فرصت کوتاه رو غنیمت بشمرید

لطفا مصلحت کشور رو با تجربیات و تخصصتون در هم بیامیزید و از این فرصت استفاده کنید. جنگ هزینه زیادی به ما تحمیل کرده؛ بخصوص هزینه انسانی... اما فرصتهایی هم ایجاد کرد.... مهم ترینش عیان شدن امنیت بالاتر سرمایه گذاری در ایران نسبت به کشورهای حوزه خلیج فارس. همه ی جهان شاهد بودن با وجود برخورداری از پیشرفته ترین سامانه های دفاعی؛ زیرساختها و هرنوع سرمایه گذاری در کشورهای کوچکی مثل قطر و امارات در مواقع بحرانی فاقد امنیته. در مقابل؛ ایران رو داریم که: ۱. پهناوره؛ هر نوع تعرض به شرکت ها حتی برای قدرتمندترین ارتش جهان سخت و پرهزینه س. ۲. زمین؛ آب شیرین و نیروی کار کافی با هزینه بسیار کمتر در اختیار شرکت ها قرار میگیره. ۳. تنوع منابع طبیعی، تنوع فرهنگی و در نهایت جذابیت برای سکونت و تفریح مطمئنا قابل قیاس با کشورهای سراسر ریگزار نیست. و مزایای دیگه که فهرست کردنشون خیلی ساده س. در چنین شرایطی اگر اجازه ی ورود و تضمین امنیت «سرمایه گذاران» و البته «گردشگران» از طریق مراجع ذی صلاح اتخاذ بشه؛ چند درصد از سرمایه گذاران حاضرن بجای ایران؛ کشوری مثل امارات، کویت و قطر رو انتخاب کنن؟ سودش برای کشور و مردم ما هم که کاملا مشخصه؛ افزایش سرمایه، افزایش فرصت های شغلی، افزایش ارزش پول ملی، بالارفتن سطح رفاه. چرا باید چنین فرصتی رو از دست بدیم و البته همه ی اینها در حالیه که با استفاده از همین فرصت میتونیم رقبای محلیمون رو هم تضعیف کنیم. در حقیقت بعد از سالها و دهه ها؛ سهممون از توسعه رو مطالبه می‌کنیم و کار ناشرع یا خلاف عرفی هم انجام نمیدیم. به این شکل هم استقلالمون حفظ میشه؛ هم آزادیمون و هم رضایت مردم از زندگی بیشتر میشه. ولله که مسائل دین و مذهب هم در چنین شرایطی بهتر رشد میکنه. فقط بهش فکر کنید: - نه تحریمی داریم - نه مجبوریم نفت رو نصف قیمت بدیم چین و در ازاش کالای بی کیفیت بگیریم. - نه مجبوریم به مردم یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان (البته فعلا بالقوه) برای نیازهای اولیه یارانه بدیم و عزت نفسشون رو خدشه دار کنیم. ـ نه مجبوریم اتومبیلی که مردم کشورهای همسایه چند سال سوار شدن رو به قیمت چند برابر نوی همون ماشین بخریم. - نه هر سال یا چند سال یه بار مردم ناراضی رو کف خیابون میبینیم. ما میتونیم... ما فرصت داریم. هم پیشرفت کنیم؛ هم به دشمن ضربه بزنیم... همزمان.