فرار؛ توهمِ نجات در جنگ روانی

همه جنگ‌ها با موشک آغاز نمی‌شوند؛ بعضی جنگ‌ها، اول در ذهن مردم شلیک می‌شوند. آیات ۱۲ تا ۲۰ سوره احزاب، روایت لحظه‌ای است که دشمن، پیش از شکستن دیوارها، سراغ شکستنِ دل‌ها رفت؛ ترس ساخت، تردید پخش کرد و عقب‌نشینی را «راه نجات» نامید. اما قرآن، وسط همان محاصره، یک حقیقت تکان‌دهنده را اعلام کرد: ﴿ قُل لَّن يَنفَعَكُمُ الْفِرَارُ ﴾؛ فرار، امنیت نمی‌آورد.
خبرگزاری فارس _ کرمان: سوره احزاب، فقط روایت یک نبرد تاریخی نیست؛ نقشه‌خوانیِ جنگی است که پیش از خاکریزها، در ذهن‌ها آغاز می‌شود.پس از آنکه قرآن در آیات گذشته، «مرجع» را تثبیت کرد، از «میثاق غلیظ» سخن گفت و سپس «صدق» را در میدان آزمود، حالا در آیات ۱۲ تا ۲۰، به یکی از پیچیده‌ترین لایه‌های نبرد می‌رسد: جنگ روانی.
اینجا دیگر دشمن فقط با لشکر حمله نمی‌کند؛ با روایت حمله می‌کند.قرآن صحنه‌ای را تصویر می‌کند که در آن، عده‌ای مدام از شکست می‌گویند، عده‌ای مردم را به فرار دعوت می‌کنند و عده‌ای دیگر، اصلِ وعده حق را زیر سؤال می‌برند.و عجیب اینکه این آیات، فقط تصویر یک صحنه تاریخی نیستند؛ انگار برای همین روزها نازل شده‌اند.روزی که دشمن، قبل از هر حمله‌ای، تلاش می‌کند مردم را از درون خالی کند.

وقتی وعده حق را «فریب» نامیدند

آیه ۱۲﴿ وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا ﴾ترجمه:«و آن‌گاه که منافقان و کسانی که در دل‌هایشان بیماری بود، می‌گفتند: خدا و پیامبرش جز فریب، به ما وعده‌ای نداده‌اند.»
تفسیر :قرآن اینجا، خطرناک‌ترین مرحله جنگ را نشان می‌دهد؛ جایی که دشمن تلاش می‌کند «اعتماد» را بزند.منافقان نگفتند دشمن قوی است؛ گفتند وعده‌ها دروغ بود. یعنی هدف اصلی، تخریب «امید» بود.چون جامعه‌ای که امیدش فرو بریزد، پیش از شکست نظامی، از درون فروپاشیده است.
برای همین، قرآن ریشه این حرف‌ها را توضیح می‌دهد: ﴿ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ ﴾یعنی مشکل، فقط تحلیل اشتباه نبود؛ بیماریِ دل بود. دل‌هایی که در لحظه فشار، دیگر توان ایستادن نداشتند.اینجاست که سوره احزاب، یک حقیقت مهم را روشن می‌کند: بعضی‌ها، هنگام آرامش، مؤمن به‌نظر می‌رسند؛ اما فشار که می‌رسد، اولین چیزی که از دست می‌دهند، «اعتماد به وعده حق» است.

وقتی مردم را به عقب‌نشینی دعوت کردند

آیات ۱۳ و ۱۴﴿وَإِذْ قَالَت طَّائِفَةٌ مِّنْهُمْ يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا ۚ وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِّنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ۖ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا﴾﴿وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِم مِّنْ أَقْطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ لَآتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوا بِهَا إِلَّا يَسِيرًا﴾ترجمه:«و آن‌گاه که گروهی از آنان گفتند: ای مردم یثرب، اینجا جای ماندن شما نیست، بازگردید؛ و گروهی از آنان از پیامبر اجازه می‌خواستند و می‌گفتند خانه‌های ما بی‌حفاظ است، درحالی‌که بی‌حفاظ نبود؛ آنان جز فرار، قصدی نداشتند.»«و اگر از اطراف مدینه بر آنان هجوم آورده می‌شد و سپس از آنان می‌خواستند دست به فتنه و آشوب بزنند، حتماً آن را می‌پذیرفتند و جز اندکی درنگ نمی‌کردند.»
تفسیر :اینجا قرآن، عملیات روانی را دقیق‌تر افشا می‌کند.شعارشان چه بود؟ ﴿ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا ﴾یعنی: ● «دیگر فایده‌ای ندارد.»● «بمانید، شکست می‌خورید.»● «نجات، در عقب‌نشینی است.»اما قرآن پرده را کنار می‌زند: ﴿إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا﴾یعنی پشت این تحلیل‌ها، حقیقت دیگری پنهان بود: فرار از مسوولیت.و آیه بعد، خطر را عمیق‌تر می‌کند؛ قرآن می‌گوید این‌ها فقط اهل فرار نبودند، بلکه اگر دشمن راهی پیدا می‌کرد، آماده بودند جامعه را به آشوب و فتنه هم بکشانند. چون انسانی که «ترس» محور تصمیمش شود، کم‌کم مرز حق و باطل را هم گم می‌کند.

عهدی که شکستنش، رسوایی می‌آورد

آیات ۱۵ و ۱۶﴿ وَلَقَدْ كَانُوا عَاهَدُوا اللَّهَ مِن قَبْلُ لَا يُوَلُّونَ الْأَدْبَارَ ۚ وَكَانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْئُولًا ﴾﴿ قُل لَّن يَنفَعَكُمُ الْفِرَارُ إِن فَرَرْتُم مِّنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ وَإِذًا لَّا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًا ﴾ترجمه :«و آنان پیش از این با خدا پیمان بسته بودند که پشت به دشمن نکنند، و پیمان خدا مورد سؤال قرار خواهد گرفت.»«بگو اگر از مرگ یا کشته شدن فرار کنید، این فرار هرگز به حال شما سودی نخواهد داشت و در آن صورت، جز اندکی بهره‌مند نخواهید شد.»
تفسیر :قرآن اینجا، مسئله را فقط «ترس» نمی‌داند؛ مسئله، شکستنِ عهد است.این‌ها قبلاً پیمان داده بودند که میدان را خالی نکنند؛ اما وقتی فشار رسید، پیمانشان را فراموش کردند.برای همین، قرآن هشدار می‌دهد ﴿ وَكَانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْئُولًا ﴾یعنی هیچ عهدی، بی‌حساب رها نمی‌شود. و بعد، یک اصل تکان‌دهنده را بیان می‌کند:﴿ لَّن يَنفَعَكُمُ الْفِرَارُ ﴾ یعنی فرار، همیشه نجات نیست.گاهی انسان، برای حفظ جانش از میدان فاصله می‌گیرد، اما همان فاصله، هویت و حقیقتش را نابود می‌کند.

آنان که فقط وقتِ خطر پنهان می‌شوند

آیات ۱۷ تا ۲۰﴿قُلْ مَن ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُم مِّنَ اللَّهِ إِنْ أَرَادَ بِكُمْ سُوءًا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةً ۚ وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا﴾﴿قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الْمُعَوِّقِينَ مِنكُمْ وَالْقَائِلِينَ لِإِخْوَانِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا ۖ وَلَا يَأْتُونَ الْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا﴾﴿أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَإِذَا جَاءَ الْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَالَّذِي يُغْشَىٰ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ ۖ فَإِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ ۚ أُولَٰئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا فَأَحْبَطَ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا﴾﴿يَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا ۖ وَإِن يَأْتِ الْأَحْزَابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُم بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ يَسْأَلُونَ عَنْ أَنبَائِكُمْ ۖ وَلَوْ كَانُوا فِيكُم مَّا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا﴾
ترجمه:«بگو چه کسی می‌تواند شما را در برابر خدا حفظ کند اگر برای شما بدی بخواهد یا رحمتی برای شما اراده کند؟ و آنان جز خدا، هیچ سرپرست و یاوری نخواهند یافت.»«خداوند، بازدارندگانِ شما و آنان را که به برادرانشان می‌گفتند: "به سوی ما بیایید" می‌شناسد؛ و آنان جز اندکی در میدان حاضر نمی‌شوند.»«آنان نسبت به شما بخیل‌اند؛ و هنگامی که ترس فرا رسد، آنان را می‌بینی که چشمانشان از شدت ترس می‌چرخد، مانند کسی که مرگ او را فرا گرفته است؛ اما هنگامی که ترس برطرف شود، با زبان‌هایی تند شما را می‌آزارند و نسبت به خیر بخل می‌ورزند. آنان ایمان نیاورده‌اند، پس خدا اعمالشان را تباه کرد و این بر خدا آسان است.»«آن‌ها گمان می‌کنند دشمنان هنوز نرفته‌اند، و اگر دشمنان بازگردند، دوست دارند در میان اعراب بادیه‌نشین باشند و فقط از اخبار شما بپرسند؛ و اگر هم در میان شما باشند، جز اندکی نمی‌جنگند.»
تفسیر :قرآن اینجا، یکی از واقعی‌ترین تصویرهای تاریخ را ارائه می‌دهد:آدم‌هایی که وقت خطر: ● مضطرب می‌شوند● میدان را خالی می‌کنند● و فقط به نجات خود فکر می‌کننداما وقتی خطر عبور کرد: ● طلبکار می‌شوند● بلندتر از همه حرف می‌زنند● و خودشان را صاحب تحلیل نشان می‌دهندو در مقابل، مؤمنان کسانی‌اند که باوجود ترس، میدان را ترک نمی‌کنند.تفاوت دقیقاً همین‌جاست: یکی، «ترس» را معیار تصمیم می‌کند؛ دیگری، «عهد» را.
انطباق با امروز :امروز هم جنگ فقط جنگِ موشک‌ها نیست؛ جنگِ روایت‌هاست. یک طرف، مدام این ذهنیت را تکرار می‌کند که: «برای نجات، باید از میدان فاصله گرفت.»اما آنچه در واقعیت دیده شد، خلاف این پروژه بود.‌ از روز نخست تجاوز دشمن تا امروز، باوجود فشارها، مردم میدان را ترک نکردند.مردمی که: ● برای خونخواهی رهبر شهید ایستادند● برای بیعت با رهبر جدید در میدان ماندند● و نشان دادند فشار، همیشه به عقب‌نشینی ختم نمی‌شوداینجاست که آیات احزاب، از متن تاریخ بیرون می‌آیند و وسط اکنون می‌ایستند.

حرف آخر ...

سوره احزاب، امروز را قرن‌ها پیش روایت کرده بود. روزی را که دشمن، قبل از شلیک، «ترس» را شلیک می‌کند. روزی را که بعضی‌ها نسخه «فرار» می‌پیچند و نامش را «عقلانیت» می‌گذارند.اما قرآن، معادله را به‌هم می‌زند:﴿ قُل لَّن يَنفَعَكُمُ الْفِرَارُ ﴾ یعنی اگر قرار باشد برای حفظ خود، میدانِ حق را رها کنی، چیزی که از دست می‌دهی، بیشتر از چیزی است که حفظ می‌کنی.
دشمن فکر می‌کرد با فشار، مردم از میدان فاصله می‌گیرند؛ اما هرچه فشار بیشتر شد، «نسبت مردم با میدان» آشکارتر شد.● آن‌ها روی ترس حساب کرده بودند● اما با ایمان روبه‌رو شدند● آن‌ها روی خستگی حساب کرده بودند● اما مردم، میدان را ترک نکردندو این همان چیزی است که پروژه دشمن را شکست داد: این میدان، فقط با محاسبه مادی اداره نمی‌شود.اینجا، هنوز کسانی هستند که باور دارند: گاهی ماندن، پرهزینه‌تر از فرار است؛ اما همان ماندن، امنیتِ واقعیِ یک ملت را حفظ می‌کند.#جنگ #جنگ_رمضان #قرآن #ایران_قوی#آمریکا #اسرائیل#قرآن
تصویر نمایه‌ی ‌مریم سادات بهادر‌
مریم سادات بهادرنشان رسمی فارس

@Bahador313  •  9 اردیبهشت 1405

عهدی که امضای مرگ برای دشمن است

در دل بحران‌ها، آنچه میدان را سرپا نگه می‌دارد، نه ابزار است و نه حتی جمعیت؛ «پیمان» است. آیه ۷ سوره احزاب، از «میثاق غلیظ» سخن می‌گوید؛ عهدی سنگین که اگر شکسته شود، دیگر چیزی به نام «اعتماد» باقی نمی‌ماند. و درست همین‌جاست که واقعیت امروز، خود را نشان می‌دهد؛ جایی که یک ملت، زیر سنگین‌ترین فشارها، …
نمایش بیشتر

نمایش گزارش

تصویر نمایه‌ی ‌مریم سادات بهادر‌
مریم سادات بهادرنشان رسمی فارس

@Bahador313  •  8 اردیبهشت 1405

چرا ترامپ به‌دنبال تفرقه در میدان است؟

در میانهٔ جنگ روایت‌ها و بمباران بی‌وقفهٔ اطلاعات، دشمن از یک نقطه وارد می‌شود: «جابجایی مرجع». اما آیه ۶ سوره احزاب، این نقطه را می‌بندد: ﴿النَّبِيُّ أَوْلَىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ﴾ وقتی مرجعِ حق، از «خودِ انسان» جلوتر تعریف می‌شود، میدان با هیچ موجی فرو نمی‌ریزد و درست در همین نقطه اس…
نمایش بیشتر

نمایش گزارش

تصویر نمایه‌ی ‌مریم سادات بهادر‌
مریم سادات بهادرنشان رسمی فارس

@Bahador313  •  7 اردیبهشت 1405

مذاکره یا تحمیل ؟

در ادامه سوره احزاب، آیات ۴ و ۵ از حقیقتی فراتر از یک بحث تاریخی پرده برمی‌دارند؛ نفی نسبت‌های جعلی و تحمیلی. در روزگار امروز نیز همین منطق در میدان سیاست و مذاکره، در قالب شرط‌گذاری‌های یک‌طرفه قدرت‌ها تکرار می‌شود؛ جایی که تلاش می‌شود رابطه‌ای نابرابر، با عنوان «تعامل» تعریف شود.

نمایش گزارش

تصویر نمایه‌ی ‌مریم سادات بهادر‌
مریم سادات بهادرنشان رسمی فارس

@Bahador313  •  6 اردیبهشت 1405

سه فرمان برای روزهای بی‌اینترنت

وقتی دسترسی‌ها قطع می‌شود، مرزها روشن‌تر دیده می‌شوند. سوره احزاب، درست در میانهٔ یک محاصره، سه فرمان صادر می‌کند؛ فرمان‌هایی که نشان می‌دهد در روزهای بی‌اینترنت هم می‌توان ایستاد، اگر مسیر را درست انتخاب کرده باشی.

نمایش گزارش

تصویر نمایه‌ی ‌مریم سادات بهادر‌
مریم سادات بهادرنشان رسمی فارس

@Bahador313  •  10 اردیبهشت 1405

ترامپ روایت می‌ساخت؛ اما میدان، روایت را دفن کرد

همه در روزهای آرام، از ایستادگی حرف می‌زنند؛ اما حقیقتِ آدم‌ها، زیر فشار آشکار می‌شود. آیات ۸ تا ۱۱ سوره احزاب، روایت لحظه‌ای است که محاصره کامل می‌شود، ترس به گلو می‌رسد و میدان، میان «صادقان» و «مدعیان» خط می‌کشد. اینجا دیگر مسئله فقط جنگ نیست؛ مسئله، آشکار شدن حقیقتِ انسان‌هاست.

نمایش گزارش

13:32 - 11 اردیبهشت 1405
قرآن و فعالیت‌های دینی
استان ها
کرمان




7 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌بهروز حسین زاده‌
@News_ir11 اردیبهشت 1405
در پاسخ به
تصویر نمایه‌ی ‌بهروز حسین زاده‌
بهروز حسین زاده

@News_ir  •  11 اردیبهشت 1405

تئاتر خیابانی آذربایجان‌شرقی در جنگ رمضان

تجمعات شبانه کلان‌شهر تبریز و شهرستان‌ها این روزها فقط در پرچم گردانی، کاروان‌های خودرویی و حضور در مساجد و میدا‌ن‌های اصلی خلاصه نمی‌شود.
۶ MB

نمایش گزارش


تصویر نمایه‌ی ‌بهروز پارسی 🇮🇷‌
@Behruz1011 اردیبهشت 1405
در پاسخ به
تصویر نمایه‌ی ‌بهروز پارسی 🇮🇷‌
بهروز پارسی 🇮🇷

@Behruz10  •  8 اردیبهشت 1405

نگهداری و معرفی سردر مسجد جورجیر
مطالبه

نگهداری و معرفی مسجد جورجیر

سردر تاریخی مسجد جورجیر که با قدمت هزار ساله در محله‌ی باب‌الدشت اصفهان واقع شده است از قدیمی‌ترین ابنیه‌ی شهر اصفهان به شمار می‌رود و متاسفانه با سهل‌انگاری مسئولین رو به تخریب است. از مسجد تاریخی جورجیر فقط همین سردر زیبا و ارزشمند باقی مانده و همین سردر هم به خوبی محافظت نمی‌شود! این اثر تاریخی که از دوره دیلمی به یادگار مانده و دارای تزیینات فراوان هنری و اسلامیست با آجرکاری‌های ظریف و هنرمندانه، نقوش اسلامی را به تصویر کشیده اما حتی به درستی به گردشگران معرفی هم نشده و تعداد کمی از مسافران اصفهان نام آنرا شنیده‌اند! حفظ و نگهداری هر اثر تاریخی به عهده‌ی تک‌تک ماست اما مسئولین میراث فرهنگی و شهرداری اصفهان وظیفه‌‌ای بس سنگین‌تری بر شانه دارند.

مردم ایران شهرداری اصفهان سازمان میراث فرهنگی

100
گزارش از مطالبه
1000
پیگیری از مسئول مربوطه

تصویر نمایه‌ی ‌خلیج فارس‌
@user17683787584711 اردیبهشت 1405
دولت مجلس چهار تا تصمیم شجاعانه ضد تورمی بگیرنمثل ازاد سازی واردات خودرو کامیون اتوبوس با تعرفه صفر از سه کشور چین ژاپن سوئدازادسازی واردات فولاد سیمان از کشور چین روسیه ترکیهتغییر ارز مسافرتی به یوآنواگذاری بخشی از سهام سایپا ایران خودرو به چینی ها

تصویر نمایه‌ی ‌آرسام جواهریان‌
@arsam_javaherian11 اردیبهشت 1405
در پاسخ به
تصویر نمایه‌ی ‌آرسام جواهریان‌
آرسام جواهریان

@arsam_javaherian  •  11 اردیبهشت 1405

چه کسی جرأت گرفتن تصمیمات سخت را دارد: بانک یا صندوق مالی اسلامی فقط حذف یک اسم نیست بلکه می بایست «ربا» به طور کامل حذف شود. نظام بانکی ربوی (بهره‌محور) با اقتصاد برگرفته از قرآن و روایات در تضاد است. قرآن ربا را حرام و تجارت را حلال می‌داند. برای جایگزینی بانک‌داری متعارف، مکانیسم‌های اسلامی چون…
نمایش بیشتر

نمایش گزارش


@Seydreza11 اردیبهشت 1405
در پاسخ به
عالی. حکم، حکم خدا و کلام الله است

تصویر نمایه‌ی ‌محمد کاظم بادپا‌
@baadpa11 اردیبهشت 1405
در پاسخ به
عالی ، آفرین ، حقیقتِ روشن قرآنی را با قلمی شیوا ، رسا و روان بیان کرده ای ، آفرین بر شما ، ذخیره آخرتت باشد