گفتوگو با راکان داغری؛ نویسندگی، عشق جاودانم
به گزارش خبرگزاری فارس، راکان داغری میگوید از ۱۲ سالگی نوشتن را شروع کرده و انتقادها در مسیر رشدش مؤثر بودهاند. او تاکید دارد نویسنده باید از باتجربهها کمک بگیرد و آیندهاش را در فیلمنامهنویسی و سینما میبیند. برای او نویسندگی «عشق جاودان» است.
در دنیای ادبیات معاصر، نویسندگان جوانی ظهور کردهاند که با نگاهی تازه و احساسی، قلم را به ابزاری برای بیان درونیترین لایههای روح خود تبدیل کردهاند. یکی از این چهرههای جوان، راکان داغری است؛ نویسندهای که از نوجوانی مسیر نوشتن را آغاز کرد و امروز با انگیزه و عشقی عمیق به این راه ادامه میدهد. در ادامه، گفتوگوی کوتاهی با او را میخوانید.ـ آقای داغری، از چه زمانی و چگونه به نویسندگی علاقهمند شدید؟من از ۱۲ سالگی شروع به نویسندگی کردم. اگر فیلم و سریال وجود نداشت، شاید هیچوقت نویسنده نمیشدم، چون در ابتدا میخواستم فیلمنامهنویس بشوم. اما چون آن مسیر برایم سخت بود، تصمیم گرفتم وارد دنیای داستان و رمان شوم.ـ در مسیر نویسندگی با چه چالشهایی روبهرو بودید؟قبل از انتشار کتابهایم، از نوشتههایم انتقاد میکردند. این انتقادات در ابتدا برایم سنگین بود، اما با گذر زمان باعث رشد من شدند. البته بعضی از آنها از روی حسادت بود و به همین دلیل هیچوقت به آنها فکر نکردم.ـ از نگاه شما، مهمترین ویژگیای که یک نویسنده باید داشته باشد چیست؟بهنظرم نویسنده باید همیشه از نویسندگان باتجربه کمک بگیرد. چون انتشار یک کتاب برای دل یک نویسنده، مثل ریشهی یک قلم است؛ اگر آن ریشه محکم نباشد، قلم هم دوام نمیآورد.ـ آیندهی کاری خودتان را چطور میبینید؟امیدوارم بتوانم در آینده فیلمنامه بنویسم و وارد دنیای سینما شوم.ـ حرف آخر را بفرمایید.در پایان فقط میگویم که هر واژه، تپش قلب من است؛ نویسندگی، عشق جاودانم.
00:03 - 18 آبان 1404