اگر نقدینگی را سرچشمه تورم بدانیم، باید تصویر جامعه چنین باشد: جیبها آکنده از پول، اما بازار تهی از کالا؛ مردم با دستی پر به بازار آمده باشند، اما مثلاً گوشت، نایاب و گریزان شده باشد.اما بیایید حقیقت را از دل زندگی مردم بخوانیم، نه از لابهلای واژهها: دستی به جیب ببرید و از خود بپرسید؛ آیا پول فراوان است و گوشت ناپیدا؟ یا گوشت هست، اما پول، شرمندهتر از آن است که تا پیشخوان قصابی برسد؟راز ماجرا همینجاست: رنج مردم از زیادیِ پول نیست؛ از تهیشدن جانِ پول است. اسکناس همان اسکناس است، اما رمق خرید از تنش رفته؛ عددها ماندهاند، اما معنا از آنها کوچ کرده است.آری، نقدینگی اگر بیمهابا بتازد، میتواند آتش تورم را تیزتر کند؛ اما نه در اقتصادی که هزینههایش با دلار قد میکشد و درآمدهایش با ریال زانو میزند.
02:50 - 13 اردیبهشت 1405
