محکومیت یک نماینده به جرم سخن گفتن؛ آیا صدای قانون از نفس افتاده است؟
در اقدامی که موجی از واکنشهای انتقادی را در فضای سیاسی و رسانهای کشور برانگیخته، ابوالفضل ظهرهوند، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی، به دلیل اظهاراتش در یک گفتوگوی اینترنتی، به سه ماه و یک روز حبس تعلیقی (با تعلیق سهساله) و دو سال محرومیت از فعالیت رسانهای، مصاحبه و انتشار مطلب محکوم شده است.این حکم با شکایت دبیرخانه شورایعالی امنیت ملی و اعلام جرم دادستانی تهران صادر شده و بهزعم بسیاری از ناظران، نه تنها محدودکننده آزادی بیان است، بلکه نشانهای نگرانکننده از تنگتر شدن دایره نقد و گفتوگو در فضای سیاسی کشور محسوب میشود.ظهرهوند که از چهرههای اصولگرا و منتقد برخی سیاستهای جاری است، در گفتوگوی خود هشدارهایی درباره نفوذ، آینده انقلاب و عملکرد دولت مطرح کرده بود؛ سخنانی که بهجای پاسخگویی و شفافسازی، با برخورد قضایی مواجه شد.آیا نمایندهای که بهنام مردم سخن میگوید باید بهخاطر بیان دغدغههای ملی مجازات شود؟ آیا این حکم، پیام روشنی برای دیگر نمایندگان و فعالان رسانهای نیست که «سکوت امنتر از صداقت» است؟ و آیا چنین برخوردهایی، اعتماد عمومی به نهادهای تصمیمگیر را تضعیف نمیکند؟این محکومیت، نه فقط یک پرونده قضایی، بلکه آزمونی برای میزان تحمل ساختار سیاسی کشور در برابر نقد، هشدار و گفتوگوی آزاد است. آزمونی که به نظر میرسد نمره قبولیاش دور از دسترس باشد.#ایران#اعتراضات_سراسری#مجلس#دولت#پررویی