پرسش از دکتر قالیباف؛ آیا تفاهم نامه یک سند پیروزی است؟
در شرایط حساس کنونی که ملت ایران با دقت و حساسیت بالایی تحولات سیاسی و امنیتی کشور را دنبال میکنند، شفافیت در عملکرد مسئولان و پاسخگویی به دغدغه های عمومی، یک وظیفه و ضرورت اجتناب ناپذیر است. تفاهم نامه اسلام آباد، به عنوان یکی از مهمترین رویدادهای دیپلماتیک پس از جنگ تحمیلی سوم، با پیام همزمان رهبر معظم انقلاب همراه شد که چارچوبی هشیارانه و نظارتی را ترسیم کرد. اکنون که مدتی از امضای این تفاهم میگذرد و با نقض های متعدد از سوی آمریکا مواجه شده است، پرسش های جدی از سوی مردم درباره نسبت ادعای «پیروزی» با واقعیت های میدانی و حقوقی مطرح است. در ادامه با امید به پاسخگویی مسئولانه، برخی از این پرسش ها در قالب یک نامه از آقای قالیباف پرسیده شده است.
جناب آقای دکتر قالیباف، عضو محترم شعام و رئیس هیئت مذاکره کننده ایران در تفاهم نامه اسلام آبادبا سلام و احترام؛حضرت آیت الله سیدمجتبی خامنه ای (دام ظله العالی) در پیام ۲۸ خرداد ۱۴۰۵، در مورد امضای تفاهم نامه با صراحتی کم نظیر فرمودند: «بنده علی الاصول، نظر دیگری داشتم» و اجازه امضای این تفاهم را صرفاً بر اساس تعهد جنابعالی و سایر اعضای شورای عالی امنیت ملی به سه شرط اساسی صادر کردند: پاسداشت حقوق ملت ایران، صیانت از جبهه مقاومت، و ایستادگی در برابر زیاده خواهی های آمریکا. ایشان همچنین مردم را به نظارت بر تحقق شروط فراخواندند و تأکید کردند که مذاکرات حضوری آینده به معنای پذیرش نظر دشمن نخواهد بود.اکنون، با گذشت نزدیک به دو ماه از امضای این تفاهم، و در شرایطی که خودتان در تاریخ ۱۸ تیر، پنج مورد نقض کلیدی توسط آمریکا را فهرست کردید و سخنگوی وزارت خارجه نیز از مثله شدن اجزای تفاهم توسط دشمن سخن گفت و ایران به طور رسمی اجرای تفاهم را متوقف کرد، این پرسش اساسی مطرح میشود که تفاهم نامه ای که در عمل با نقض های متعدد دشمن مواجه شد و به توقف اجرا انجامید، «سند پیروزی» است یا «سند شکست یک فرآیند»؟
آیا ادعای «پیروزی» با روح پیام رهبری که مبتنی بر هشیاری، بی اعتمادی به دشمن و نظارت مستمر بر تحقق شروط بود، همخوانی دارد؟ در حالی کهالف- به جای پاسداشت حقوق ملت ایران، آزادسازی اموال محقق نشد، تحریم های جدید وضع شد، و حملات به تأسیسات جنوب ایران ادامه یافتب- به جای صیانت از جبهه مقاومت، اشغالگری در لبنان تداوم یافت و حملات به جبهه مقاومت قطع نشده است.ج- به جای ایستادگی در برابر زیاده خواهی های آمریکا، آمریکا نه تنها از زیاده خواهی دست نکشید، بلکه با ایجاد کریدور موازی در تنگه هرمز و حمله به تأسیسات پایش، بر زیاده خواهی خود افزود.د- تفاهم نامه سندی است که اجرایش متوقف شده است.چگونه میتوان از مردم خواست از «پیروزی» لذت ببرند، در حالی که رهبری فرمودند مردم باید ناظر و مطالبه گر تحقق شروط فوق باشند؟ آیا تغییر روایت از «نظارت بر تحقق شروط» به «جشن پیروزی»، با تعهدی که جنابعالی در پاسخ به پیام رهبری فرمودید سازگار است؟
آقای قالیباف، مردم منتظرند بدانند پیروزیِ وعده داده شده شما در کدام بند از تفاهم تبلور یافته که علیرغم نقض های مکرر و توقف اجرا، همچنان از آن به عنوان «سند افتخار» یاد میشود؟امید آنکه با شفاف سازی و پاسخگویی مسئولانه، دغدغه های مردم و چارچوب هشیارانه رهبری را به رسمیت بشناسید و پاسخ بدهیدوالسلام علیکم و رحمة الله و برکاتهسخنی با خواننده محترم:جای هیچ تردیدی نیست که ملت ایران و نیروهای مسلح در دفاع از کشور و شکست اهداف دشمن پیروز بودند و این پیروزی یعنی «ناکامی دشمن در رسیدن به اهدافش» متعلق به مردم و نیروهای مسلح است. اما ثبت دستاوردهای میدانی در یک سند حقوقی، نیازمند تحقق عینی شروط در میدان دیپلماسی است. بنابراین پیروزی بر دشمن به تفاهمی که قربانی نقض عهد های دشمن شد و نتوانست دستاوردهای میدان را در دیپلماسی تثبیت کند، مرتبط نیست. بنابراین به نظر می رسد با توجه به موارد فوق الذکر، ادعای «سند پیروزی» برای تفاهمی که با نقض های متعدد مواجه شد و به توقف اجرا انجامید، گزاره ای نارسا و شتابزده است که با چارچوب هشیارانه پیام رهبری همخوانی ندارد.
00:51 - 26 مرداد 1405