شعلههای انتقام در افق کویر؛ مرثیهای به رنگ خونخواهی
آفتاب انتقام در کویر خاموش نمیشود و فریادی که از دلِ زخمهای مردم کرمان بر می خیزد، تا ظهور منجی عالم بشریت، حضرت مهدی موعود ادامه دارد.
خبرگزاری فارس _ کرمان: دو روز است که میدان آزادی، قامت خم نشده کرمان را به تماشا ایستاده؛ مردمی که جایِ خالیِ رهبر را با بستنِ راهِ انتظار پر کردهاند. امروز، ساعت ۱۶، میدان کوثر کرمان شاهد عهدِ جدیدی است: انتقامی که تا ظهور حضرت مهدی (عج) به سستی نخواهد نشست. این عزم، تیغِ کجدارِ ماست که از خونِ رهبری صیقل میخورد.
وداع با مرشدِ اقیانوس
مردی رفت که نگاهش اقیانوس بود و کلامش نور. رفت آنکه دستِ ناتوان را تکیهگاه بود و کوه را به نرمیِ سنگریزهای میدید. رفت آنکه نامش لنگرِ کشتیِ طوفانزدهٔ ما بود. امروز، جای خالیاش نه فقط یک صندلی، که یک بُعد از هستی ماست. ما را در میانِ موجها، بیلنگر رها کردند، اما مگر نه اینکه قطرهها اگر دریا شوند، طوفان میآفرینند؟ ما قطرهایم، اما خونِ او، اقیانوسِ خشم ماست.
بخش اول: زخمِ ققنوس و بالهای سوختهٔ میهن
آن تجاوز، نه حمله به مرز، که تجاوز به حرمِ ایمان بود. شهادت رهبر، زخمِ ققنوسی بود که بالهایش را از ریشهٔ ایمان ما چیدند، غافل از آنکه ققنوس هر بار که میسوزد، با خاکسترِ خود، نسل جدیدی از آتش را متولد میکند. مردم کرمان در میدان آزادی، نه با فریادِ اعتراض، که با زمزمهٔ نمازِ خونینِ جدّشان، ایستادهاند. سکوتشان، سنگینتر از صد هزار توپخانه است؛ چون میدانند انتقامِ شیر، نه با غرش، که با دندانهای تیز و محکم گرفته میشود.
بخش دوم: پیمانِ سربداران و انتقامِ ازلی تا موعود
این جنگ، نه جنگِ این ساعت، که فصلِ جدیدی از عاشوراست. تیغِ ما کج نمیشود، اگرچه زمان، ما را به صبرِ یعقوب میخواند. اما صبر ما، صبرِ چاهی است که باید پر شود تا فریادِ آخر برآید. ساعت ۱۶ امروز، کرمانیها در میدان کوثر، عهدی میبندند که با هیچ پیمان شکنی شکسته نخواهد شد. هر قطره خونی که ریخته شد، یک نفر را به سربداری قسم داد. این بیعت، نه با سلاح، که با نفس کشیدن ما بسته شده است. آن روز که دشمن پنداشت با حذفِ یک نفر، پرچم را زمین خواهد زد، ندانست که میراثش، سپاهی بیپایان است که نامش “انتقام” است.
حرف آخر| ظهور در پسِ پردهٔ خون و وعدهٔ نهایی
ما گریه میکنیم، آری، گریه میکنیم؛ اما اشکهایمان سم است و هر قطرهاش زمین را برای رویشِ انتقام آماده میکند. این انتقام، تنها با نابودی کینهتوزان پایان نمییابد؛ این آتش تا ظهور مهدیِ موعود فرو نخواهد نشست. زیرا او وارثِ مظلومیتِ تاریخ است و ما، مأمورانِ اولیهٔ قیامِ او در این برههٔ تاریک. ما میدانیم که خونِ به ناحق ریخته شده، پل است؛ پلی که از دلِ زخمهای ما، به سرمنزلِ ظهور میرسد.
بروید و فریاد بزنید: انتقام ادامه دارد، هرگز متوقف نمیشود، تا روزی که صاحبِ اختیار، پرچم را در انتقامی جهانی برافرازد!«اللهم عجل لولیک الفرج»
11:43 - 12 اسفند 1404
