فضیلتِ بازگشت، از فضیلتِ خطا نکردن بالاتر است؛چون اولی، جبرانِ دومی است.تمدنها با تصحیح خطا دوام میآورند، نه با مصونیت از آن.#فضیلت_بازگشت#تصویر_کامل
فضیلت فراموششدهٔ بازگشتدر روزگاری که حافظه عمومی بیش از آنکه میدان تأمل باشد، صحنه داوری است، کمتر کسی از امکان «بازگشت» سخن میگوید.
ما در ستایش افشاگری بسیار نوشتهایم؛در ضرورت پاسخگویی بسیار گفتهایم؛و در مذمت خطا، چندان مبالغه کردهایم که گویی هیچ منزلتی در جهان معاصر بالاتر از محکوم کردن باقی نمانده است.اما مسئلهای ظریف در این میان مغفول مانده است:اگر خطا مذموم است، آیا بازگشت از خطا نیز فضیلت نیست؟
جامعهای که برای لغزش کیفر قائل است اما برای اصلاح اعتباری قائل نیست، به تدریج در وضعیتی متناقض گرفتار میشود؛ وضعیتی که در آن همه از تغییر سخن میگویند اما هیچکس انگیزهای برای تغییر ندارد.از این منظر، اهمیت اصلاح نه در نتایج اقتصادی آن، بلکه در معنای تمدنی آن نهفته است.
تمدنها نه با مصونیت از خطا، بلکه با توانایی تصحیح خطا دوام میآورند.آنچه یک نهاد را معتبر میکند، بیخطایی مطلق نیست؛ چرا که چنین چیزی اساساً در عالم واقع وجود ندارد.اعتبار حقیقی از آنجا آغاز میشود که نهادی بتواند میان گذشته و آینده خود فاصله بیندازد!
20:46 - 30 خرداد 1405
3 پاسخ
@ghoghnus_khoda30 خرداد 1405در پاسخ بهزمانی که بازگشت ها و تلاش برای جبران گذشته دیده نمی شود و بازخورد فوق مثبت آن تحسین نمی شوداقدامات موسساتی چون ملل هم دیده نخواهد شد
@Mantrabanoo30 خرداد 1405در پاسخ بهدقیقا بازگشت از مسیر اشتباه خودش قدم مهمی برای اصلاح فرد و رسیدن به جامعه آرمانیه
