مهلت ۷ روزه ترامپ به ایران برای توافق؛ چرا دیگر ضربالعجلها بی اثر شدهاند؟
دو روز، یک ماه، تایکشنبه، تاسهشنبه، هفت روز! پشت این همه اولتیماتوم و ضرب العجل چیست؟ چرا دیگر اثر بخشی خود را از دست داده، که دیگر نه بازار را میلرزاند و نه افکار عمومی را؟
از منظر روابط عمومی و مدیریت ارتباطات استراتژیک،آنچه در ظاهر به عنوان بیاثر شدن ضربالاجلها خوانده میشود، نتیجه تغییر مدل بازدارندگی کلامی است. ایران در ماههای اخیر توانسته با مهندسی پیام، میدان بازی را از زمانبندیهای تقویمی به واقعیتهای میدانی تغییر دهد. و این موفقیت بر دو اصل استوار است:
1. استراتژی ابهام فعال: برخلاف تصور، پس از هر اولتیماتوم ایران با هدفمند کردن سکوت و تهدید، نه تنها ضعف نشان نداده، بلکه هزینه محاسباتی دشمن را بالا برده و این اقدامات باعث شده که دشمن وارد حالت تنش دائم شود.
2.بیاهمیتی زمانبندی: ایران توانسته با بی اهمیتی به زمانبندی، اولتیماتوم را به ابزاری سوخته،کلیشهای و بوق تبلیغاتی شکستخورده تبدیل کند که صرفاً نشاندهندهی استیصال صادرکننده پیام باشد.در نتیجه،ایران با عبور از دیپلماسی نمایشی،تهدیدهای تقومی را بر افکارعمومی و بازار بی اثر کرده است.#مذاکرات
12:34 - 4 خرداد 1405
138 بازدید
