امضای خاص حزبالله روی دیوارهای نهاریا
حزبالله لبنان با شلیک راکت در دقایق پایانی ساعت صفر شروع آتشبس، پایان دراماتیکی بر این دور از درگیریها رقم زد؛ اسرائیل را به وضوح تحقیر کرد و امضای قدرت محور مقاومت را در خیابانهای نهاریا به ثبت رساند.
گروه فارس پلاس: تصاویر آتشسوزی در چند نقطه شهر نهاریا در شمال سرزمینهای اشغالی دقایقی قبل از برقراری آتشبس که براثر موشک باران حزبالله رخ داد، یک تصویر ساده از میان صدها تصاویر جنگ نیست، اعلام ورود به دوره جدیدی از نظم منطقهای است که با قدرت ایران و محور مقاومت به دشمن دیکته شده است.رابرت پِیپ، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو و کارشناس امور امنیتی در ایکس نوشته است: «آتشبس اسرائیل و لبنان چیزی فراتر از توقف درگیری است، این یک نشانه از جابهجایی قدرت در عرصه جهانی است.»اما چه چیزی باعث میشود تا تن دادن رژیم صهیونیستی به آتشبس را نشانهای از جابهجایی قدرت در عرصه منطقهای و شاید جهانی بدانیم؟ آتشبس یا تسلیم اسرائیل به شرایطاگر در نظر بگیریم که تمام جنگها و فجایع صورت گرفته در خاورمیانه پس از طوفان الاقصی با بهانه یا به تعبیر دیگر، راهبرد ایجاد کمربند امنیتی پیرامون رژیم صهیونیستی صورت گرفته است، اکنون اسرائیل در مرزهای شمالی خود با مقاومتی طرف است که تا آخرین دقایق قبل از شروع آتشبس به سوی سرزمینهای اشغالی موشک شلیک میکند. آشفتگی سیاسی در رژیم صهیونیستی پس از اعلام آتشبس، به خوبی نشان میدهد که فضای داخلی این رژیم به هیچ وجه موافق این آتشبس آن هم در این زمان و شرایط حاکم نیست. «گادی آیزنکوت» رئیس سابق ستاد کل ارتش اسرائیل در گفتوگو با شبکه۱۴ تلویزیون اسرائیل با حمله به «بنیامین نتانیاهو» ادعا کرد که آتشبس فعلی ناشی از یک تصمیم سنجیده اسرائیل نیست، بلکه تسلیم در برابر شرایط است.«یائیر لاپید» رهبر اپوزیسیون رژیم اسرائیل نیز گفته است که «وعدههای دولت (کابینه) بار دیگر در مواجهه با واقعیت پیچیده، عملی نشده است.»
اهدافی که هیچ کدام محقق نشدنددر زمستان سال ۱۴۰۲ که اولین آتشبس بین اسرائیل و حماس به اتمام رسیده بود، نتانیاهو در توجیه تداوم جنگ در غزه گفته بود: «با از بین بردن حماس و مقاومت، به ایران حمله میکنیم.»این نقشه راه تا دو سال بعد با جدیت از سوی رژیم صهیونیستی دنبال شد. آنها راهبرد از بین بردن دائمی یا طولانی مدت تهدیدها پیرامون اسرائیل را در نظر گرفته بودند و توجیه جنگهای بیپایان نیز در همین راستا بود. اما آتشبس به شکل کنونی با حزبالله لبنان به وضوح با آنچه اسرائیل در بیش از دو سال و نیم گذشته دنبال میکرد، تفاوت بسیاری دارد.
روایت آمریکایی از علت برقرای آتشبس روایت مقامات آمریکایی و خصوصا ترامپ از آتشبس و القای عدم ارتباط آن به فشارهای ایران و محور مقاومت، از واقعیتی نشات میگیرد که اکنون افکار جنایتکارانه صهیونیستها را متشنج کرده است؛ اگر قرار باشد اسرائیل تن به خواسته مقاومت بدهد، دو و نیم سال جنگ در منطقه هیچ کدام به نتیجه نرسیده است. ترامپ بارها سعی کرده تا آتشبس را مسالهای برآمده از میان گفتوگوهای لبنانی-اسرائیلی با میانجیگری واشنگتن نشان بدهد. چرا که پذیرش شکست راهبردهای اسرائیل بعد از دو سال و نیم جنگ کار آسانی نیست. مقاله روزنامه اسرائیل هیوم با توصیف توافق آتشبس بین به تسلیم مضاعف «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا در برابر ایران، جنجال گستردهای در سرزمینهای اشغالی به پا کرده است.این روزنامه تصریح میکند که آتشبس، حزبالله لبنان را در موقعیتی فعال و تأثیرگذار باقی نگه میدارد و فرصتی برای تقویت حضور منطقهای آن فراهم میکند.
ایران، مقاومت را قویتر کرده استنواف الموسوی، عضو ارشد حزب الله لبنان به تازگی گفته است که ایران پس از جنگی که علیه آن انجام شد، موجب شد حزب الله قویتر از سال 2024 عمل کند. مرور حدود 46 روز نبرد حزب الله با اسرائیل نیز نشان میدهد که مقاومت توانسته بیشترین ضربان به رژیم صهیونیستی را حتی در مقایسه با جنگ 33 روزه وارد کند. اکنون در داخل لبنان و مقامات مرتبط با حزب الله این بحث مطرح است که فشارهای ایران در کنار قدرت مقاومت، اسرائیل و آمریکا را به عقب راند. موضوعی که اتحاد قلبی بین گروههای مقاومت و ایران را بیش از پیش تقویت میکند. در همین خصوص حسین حاج حسن، نماینده مجلس لبنان نیز معتقد است که آتشبس اعمال شده به دلیل فشار آشکار ایران بود. چرا که «ترامپ تسلیم فشارهای ایران شد.»رابرت پیپ در ادامه تحلیل پیرامون آتشبس در لبنان گفته است: «ایران به صراحت خواستار پایان حملات اسرائیل در لبنان شد. آمریکا دقیقاً همان را ارائه کرد. نمونهای عالی از تحلیل نیویورک تایمز مبنی بر ظهور ایران به عنوان چهارمین قدرت جهانی».با دنبال کردن صفحه فارس پلاس، از بهروزترین تحلیلها در حوزه سیاست داخلی و خارجی باخبر شوید.#افول_آمریکا#تنگه_هرمز #جنگ_منطقه_ای #ایران_قوی #حزب_الله#آتش_بس#آمریکا #اسرائیل 12:15 - 29 فروردین 1405