لزوم کناره‌گیری فوری داوطلبانه آقای جلیلی از شورای عالی فضای مجازی

به: جناب آقای رسول جلیلی، عضو شورای عالی فضای مجازی و دانشیار دانشگاه صنعتی شریف ‌ از: جمعی از کاربران و ملت آگاه ایران جناب آقای جلیلی، در شرایطی که بیش از ۸۰ روز از اختلال و محدودیت گسترده در دسترسی مردم به اینترنت بین‌المللی میگذرد و آثار اقتصادی، اجتماعی و آموزشی آن بر زندگی روزمره شهروندان آشکار شده است، انتظار میرود مسئولان و تصمیم‌سازان حوزه فناوری، در مقام مدافعان حق اساسی دسترسی آزاد و برابر مردم، نقشی مسئولانه، شفاف و مبتنی بر منافع عمومی ایفا کنند. با این حال، مواضع اخیر جنابعالی، در نگاه بسیاری از کاربران و ناظران، تصویری نگران‌کننده و در تعارض با منافع عمومی ترسیم کرده است؛ تصویری که موجب شده پرسش‌های جدی درباره تناسب جایگاه شما با مسئولیت‌های حساس شورای عالی فضای مجازی مطرح شود. ۱) احراز هویت اجباری؛ ابزار کنترل به جای امنیت: چنانچه احراز هویت برای دسترسی به اینترنت فراتر از ضرورت‌های محدود و مشخص امنیتی تفسیر شود، در عمل میتواند به ابزاری برای نظارت فراگیر و سلب حق انتخاب شهروندان تبدیل گردد. ‌ بدیهی است که امنیت واقعی از مسیر حاکمیت قانون، شفافیت و راهکارهای متناسب و هدفمند حاصل میشود، نه از طریق ایجاد حصار و تحمیل شناسه هویتی بر فضای ارتباطی جامعه. ۲) ترویج اینترنت طبقاتی و نگاه قیم‌مآبانه: این تلقی که دسترسی به اینترنت باید بر اساس سن یا شغل تفکیک شود، واجد نگاهی قیم‌مآبانه است و با اصل برابری شهروندی در تعارض قرار دارد. ‌ محروم‌سازی بخشی از جامعه با توجیه نیازهای متفاوت، در عمل میتواند به ترویج اینترنت طبقاتی و سلب حق بنیادین دسترسی به دانش، ارتباط و فرصت‌های اقتصادی بینجامد. ۳) تقلیل پلتفرم‌های جهانی به تهدید امنیتی: قیاس شبکه‌های اجتماعی جهانی با تسلیحات نظامی قیاسی نارسا و فاقد تناسب لازم است. ‌ این پلتفرم‌ها، ابزارهای ارتباطی مورد استفاده بخش بزرگی از جامعه‌اند و برای میلیون‌ها نفر، بخشی از زیست روزمره، آموزش، کسب‌وکار و ارتباطات حرفه‌ای به شمار میروند. ‌ از این‌رو، راه‌حل درست برای مقابله با هرگونه سوءاستفاده، برخورد قانونی، دقیق و هدفمند است؛ نه انسداد فراگیر و محدودسازی ابزارهایی که مردم به‌طور گسترده از آن‌ها استفاده میکنند. ۴) اجبار به استفاده از سکوهای داخلی و مفهوم غلط استقلال محدودسازی حق انتخاب مردم و الزام آنان به استفاده از سکوهای داخلی، در حالی که این سکوها هنوز به استانداردهای جهانی نرسیده‌اند، با اصول رقابت سالم سازگار نیست. ‌ همچنین، فروکاستن مفهوم استقلال به توانایی باز و بسته کردن سایت‌ها در واقع به معنای قدرت در قطع و وصل دسترسی‌هاست؛ رویکردی که به‌جای تقویت استقلال، جامعه را به سمت انزوا سوق میدهد. ۵) تعارض منافع و ضرورت شفاف‌سازی: حضور جنابعالی در هیئت‌مدیره شرکت امن‌افزار گستر شریف، در کنار عضویت در شورای عالی فضای مجازی، این پرسش جدی را پیش میکشد که آیا میان این مسئولیت عمومی و فعالیت‌های مرتبط با شرکت مذکور، تعارض منافع وجود دارد یا خیر. ‌ در افکار عمومی، چنین وضعیتی با اصول بی‌طرفی، برابری در دسترسی و اعتماد عمومی سازگار به نظر نمیرسد و دست‌کم نیازمند شفاف‌سازی کامل و رسیدگی رسمی است. ۶) فیلترینگ؛ راه‌حل ناکارآمد و مولد نارضایتی: ادعای رضایت عمومی از فیلترینگ، با واقعیت نارضایتی گسترده کاربران از محدودیت‌های اینترنتی هم‌خوانی ندارد. ‌ فیلترینگ نه‌تنها راه‌حل مؤثری برای مشکلات موجود نیست، بلکه با امکان دور زدن آسان توسط ابزارهای فنی، دسترسی را نابرابر و ناامن میسازد. ‌ این سیاست، اقتصاد دیجیتال را با اختلال مواجه میکند، مانع نوآوری میشود و جامعه را در انزوای اطلاعاتی و فرهنگی فرو میبرد. در نتیجه، استمرار این رویکرد جز افزایش نارضایتی، بی‌اعتمادی و بی‌ثباتی، دستاوردی نخواهد داشت. جمع‌بندی: ‌ جناب آقای جلیلی، با توجه به مجموعه مواضع و پیامدهای آن‌ها، بسیاری از کاربران و شهروندان بر این باورند که ادامه حضور شما در شورای عالی فضای مجازی، با مأموریت این شورا در حمایت از حقوق عمومی و صیانت از دسترسی آزاد و برابر مردم سازگاری ندارد. از این‌رو، ما کاربران و جمعی از ملت آگاه ایران، خواستار کناره‌گیری فوری، داوطلبانه و محترمانه شما از سمت عضویت در شورای عالی فضای مجازی هستیم؛ درخواستی که بر پایه ملاحظات حقوقی، اخلاقی، اجتماعی و منافع عمومی مطرح میشود.