این یک مشکل جدی و واقعا بزرگه که امیدوارم بهش بها داده بشه
بدون خانه، چگونه می توان تشکیل خانواده داد؟
همه چیز از یک بی عدالتی و ناترازی شروع شد.ناترازی شیوه برخی از مسئولین کشور ما در حکومت منتسب به امیرالمؤمنین نسبت به شیوه امیرالمؤمنین حضرت علی علیه‌السلام...گرچه امیرالمؤمنین خود در حد فقیرترین ترین فرد جامعه می زیستند و موکدا کارگزارانشان را به ساده زیستی امر می فرمودند(نامه ۴۵ نهج‌البلاغه)، با این حال در خصوص کارگزاران دولت اسلامی می فرمایند که باید به ایشان حقوقی بیشتر اعطا کرد تا احتمال اختلاس و خیانتشان کمتر شود(نامه۵۳ نهج‌البلاغه). بنابراین، این توصیه به معنای اعطای خارج از عرف و در حد ایجاد تبعیض نبوده و نیست؛ به نحوی که وقتی حضرت امیر از شرکت عثمان ابن حنیف کارگزار بصره در یک میهمانی اشرافیانه که فرد دیگری برگزار کرده بود آگهی یافتند(نامه۴۵) و نیز وقتی خبر ساخت یک خانه گران قیمت از یکی از کارگزاران خود یعنی شریح قاضی را شنیدند(نامه۳) سریعا به ایشان نامه فرستاده و ایشان را از این روش برحذر داشتند و راه درست و ساده زیستی را گوشزد فرمودند.اما در جامعه ما چگونه است؟ جامعه ما رسما دهک بندی شده و بر خلاف قرارهای اول انقلاب، هنوز دارای جامعه ای طبقاتی هستیم آنقدر که برخی متمول های سوپر پولدار، اصلا در این ده دهک هم نمی گنجند!و رسما طبقه ای به نام مدیران شکل گرفته است که واضحا و در بسیاری مواقع بدون انجام هیچ کار برجسته ای، خود را بیش از دیگران می پندارند و وضعیت زندگی متفاوتی نسبت به سایرین دارند به طوریکه در شمار دهکهای ۸ تا ۱۰ هستند.به دلیلِ همین درآمد تقریبا ۱۰ برابری و گاه بسیار بیشتر مدیران(عمدتا مدیران عالی رتبه) نسبت به کارکنان عادی و عدم نظارت بر کار مدیران، بر روی تقسیم پستها جنگ و نبرد است و حق با کسی نیست که شایسته تر است بلکه حق با کسی است که عِده و
عُده ی پشتوانه ایِ بیشتر داشته باشد!در چنین شرایطی افراد شایسته را از زیر و رو می زنند و دفع می کنند تا مبادا این شایستگان روزی در جایگاه مختص اعضای باندهای قدرت قرار بگیرند.و در این شرایط است که رشد کلی جامعه به سوی پیشرفت کند یا متوقف میشود و مدیرانی که معمولا می توانند با رئوس حاکمیت در ارتباط باشند دیگر هیچ درکی از شرایط حاکم بر زندگی دهکهای یک تا ۷ ندارند و فی المثل اصلا نمی دانند که مردم عادی و جوانانِ اغلب دارای کارِ کم درآمد یا جوانان بیکارِ این دهک ها(۱تا۷)، واقعا دیگر نمی توانند خانه بخرند نمی توانند خانه رهن و اجاره کنند و نمی توانند حتی به راحتی مصالح ساختمانی برای ساخت یک اتاق کوچک بخرند...نمی توانند دندان های خود را به راحتی ترمیم کنند و از پس هزینه های درمانی برآیند..نمی توانند اتومبیل دلخواه خود را بخرند. حتی نمی توانند بسیاری از لوازم ضروری منزل را به آسانی تهیه کنند و خصوصا چون از تامین خانه ناتوانند نمی توانند ازدواج نمایند.با اصلا حدود ۲۰ میلیون درآمد چگونه می توان خانه ای با قیمتهای کنونی میلیاردی خرید؟و با این درآمد چگونه می توان حتی هزینه رهن های چند صد میلیونی را پرداخت؟تازه این برای شاغلین است..آنها که شغل موقت و کم درآمدی دارند چه؟آنها که شغلی ندارند چه؟چه بسیار خانواده ها که ازدواج فرزندان خود را به تعویق انداخته اند و چه بسیار جوانانی که بدلیل فقر مالی قید ازدواج را کلا زده اند. خانواده ای مومن و مقید را می شناسم که دو پسر خود را همسر داده و به هریک از خانواده های جدید، به ناچار "فقط یک اتاق" از منزل کوچک خود را اختصاص داده است.خانواده هایی هستند که بدلیل نداشتن خانه در منزلی اشتراکی زندگی می کنند.شخصی را میشناسم که پس از فروش ضروری
خانه اش در اتاقی اشتراکی با چند جوان دیگر زندگی می کند.. جوانانی را میشناسم که قصد ازدواج دارند اما هیچ مسکنی برای زندگی ندارند و با این نرخ ها نمیتوانند داشته باشند و بنابراین زندگی مشترکی برایشان قابل تصور نیست.و جوانانی که خانه گران و ازدواج تشریفاتی را با انواع روابط نادرست جایگزین نموده اند.یا مثلا مسئولین محترم میگویند وام ودیعه مسکن به مردم میدهیم. اما آیا خبر دارند که بانکها وام ودیعه را صرفاً با ارائه اجاره نامه به متقاضیان میدهند و موجران وقتی اجاره نامه را به مستأجر میدهند که به آنها پول داده باشد؟؟غرض آن است که: نه سیر از گرسنه خبر دارد و نه سواره از پیاده.در حالی که طبقه مدیران (عمدتا مدیران عالی رتبه) و خانواده هایشان بدلیل درآمدهای ده برابری و بیشتر و بدلیل استفاده از انواع وام های رانتی به هر صورت ممکن گلیم خود و خانواده شان را از آب بیرون میکشند؛ اما این مردم عادی هستند که در حال دست و پا زدن و غرق شدن می باشند.این عدم امکان تشکیل خانواده برای جوانان خصوصا بدلیل معضل قیمتهای نجومی مسکن در حالیست که ۲۴ میلیون جوان مجرد از دهه های ۸۰ تا حتی ۴۰ داریم و خطر کاهش بیشتر نرخ رشد جمعیت و پیری، کشور ما را قویا تهدید می کند. تا زمانی که بسیاری از مدیران کشور در حاشیه امن مالی قرار دارند و درک واضحی از شرایط بسیار صعب مردم ندارند بعید است مشکل بزرگ مسکن مردم را چاره کنند.امید است که نوشتن متن هایی روشنگرانه از این دست سبب اقداماتی عاجل برای خانه دار شدن مردم و جوانان گردد.و ما علی الا البلاغ#بی_عدالتی#ناترازی#دهک#مدیران#خانه #مسکن#خریدخانه#اجاره#رهن#درآمد #میلیاردی#ساده_زیستی#تشکیل_خانواده
18:23 - 13 اردیبهشت 1404
3 پاسخ
@Srb11014 اردیبهشت 1404در پاسخ به @Ansari8686ضمن عرض سلام و تشکر بابت دغدغه ی مهمی که موجب نوشتن این مطلب شد به نظرم لازمه نکته ای رو بگم.برای اداره ی کشور ها عوامل در ۳ حالت امانداری، پیمانکاری و حقوقی میتوانند مشغول کار شوند که هرکدام شرایط متفاوتی با توجه به وضعیت اشتغالشان باید داشته باشند.فقط دسته اول که به عنوان امانتدار اشتغال دارند…نمایش بیشتر
@Ansari868616 اردیبهشت 1404دقت بفرمایید:🔹نظام بانکی روز گذشته دو محدودیت دریافت وام یک میلیارد و ۲۸۰ میلیون تومانی خرید مسکن را حذف کرد که به گفته کارشناسان، به دلیل بالا بودن قیمت خانه، این وام‌ها چندان تاثیری در رونق بازار ملک ندارد.🔹از سوی دیگر بررسی‌ها نشان می‌دهد اقساط ماهیانه این نوع وام حدود ۲۵ میلیون و ۷۰۰ هزار تو…نمایش بیشتر