جمعه؛ انتظارِ آخرِ یک دنیای زخمی
جمعه است و جهان، زیرِ وزنِ زخمهایش خم شده، جمعهای که اگر به آمدن نرسد، ظلم رسمیتر میشود، بیعدالتی جسورتر و امید، آهسته در دلِ آدمها جان میدهد.اینک ما منتظر مهدیِ فاطمهایم؛ جمعه ای که ظلم خاکستر میشود و جهان دوباره نفس میکشد.
خبرگزاری فارس _ کرمان: جمعه که میشود، دلها زودتر از ساعت بیدارند. نه به شوق تعطیلی، به عادتِ دلتنگی.آقا جانم، جمعه، روزیست که نبودنت واضحتر از هر حقیقتی دیده میشود. روزی که دعاها بغض دارند و «یا صاحبالزمان» قبل از زبان، از چشم میافتد.
نیمهشعبان گذشت، اما عشق، تاریخ بلد نیست. ما تولدت را جشن نگرفتیم تا فراموشت کنیم؛ ما تولدت را گریه کردیم تا یادمان نرود هنوز نیامدهای.آقا جان، جمعهها سختترند. نه به خاطر طولانیبودنشان، به خاطر کوتاهیِ فاصلهایکه همیشه مانده، بین ما و تو.
جمعه، روزیست که مادرها دعایشان را محکمتر میگیرند،پدرها سکوت میکنند و دلها از بیعدالتی کجتر میشکنند. ما از انتظار خسته نیستیم؛ از این جهانِ بیتو خستهایم. از زخمی که مرهمش اسم توست و هر جمعه فقط صدایش میزنیم.جمعه ها منتظر آمدنت هستیم، روزِ دلهایی که تمام هفته را برای تو دوام آوردهاند.و اینک جمعه است آقا و جهان هنوز تو را کم دارد.
حرف آخر ...
به جهان نگاه کن آقا. به دنیایی که عدالت در آنزیر چکمهها نفس میکشد. به غزهای که اسرائیل زنان و کودکانش را بی گناه قتل عام می کند، به جهانی که آمریکا با نام قدرت، بر هر سرزمینی که بخواهد آتش میریزد و نامش را «عدل» میگذارد.ظلم، عادی شده آقا. ظالم، پررو شده و حق، هر روز تنهاتر از دیروز است. دیگر وقتش رسیده. وقتِ آمدن. وقتِ پایانِ این شبِ بیصدا. وقتِ اینکه جهان دوباره معنی «عدل» را از زبان تو یاد بگیرد.
ما ایستادهایم آقا. مردم ایران، پشتِ سرِ رهبر معظم انقلاب، امام خامنهای (مدظله العالی)، با پرچمی که از خون و ایمان بافته شده.ایستادهایم تا این پرچم به دستِ تو برسد و زمین طعم نفسکشیدن را دوباره بفهمد.
بیا آقا و جهان را آنگونه که وعده داده شده، پر کن. ما دیگر فقط منتظر نیستیم آقا…ما خستهایم و جهانِ خسته تر، بیشتر از هر زمانِ دیگر به عدالتِ تو محتاجیم. بیا، قبل از آنکه ظلم، همهچیز را تمام کند. «اللهم عجل لولیک الفرج»
08:19 - 17 بهمن 1404