعلام نمودند.
تا سال 1994اين كشور به وسيله الكساندر لوكاشنكو رهبري مي شد، كه مورد انتقاد دولتهاي غربي، (گروه) ناظر حقوق بشر و ديگر سازمانهاي غيردولتي غربي به خاطر سياستهاي داخلي خود به سبك اتحاد شوروي سابق، واقع شد و از سال 2005 به نظر مي رسد كه جنبشي در بلاروس به سوي اتحاد مجدد با روسيه صورت گرفته باشد و بالاخره در نوامبر2005، يك پيش نويس از قانون اساسي براي تصويب به هردو (رئيس جمهور) ولاديمير پوتين و لوكاشنكو تسليم شده است.
دو كشور روسيه و روسيه سفيد از جمله كشورهايي قلمداد مي‌شوند كه پس از فروپاشي اتحاد شوروي همواره سعي كرده‌اند به نفع جهان تك قطبي و مخالفت با يك جانبه گرايي آمريكا مبادرت كنند، از اين رو مي‌توان اذعان داشت كه زمينه هاي مناسبي براي گسترش مناسبات تهران با مسكو و مينسك وجود دارد.
در طول دهه 1990 ميلادي و به ويژه در اواسط آن با آغاز همكاري هاي هسته‌اي جمهوري اسلامي ايران و فدراسيون روسيه و تمايل بخش عمده‌اي از نخبگان اين كشور به اورآسيا گرايي و مخالفت با هژموني ايالات متحده آمريكا و همچنين همسايگي دو كشور ايران و روسيه همكاري هاي دو جانبه در عرصه‌هاي علمي، فناوري و دفاعي گسترش يافته است.
*مناطق ديدني
مينسك پايتخت جمهوري بلاروس و يكي از بزرگترين مراكز اداري ؛ فرهنگي و علمي اين كشور مي باشد، مساحت اين شهر تقريبأ 159 كيلومتر مربع و داراي جمعيت يك ميليون و هفتصد و بيست و نه هزار نفر و داراي نه منطقه مي باشد.
مينسك آب و هوايي معتدل با رطوبت متأثر ازاقيانوس اطلس دارد و عليرغم اين كه امروز مينسك داراي ظاهري بسيار جوان و مدرن را دارد، اما يكي از قديمي ترين شهر هاي اروپا حتي قديمي تر از مسكو(1147)، ويلنوس (1323)، برلين (1137) و استكهلم (1252) است.
براي اولين بار در سال 1067 ميلادي نام اين شهر در متون كتبي نوشته شده است، در اين سال در رودخانه نميگا جنگ خونين بين شاهزادگان "كيف" و "پولوتسك" در گرفت كه حتي در حماسه هاي روسي از آن ياد شده است.
نام ابتدايي اين شهر منسك بوده است، اين كلمه از واژه "مينا" يا "مينيات" روسي گرفته شده كه ترجمه آن به معني "تبادل " و"مبادله كردن" مي باشد، علت اتخاذ نام اين شهر از لغات فوق الذكر قرار گرفتن آن در مسير بازرگاني مي باشد جايي كه در قديم در آن تبادل كالا مي شد، بعضي ديگر معتقدند كه نام اين شهر از رودخانه نميگا گرفته شده است.
در قرن يازدهم ميلادي مينسك يكي ازشهر هاي پر قدرت و ثروتمند بود، دو جاده بزرگ از اين شهر مي گذشت ، جاده شمالي از روستاهاي " لوگويسك" و "باريسف" ، "اورشو" ، " آسمالنسك" به سمت شهر مسكو و جاده جنوب شرقي از"اسلوتسك" به "والين" و نهايتاً به "برست " در غرب منتهي مي شدند كه در حكم دو جريان اصلي توسعه و غني سازي مينسك به شمار مي رفتند.
طي قرون 17 و18 ، مينسك از قسمت جنوبي و شرقي و همچنين از سمت غرب وسعت مي يابد . فقط بخش باتلاقي واقع در قسمت شمالي اين شهر مانع از پيشروي اين شهر از سمت شمال بوده است، شهر توسط دژهاي محكم احاطه شده و رودخانه و باتلاقهاي غير قابل عبور حاشيه اي نيز به اين شهر قدرت و استحكام بخشيدند.
رودخانه "اسوايسلوچ" اين شهر را به دو بخش پاييني "شامل بازار و ناحيه هم جوار آن" و بخش بالايي "شامل مبادين مختلف و نيز بازار بالايي" تقسيم كرده بود .
در سال 1796 در زمان امپراتوري روسيه پاول اول، نماد شهر تصويب شد و اين نماد تصوير مادر مقدس "مريم مقدس" در آسمان به همراه فرشتگان است كه با نماد دولتي تلفيق شده است.
در قرنهاي 17 تا 19 ميلادي ارزشمند ترين سبك هاي هنر معماري مينسك مربوط مي‌شود به ساختمان هاي اصلي و مذهبي شهر كه بيشتر آنها در مناطق قديمي شهر قرار دارند.
در سال 1974 براي قدر داني شهروندان اين شهر و شايستگي آنها در طي جنگ جهاني دوم عليه نيروهاي آلمان "سالهاي 1941-1944 " به اين شهر لقب شهر قهرمان داده شد و در طي اين جنگ تقريبأ 90 درصد اين شهر تخريب شد.
امروزه مينسك مركز سياسي، فرهنگي، اقتصادي و تبليغاتي كشور بلاروس است و شهري زيبا و شادبخش به شمار مي‌رود، با قدم زدن و گردش كردن در خيابان ها و مكان هاي ديدني اين شهر ؛ گذشت زمان احساس نمي شود، اين شهر با ظاهري امروزي و جوان خود داراي خيابان هاي تميز ؛ گياهان سر سبزو ميدان‌هاي زيبا مي باشد، ولي مهمتر از همه ساكنان مهربان و مهمان نواز و خون گرم اين شهر هستند كه بر زيبايي شهر افزوده و تآثير عميقي بر خاطرات مي گزارد طوري كه گفته مي شود انسان هميشه دوست دارد به مينسك برگردد تا دوباره عشق و بي ريايي اين شهر را تجربه كند.
* گرودنو
شهر گرودنو مركز استان گرودنو در قسمت غربي كشور بلاروس با مساحت 80 كليومترمربع و در ساحل رود نيومان واقع شده است ، جمعيت اين شهر طبق آمار سال 2005 ميلادي سيصد و هفده هزار و سيصد شصت و شش نفر مي‌باشد.
گرودنو از شهرهاي قديمي بلاروس بشمار مي رود و براي اولين بار از اين شهر در سال 1128 ميلادي نام برده شده است، در قرنهاي 12 و 13 اين شهر مانند يك دژ كوچك در مسير راه بازرگاني شكل گرفت كه در آن قبايل "كريويچي، ياتوياگي و ليتوا" زندگي مي كردند.
در سال 1241 ميلادي در زمان شاهزاده "يوريا گلبويچ" شهر در اشغال تارتارها بود و در سال هزار و دويست هشتاد و چهار ميلادي اين شهر به تصرف آلمان ها در آمد، در زمان " شاهزاده ميندوگا"، براي اولين بار گردنو جزئي از پادشاهي ليتواني شد و در سال 1569 ميلادي اين شهر بعنوان مركز نظامي گرودنو قرار گرفت.
در فاصله سالهاي 1770 تا 1780 ميلادي در اين شهر كارخانجات مختلف مهمات سازي، اسلحه سازي، نساجي و غيره ساخته شدند همچنين اولين تئاتر شهر تأسيس گرديد و درسالهاي 1775ميلادي تا 1781 آكادمي پزشكي شهر گرودنو بناشد.
در سال 1795 اين شهر به امپراطوري روسيه پيوست و در سال 1801 مركز استان گرودنو قرار گرفت، همچنين در سال 1812 ارتش ناپلئون آنجا را تسخير كرد و در سال 1862 ميلادي گرودنو در مسير راه آهن پتربورگ (روسيه ) - ورشو (لهستان) قرار گرفت كه در نتيجه موجبات پيشرفت صنعتي از جمله صنايع چوب و تنباكو را فراهم آورد.
پس از جنگ ميان شوروي و لهستان در سالهاي 1921-1919، گرودنو از قسمت غربي بلاروس جدا شد و جزو كشور لهستان درآمد، ولي در سپتامبر سال 1939 ميلادي گرودنو مجدداً بعنوان مركز استان گرودنو در بلاروس قرار گرفت و بلافاصله بعد از آغاز جنگ جهاني دوم اين شهر توسط نيروهاي آلمان به اشغال درآمد و در 16 ژولاي توسط ارتش بلاروس آزاد گرديد.
در سپتامبر سال 1944 گرودنو بطور رسمي مركز استان گرودنو در بلاروس قرار گرفت و اين شهر در اثر جنگ به شدت تخريب شده بود، ولي قسمت اعظم مكان هاي ديدني اين شهر حفظ شده است.
امروزه اين شهر منحصر به فرد داراي تاريخي ارزشمند و بناهاي يادبود و فرهنگي زيبايي است كه گذشته و حال اين شهر را به هم پيوند داده‌اند.
انتهاي پيام/2
13:24 - 30 اردیبهشت 1386
0 بازدید
1 پاسخ